Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Psalmy i Przypowieści w miesiąc · Day 8 of 31

Dzień 8

Ps 34–38; Prz 8

Dzień 8 z 31

Stary Testament

Prz 8

Psalm

Ps 34–38

Ps 34

1 Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł. 2 Będę błogosławił Pana na każdy czas; będzie chwała jego w ustach moich. 3 W Panu się chlubić będzie moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się. 4 Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie. 5 Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię. 6 Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, ich nie będą zawstydzone. 7 Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go. 8 Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich. 9 Skosztujcież, a , jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa. 10 Bójcie się Pana święci jego; bo niedostatku bojącym się go. 11 Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem. 12 Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; Pańskiej was nauczę. 13 Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra? 14 Strzeż języka twego od złego, a warg twoich, aby nie mówiły zdrady. 15 Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go. 16 Oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego na wołanie ich; 17 Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich. 18 Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich. 19 Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje. 20 Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wyrywa go Pan. 21 On strzeże wszystkich kości jego, tak, i jedna z nich nie skruszy się. 22 Zabije złość niepobożnego, a którzy w nienawiści mają sprawiedliwego, będą spustoszeni; Ale Pan odkupi duszę sług swoich, a nie będą spustoszeni wszyscy, którzy w nim ufają.

Ps 35

1 Psalm Dawidowy. Rozpieraj się, Panie! z tymi, którzy się ze mną spierają; a walcz przeciwko tym, którzy walczą przeciwko mnie. 2 Porwij pukierz i tarczę, a powstań na ratunek mój. 3 Dobądź włóczni, a staw się na drodze przeciwko tym, którzy mię prześladują. Rzeczże mojej: Jam jest zbawieniem twojem. 4 Niech będą pohańbieni i zawstydzeni, którzy szukają duszy mojej; niech tył podadzą, i niech będą zawstydzeni, którzy mi źle myślą. 5 Niech będą jako plewy przed wiatrem, a Anioł Pański niechaj ich rozproszy. 6 Niech będzie droga ich ciemna i śliska, Anioł Pański niech ich goni. 7 bez przyczyny zastawili na mię w dole sieci swoje, i bez przyczyny ukopali dół duszy mojej. 8 Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną. 9 Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego. 10 wszystkie kości moje rzeką: Panie! któż podobny tobie? który wyrywasz utrapionego od mocniejszego nadeń, a nędznego i ubogiego od drapieżcy jego. 11 Powstawają świadkowie fałszywi, a o czem nie wiem, pytają mię. 12 Oddawają mi złem za dobre, chcąc mię pozbawić duszy mojej, 13 Chociażem się ja w wór obłóczył, gdy oni chorowali; trapiłem postem duszę moję, i modliłem się często sam u siebie za nimi. 14 Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie. 15 Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli. 16 Z obłudnikami, z naśmiewcami, z pochlebcami zgrzytali na mię zębami swemi. 17 Panie! długoż na to patrzeć będziesz? wyrwijże duszę moję od zguby ich, od lwiąt jedynaczkę moję. 18 Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił. 19 Niech się nie weselą ze mnie, którzy mi są nieprzyjaciółmi bez przyczyny; którzy mię mają w nienawiści niesłusznie, niech nie mrugają okiem. 20 Albowiem nie mówią o pokoju; ale przeciwko spokojnym na ziemi zdradliwe słowa zmyślają. 21 , rozdzierają na mię gębę swą, mówiąc: Ehej! ehej! widzić to oko nasze. 22 Widzisz to, Panie! nie milczże Panie! nie oddalaj się odemnie. 23 Obudźże się, a ocuć dla sądu mego, Boże mój i Panie mój! dla sprawy mojej. 24 Sądź mnie według sprawiedliwości twojej, Panie Boże mój! a niech się nie weselą nademną. 25 Niech nie mówią w sercu swojem: Ehej, duszo masza! niech nie mówią: Pożarliśmy go. 26 Niechajże będą pohańbieni, i zawstydzeni wszyscy weselący się ze złego mego; niech będą obleczeni w hańbę, i w sromotę, którzy się chlubią przeciwko mnie. 27 Ale ci, którzy się kochają w sprawiedliwości mojej, niech śpiewają i radują się, a niech mówią : Niech będzie uwielbiony Pan, który życzy pokoju słudze swemu. 28 A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoję, i na każdy dzień chwałę twoję.

Ps 36

1 śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego. 2 Przewrotność niepobożnego świadczy w sercu mojem: Bożej przed oczyma jego. 3 Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał swoję aż do obmierzenia. 4 Słowa ust jego są nieprawość i zdrada; nie chciał rozumieć, aby dobrze czynił. 5 Nieprawość rozmyśla na łożu swojem, stoi na drodze nie dobrej, a złego się nie waruje. 6 Panie! miłosierdzie twoje niebios sięga, prawda twoja aż pod obłoki, 7 Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie! 8 drogie jest miłosierdzie twoje, Boże! synowie ludzcy w cieniu skrzydeł twoich ufają. 9 Będą upojeni hojnością domu twego, a strumieniem rozkoszy twoich napoisz ich. 10 u ciebie jest źródło , a w światłości twojej oglądamy światłość. 11 Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem. 12 Niech nie następuje na mię noga pysznych, a ręka niech mię nie uwodzi. Tam, gdzie upadli, którzy czynili nieprawość, porażeni są, i nie mogli powstać.

Ps 37

1 Pieśń Dawidowa. Nie obruszaj się dla złośników, ani zajrzyj czyniącym . 2 Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną. 3 Ufaj w Panu, a czyń dobrze; mieszkajże na ziemi, a żyw się sprawiedliwie. 4 Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego, 5 Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on uczyni; 6 I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe. 7 Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli. 8 Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić. 9 złośnicy będą wykorzenieni: lecz którzy oczekują Pana, ci odziedziczą ziemię. 10 Po małej chwili alić niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz. 11 Lecz pokorni odziedziczą ziemię, i rozkochają się w wielkości pokoju. 12 Zle myśli niepobożny przeciwko sprawiedliwemu, i zgrzyta nań zębami swemi. 13 Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego. 14 Miecza dobyli niezbożni, a naciągnęli łuk swój, aby porazili ubogiego, i niedostatecznego, ażeby pomordowali tych, którzy chodzą prostą drogą; 15 Aleć miecz ich przeniknie serce ich, a łuki ich będą połamane. 16 Lepsza jest trocha sprawiedliwego, niż wielkie bogactwa wielu ; 17 Albowiem ramiona niezbożników będą pokruszone; ale sprawiedliwych Pan podpiera. 18 Zna Pan dni doskonałych; ich na wieki zostanie. 19 Nie będą zawstydzeni we zły czas, a we dni głodu będą nasyceni; 20 Ale niezbożni poginą, a nieprzyjaciele Pańscy, jako tłustość barania z dymem niszczeje, tak oni zniszczeją. 21 Niezbożnik pożycza, a nie ma czem oddać; ale sprawiedliwy pokazuje łaskę, i rozdaje. 22 Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemię; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni. 23 Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się. 24 Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego. 25 Byłem młodym, i zstarzałem się, nie widziałem sprawiedliwego opuszczonego, ani nasienia jego żebrzącego chleba. 26 Na każdy dzień pokazuje miłosierdzie i pożycza, a przecież jego jest w błogosławieństwie. 27 Odstąp od złego a czyń dobrze, a będziesz mieszkał na wieki. 28 Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich, na wieki w straży jego będą; ale nasienie niepobożnych będzie wykorzenione. 29 Sprawiedliwi odziedziczą ziemię, i będą w niej mieszkali na wieki. 30 Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada. 31 Boga jego jest w sercu jego; przetoż nie zachwieją się nogi jego. 32 Wypatruje niepobożny sprawiedliwego, i szuka go zabił; 33 Ale Pan nie zostawi go w ręku jego, i nie potępi go, gdy będzie sądzony. 34 Oczekuj Pana, i strzeż drogi jego, a on cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; a oglądasz, gdy niepobożni, wytraceni będą. 35 Widziałem niezbożnika nader wyniosłego, a rozłożonego jako drzewo zielone samorosłe; 36 Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł. 37 Spojrzyj na niewinnego, a przypatrz się szczeremu, że ostatnie rzeczy takiego człowieka są spokojne. 38 Lecz przestępcy poginą, a niezbożnicy na wykorzenieni będą. 39 sprawiedliwych jest od Pana, który jest mocą ich czasu uciśnienia. 40 Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.

Ps 38

1 Psalm Dawidowy ku przypominaniu. 2 Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię. 3 strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię. 4 nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego. 5 Bo moje przycisnęły głowę moję; jako ciężkie obciążyły mię. 6 Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego. 7 Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę. 8 Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem. 9 Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego. 10 Panie! przed tobą jest żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte. 11 Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie. 12 Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją. 13 I zastawili sidła ci, którzy szukają mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali. 14 Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera. 15 I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich. 16 Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój! 17 Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie. 18 Bom ja upadku bliski, a boleść moja jest przedemną. 19 , nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego. 20 Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny: 21 A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, , że naśladuję tego, co jest dobrego. 22 Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie. Pośpiesz na ratunek mój, Panie mego!

Prz 8

1 mądrość nie woła, i roztropność nie wydaje głosu swego? 2 Na wierzchu wysokich miejsc, przy drodze i na rozstaniu dróg stoi. 3 U bram, się chodzi do miasta, i w wejściu u drzwi woła, mówiąc: 4 Na was wołam, o mężowie! a głos mój obracam do synów ludzkich. 5 Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem. 6 Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość. 7 Zaisteć prawdę mówią usta moje, a niezbożność jest wargom moim. 8 Sprawiedliwe są wszystkie słowa ust moich; nie masz w nich nic nieprawego ani przewrotnego. 9 Wszystkie są prawe rozumnemu, a uprzejme tym, którzy znajdują . 10 Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne. 11 lepsza jest mądrość niż perły, także wszystkie pożądane rzeczy nie porównają z nią. 12 Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję. 13 Pańska jest, mieć w nienawiści złe. Ja nienawidzę pychy, wysokomyślności, i drogi złej, i ust przewrotnych. 14 Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja. 15 Przez mię królowie królują, i stanowią sprawiedliwość. 16 Przez mię książęta panują, i wielmożnymi są wszyscy sędziowie ziemi. 17 Ja miłuję tych, którzy mię miłują; a którzy mię szukają rano, znajdują mię. 18 Bogactwo i sława przy mnie jest; majętność trwała i sprawiedliwość. 19 Lepszy jest owoc mój, niż złoto, i niż najkosztowniejsze złoto, a dochody moje lepsze, niż srebro wyborne. 20 Prowadzę ścieszką sprawiedliwości, pośrodkiem ścieżek sądu, 21 Abym tym, którzy mię miłują, dała w majętność wieczną, i skarby ich napełniła. 22 Pan mię miał przy początku drogi swej, przed sprawami swemi, przed wszystkiemi czasy. 23 Przed wieki jestem zrządzona, przed początkiem; niż była ziemia; 24 Gdy jeszcze nie było przepaści, spłodzonam jest, gdy jeszcze nie było źródeł opływających wodami. 25 Pierwej niż góry założone były, niż były pagórki, spłodzonam jest. 26 Jeszcze był nie uczynił ziemi, i równin, ani początku prochu okręgu ziemskiego. 27 Gdy gotował niebiosa, tamem była; gdy rozmierzał okrągłość nad przepaściami; 28 Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści; 29 Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały jego; gdy rozmierzał grunty ziemi: 30 była u niego jako wychowaniec, i byłam uciechą jego na każdy dzień, grając przed nim na każdy czas. 31 Gram na okręgu ziemi jego, a rozkoszy moje, mieszkać z synami ludzkimi. 32 Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich. 33 Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się. 34 Błogosławiony człowiek, który mię słucha, czując u wrót moich na każdy dzień, a strzegąc podwoi drzwi moich. 35 Bo kto mię znajduje, znajduje , a otrzymuje łaskę od Pana. 36 Ale kto grzeszy przeciwko mnie, krzywdę czyni swojej; wszyscy, którzy mię nienawidzą, miłują śmierć.

Słowniczek archaizmów (35)

zawżdy: zawsze
dusza, duszę, duszy: życie, osoba, człowiek
oblicze, oblicza: twarz; „przed obliczem” = w obecności
obaczcie: zobaczyć, spojrzeć
niemasz: nie ma
bojaźń, bojaźni: cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
wszystka, wszystko, wszystkiego: cały, każdy
iż: że
albowiem: ponieważ, bo
tedy, tedym: wtedy, zatem
jakoby: jak gdyby; żeby
owszem: przeciwnie; owszem
ustawicznie: ciągle
przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
nieprawość, nieprawości: bezprawie, grzech
sądy: wyroki Boże, przepisy
jakoż: a więc, jakże
przeto, przetoż: dlatego
żywot, żywota: życie; także: łono, brzuch
niepobożni, niepobożnych: bezbożni
dziedzictwo: spadek, własność
nasienie: potomstwo
zakon: Prawo Mojżeszowe (Tora)
pospołu: razem
ostatek: reszta
wszakże: jednak, przecież
zbawienie, zbawienia: wybawienie
brzemię: ciężar; także: proroctwo
izali: czyż? (pytanie retoryczne)
kędy: gdzie
obrzydliwością: coś odrażającego w oczach Boga
umiejętność: wiedza, poznanie
książęta: przywódca, władca, wódz
pierwej: wcześniej, najpierw
rozkazania: polecić, nakazać; polecenie

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.