Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 352 of 365

Dzień 352

Mi 7; Na 1; Dz 3; Ps 52

Dzień 352 z 365

Stary Testament

Mi 7
Na 1

Nowy Testament

Dz 3

Psalm

Ps 52

Mi 7

1 Biada mnie! żem jako po sprzątanieniu owoców letnich, jako pozostałe grona po zbieraniu wina; grona ku zjedzeniu, pierwocin z owocu pragnie moja. 2 Pobożny z ziemi zginął, a szczerego niemasz między ludźmi; wszyscy zgoła o wylaniu krwi myślą, każdy łowi siecią brata swego. 3 Co złego robią rękoma, chcą, aby to za dobre uszło; podatków żąda, a sędzia z datku sądzi, a kto możny jest, ten mówi przewrotność duszy swojej, i w gromadę ją plotą. 4 Najlepszy z nich jest jako oset, najszczerszy przechodzi ciernie; dzień stróżów twoich i nawiedzenia twego przychodzi; już nastanie powikłanie ich. 5 Nie wierzcie przyjacielowi, ani ufajcie wodzowi; przed tą, która leży na łonie twojem, strzeż drzwi ust swoich. 6 Bo syn lekce waży ojca, a córka powstaje przeciwko matce swej, synowa przeciwko świekrze swej, a nieprzyjaciele każdego są domownicy jego. 7 ja na Pana patrzyć będę, oczekiwać będę Boga mego; Bóg mój wysłucha mię. 8 Nie wesel się ze mnie, nieprzyjaciółko moja! upadła, powstanę; jeźli siedzę w ciemnościach, Pan jest światłością moją. 9 Gniew Pański poniosę: bom przeciwko niemu zgrzeszył, aż się zastawi o sprawę moję, a wykona sąd mój: wywiedzie mię na światło, ujrzę sprawiedliwość jego. 10 Ujrzy to nieprzyjaciółka moja, a wstyd okryje tę, która do mnie mówi: Gdzież jest Pan, Bóg twój? Oczy moje na nią patrzyć będą, gdy jako błoto na ulicach podeptana będzie. 11 Dnia , którego pobudowane będą parkany twoje, dnia onego, mówię, daleko się wyrok rozejdzie. 12 Onegoż dnia przychodzić będą do ciebie i z Assyryi aż do miast obronnych, i od miast obronnych aż do rzeki, i od morza aż do morza, i od góry aż do góry. 13 ta ziemia spustoszona będzie dla obywateli swoich, dla owocu wynalazków ich. 14 Paśże lud twój laską twoją, trzodę twego, która osobno mieszka w lesie i w pośród pola; niech wypasą Basan i Galaad jako za dni starodawnych. 15 Ukażę mu dziwne rzeczy, jako za dni, którycheś wyszedł z ziemi Egipskiej. 16 Co widząc narody zawstydzą się nad wszystką mocą swoją, włożą rękę na usta, a uszy ich ogłuszeją 17 Proch jako wąż lizać będą, jako gadziny ziemskie ruszą się z lochów swoich, do Pana, Boga naszego, z strachem pobieżą, i bać się ciebie będą. 18 Któryż Bóg jest podobny tobie? Któryby odpuszczał, i mijał przestępstwa ostatków dziedzictwa swego, któryby nie zatrzymywał na wieki gniewu swego, przeto, że się kocha w miłosierdziu. 19 Nawróci się, a zmiłuje się nad nami; zatłumi nieprawości nasze i wrzuci w głębokość morską wszystkie grzechy nasze. 20 Pokażesz się prawdomównym, a miłosiernym Abrahamowi, jakoś przysiągł ojcom naszym ode dni dawnych.

Na 1

1 Niniwy. Księgi widzenia Nahuma Elkosejczyka. 2 Pan jest Bóg zapalczywy i mściwy; mściwy jest Pan a gniewliwy; Pan, który się mści nad przeciwnikami swymi, i chowa gniew przeciwko nieprzyjaciołom swoim. 3 Pan nierychły do gniewu a wielkiej mocy, który winnego nie czyni niewinnym; w wichrze i w burzy jest droga Pańska, a obłok jest prochem nóg jego, 4 Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie; 5 Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim. 6 Przed rozgniewaniem jego, któż się ostoi? a kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu jego? Gniew jego się wylewa jako ogień, a skały się padają przed nim. 7 Dobry jest Pan, i posila w dzień uciśnienia, a zna tych, którzy ufają w nim; 8 powodzią prędką koniec uczyni miejscu jego, a nieprzyjaciół Bożych ciemności gonić będą. 9 zamyślacie przeciwko Panu?onci koniec uczyni, drugi raz nie powstanie. 10 Bo tak jako ciernie splecieni a opojeni są jako winem; przetoż jako ściernisko suche do szczętu pożarci będą. 11 Z ciebie wyszedł ten, który złe myśli przeciwko Panu, radca złośliwy. 12 Tak mówi Pan: Być się byli spokojnie zachowali, zostałoby ich było wiele, alboby tylko byli przerzedzeni, byłoby ich to minęło, a nietrapiłbym ich był więcej, tak jakom ich trapił. 13 Ale teraz skruszę jarzmo jego, aby na tobie nie leżało, a związki twoje potargam. 14 Bo przeciwko tobie, o Niniwczyku! Pan przykazał, że nie będzie więcej imienia nasienia twego; z domu boga twego wygładzę ryte i lane obrazy, a gdy znieważony będziesz, grób ci zgotuję. 15 Oto na tych górach nogi wdzięczne poselstwo opowiadającego, zwiastującego pokój. Obchodźże, o Judo! uroczyste święta twoje, oddawaj śluby twoje; bo się więcej złośnik mimo cię chodzić nie pokusi, do szczętu jest wygładzony.

Dz 3

1 A Piotr i Jan wstępowali do w godzinę modlitwy, dziewiątą. 2 A mąż niektóry będąc chromy, zaraz z matki swojej był noszony, którego na każdy dzień sadzano u drzwi kościelnych, które zwano piękne, aby prosił jałmużny od tych, którzy wchodzili do kościoła. 3 Ten ujrzawszy Piotra i Jana, że mieli do kościoła, prosił ich o jałmużnę. 4 A Piotr z Janem pilnie na niego patrząc, rzekli: Wejrzyj na nas! 5 on z pilnością patrzał na nie, spodziewając się co wziąć od nich. 6 I rzekł Piotr: Srebra i złota nie mam; lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego wstań, a chodź. 7 A ująwszy go za prawą rękę jego, podniósł go, a zarazem utwierdzone były nogi jego i kostki. 8 I wyskoczywszy, stanął i chodził, a wszedł z nimi do kościoła, chodząc i skacząc, a chwaląc Boga. 9 A widział go lud chodzącego i chwalącego Boga. 10 I poznali go, to on był, który dla jałmużny siadał u drzwi pięknych kościelnych; i napełnieni są strachu i zdumienia nad tem, co mu się stało. 11 A gdy się trzymał on chromy, który był uzdrowiony, Piotra i Jana, zbieżał się do nich wszystek lud do przysionka, który zwano Salomonowym, zdumiawszy się. 12 Co widziąc Piotr, przemówił do ludu: Mężowie Izraelscy! się temu dziwujecie, albo czemu się nam tak pilnie przypatrujecie, jakobyśmy to własną mocą albo pobożnością uczynili, aby ten chodził? 13 Bóg Abrahama i Izaaka i , Bóg ojców naszych, uwielbił Jezusa, Syna swego, któregoście wy wydali i zaparliście się go przed twarzą Piłatową, który go sądził być godnym wypuszczenia. 14 A się świętego i sprawiedliwego zaparli, a prosiliście o mężobójcę, aby wam był darowany. 15 I zabiliście dawcę żywota, którego Bóg wzbudził od umarłych, czego my świadkami jesteśmy. 16 A przez wiarę w imię jego, tego, którego wy widzicie i znacie, utwierdziło imię jego; wiara, mówię, która przez niego jest, dała temu to zupełne zdrowie przed was wszystkich. 17 Ale teraz, bracia! wiem, to z niewiadomości uczynili, jako i wasi. 18 Lecz Bóg, co przez usta wszystkich proroków swoich przepowiedział, iż Chrystus jego cierpieć miał, to tak ziścił. 19 pokutujcie, a nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze. 20 Gdyby przyszły czasy ochłody od obliczności Pańskiej, a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. 21 Który niebiosa ma objąć aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków. 22 Mojżesz do ojców rzekł: Proroka wam wzbudzi Pan, Bóg wasz, z braci waszych, jako mię; onego słuchać będziecie we wszystkiem, cokolwiek do was mówić będzie. 23 I stanie się, że każda , która by nie słuchała tego proroka, będzie wygładzona z ludu. 24 Aleć i wszyscy prorocy od Samuela i od innych po nim, ilekolwiek ich mówiło, przepowiadali też te dni. 25 Wy jesteście synami prorockimi i przymierza, które postanowił Bóg z ojcami naszymi, mówiąc do Abrahama: A w twojem błogosławione będą wszystkie narody ziemi. 26 Wamci naprzód Bóg wzbudziwszy Syna swego Jezusa, posłał go, aby wam błogosławił; żeby się każdy z was odwrócił od złości swoich.

Ps 52

1 śpiewakowi pieśń Dawidowa nauczająca. 2 Gdy przyszedł Doeg Edomczyk, i oznajmił Saulowi, mówiąc: Dawid przyszedł do domu Achimelechowego. 3 się chlubisz ze złości, o mocarzu! miłosierdzie Boże trwa każdego dnia. 4 Złe rzeczy myśli język twój, jako brzytwa ostra czyniąc zdradę. 5 Umiłowałeś złe, bardziej niż dobre; kłamstwo raczej mówisz, niż sprawiedliwość. Sela. 6 Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy. 7 cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z , i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela. 8 To widząc sprawiedliwi będą się bali, i będę się z niego naśmiewali, mówiąc: 9 Otoż człowiek, który nie pokładał w Bogu siły swojej; ale ufając w mnóstwie bogactw swoich, zmacniał się w złości swej. Aleć ja będę jako oliwa zielona w domu Bożym, bom nadzieję położył w miłosierdziu Bożem na wieki wieczne. Będę cię wysławiał, Panie! na wieki, żeś to uczynił, a będę oczekiwał imienia twego, gdyż jest zacne przed oblicznością świętych twoich.

Słowniczek archaizmów (32)

ostatki: reszta
niemasz: nie ma
dusza, duszy: życie, osoba, człowiek
książę, książęta: przywódca, władca, wódz
przeto, przetoż: dlatego
zbawienia: wybawienie
jeźli, jeźlim: jeśli
wżdy: jednak, mimo to
onego, onegoż: ten, tamten
wszakże: jednak, przecież
dziedzictwa: spadek, własność
nieprawość, nieprawości: bezprawie, grzech
jakóba, jakóbowi: Jakub
brzemię: ciężar; także: proroctwo
oblicza, obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
cóż: co
utrapienie: ucisk, cierpienie
społem: razem
kościoła: zbór; wspólnota wierzących
żywota: życie; także: łono, brzuch
wnijść: wejdzie, wejść
tedy: wtedy, zatem
wszystek, wszystkiem: cały, każdy
iż: że
wyście: wy jesteście
żeście: że jesteście
zaiste: naprawdę, zaprawdę
albowiem: ponieważ, bo
nasieniu: potomstwo
przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
przeczże: dlaczego
przybytku: namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Srebra i złota nie mam

Dz 3

Piotr i Jan idą do świątyni, a żebrak prosi ich o datek. Piotr mówi: srebra i złota nie mam, ale co mam, to ci daję: w imieniu Jezusa Chrystusa wstań i chodź. Chwyta go za rękę, a mężczyzna zaczyna chodzić i wchodzi do świątyni, wychwalając Boga. Zauważ, że Piotr nie ma pieniędzy, a jednak ma coś ważniejszego, i to oddaje. Często wymawiamy się brakiem zasobów, zapominając, co otrzymaliśmy od Chrystusa. Może to modlitwa, wysłuchanie, dobre słowo, wiedza lub czas. Dziś zapytaj Pana, co masz do ofiarowania komuś potrzebującemu, i zrób to w imię Jezusa. Bóg wykorzystuje to, co masz, jeśli oddasz mu to w całości.

Modlitwa: Panie, pokaż mi, co mogę dać innym. Użyj mnie jako narzędzia twojej łaski.