Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.
Psalmy i Przypowieści w miesiąc · Day 16 of 31
Dzień 16
Ps 73–77; Prz 16
Dzień 16 z 31
Stary Testament
Psalm
Ps 73
1 Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca. 2 Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje, 3 Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście . 4 Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich. 5 W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają. 6 otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną. 7 Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca. 8 Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią. 9 Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi. 10 A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją, 11 Że mówią: ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy? 12 , oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw. 13 Próżno w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam. 14 Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek. 15 Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw. 16 Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało; 17 Ażem wszedł do Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich. 18 Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie. 19 Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu. 20 Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz. 21 Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie: 22 Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę. 23 A byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję. 24 Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię. 25 Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam. 26 Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki. 27 Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie. 28 Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.
Ps 74
1 Pieśń wyuczająca, podana Asafowi. Przeczżeś nas, o Boże! do końca odrzucił? się rozpaliła twoja przeciwko owcom pastwiska twego? 2 Wspomnij na zgromadzenie twoje, któreś sobie zdawna nabył i odkupił, na pręt twego, na tę górę , na której mieszkasz. 3 Pospieszże się na srogie popustoszenie; a jako poburzył nieprzyjaciel w ! 4 Ryczeli nieprzyjaciele twoi w pośrodku zgromadzenia twego, a na znak tego zostawili wiele chorągwi swoich. 5 Za rycerza miano tego, który się z wysoka z siekierą zanosił, rąbiąc drzewo wiązania jego. 6 A teraz już i rzezania jego na porząd siekierami i młotami tłuką. 7 Założyli ogień w świątnicy twojej, a obaliwszy na ziemię, splugawili imienia twego. 8 Mówili w sercu swojem: Zburzmy je ; popalili wszystkie przybytki Boże w ziemi. 9 Znaków naszych nie widzimy:już proroka, i niemasz między nami, któryby wiedział, póki to ma trwać. 10 Dokądże, o Boże! przeciwnik będzie urągać? nieprzyjaciel będzie bluźnił imię twoje aż na wieki? 11 Przeczże zstrzymujesz rękę twoję; a prawicy swej z zanadrza swego cale nie dobędziesz? 12 Wszakeś ty, Boże! zdawna królem moim; ty sprawujesz hojne w pośród ziemi. 13 Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach. 14 Tyś skruszył głowę Lewiatana, dałeś go za pokarm ludowi na puszczy. 15 Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre. 16 Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce. 17 Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił. 18 Wspomnijże na to, że nieprzyjaciel zelżył Pana, a lud szalony jako urąga imieniowi twemu. 19 Nie podawajże tej kupie synogarlicy twojej; na stadko ubogich twoich nie zapominaj na wieki. 20 Obejrzyj się na przymierze twoje; i najciemniejsze kąty ziemi pełne jaskiń drapiestwa. 21 Niechajże nędznik nie odchodzi z hańbą; ubogi i żebrak niechaj chwali imię twoje. 22 Powstańże, o Boże! ujmij się o sprawę twoję; wspomnij na twoje, które się dzieje od szalonych na każdy dzień. 23 Nie zapominajże wykrzykania nieprzyjaciół twoich, i huku tych, co przeciwko tobie powstawają, który się sili.
Ps 75
1 śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, psalm i pieśń Asafowa. 2 Wysławiamy cię, Boże! wysławiamy: bo bliskie imię twoje; opowiadają to dziwne sprawy twoje. 3 Gdy przyjdzie czas ułożony, ja sprawiedliwie sądzić będę. 4 Rozstąpiła się ziemia, i wszyscy obywatele jej; ale ja utwierdzę słupy jej. Sela. 5 Rzekę szalonym: Nie szalejcie, a niepobożnym: Nie podnoście rogów. 6 Nie podnoście przeciwko Najwyższemu rogów swych, a nie mówcie krnąbrnie, 7 Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie. 8 Ale Bóg sędzia, tego poniża, a owego wywyższa. 9 kielich jest w rękach Pańskich, a ten wina mętnego nalany; z tegoż nalewać będzie, tak, że i drożdże jego wyssą i wypiją wszyscy ziemi. 10 Ale ja będę opowiadał sprawy Pańskie na wieki, będę śpiewał Bogu Jakóbowemu. A wszystkie rogi niezbożnikom postrącam; ale rogi sprawiedliwego będą wywyższone.
Ps 76
1 śpiewakowi na Neginot, psalm i pieśń Asafowi. 2 Znajomy jest Bóg w Judzkiej ziemi, w Izraelu wielkie imię jego. 3 W Salemie jest jego, a mieszkanie jego na . 4 Tamci połamał ogniste strzały łuków, tarczę, i miecz, i wojnę. Sela. 5 Zacnymeś się stał i dostojnym z gór łupiestwa. 6 Ci, którzy byli serca mężnego, podani są na łup, zasnęli snem swoim, nie znaleźli mężni rycerze siły w rękach swych. 7 Od gromienia twego, o Boże Jakóbowy! twardo zasnęły i wozy i konie. 8 Tyś jest, ty bardzo straszliwy; i któż jest, coby się ostał przed twojem, gdy się zapali gniew twój? 9 Gdy z nieba dajesz słyszeć sąd swój, ziemia się lęka i ucicha; 10 Gdy Bóg na sąd powstaje, aby wybawił wszystkich pokornych na ziemi. Sela. 11 i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty zagniewania skrócisz. 12 Śluby czyńcie, a oddawajcie je Panu, Bogu waszemu, wszyscy, którzyście około niego, wszyscy przynoście dary strasznemu. Onci odejmuje ducha książętom, a on jest na postrach królom ziemskim.
Ps 77
1 śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy. 2 Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał. 3 W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć moja. 4 Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela. 5 Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić. 6 Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne. 7 Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc: 8 mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże? 9 Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się? 10 Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela. 11 I rzekłem: Toć jest śmierć moja; prawica Najwyższego uczyni odmianę. 12 Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione. 13 I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił: 14 Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz? 15 Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję. 16 Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela. 17 Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści. 18 Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały. 19 Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła. 20 Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było. Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.
Prz 16
1 Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka. 2 Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca. 3 Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje. 4 Pan dla siebie samego sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły. 5 jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie . 6 Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa , a w Pańskiej odstępujemy od złego. 7 Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi. 8 Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych. 9 Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego. 10 Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego. 11 Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego. 12 Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością umocniona bywa. 13 Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują. 14 Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go. 15 W jasności twarzy królewskiej jest , a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym. 16 Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra. 17 Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże swej, kto strzeże drogi swojej. 18 Przed zginieniem przychodzi , a przed upadkiem wyniosłość ducha. 19 Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi. 20 Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest. 21 Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki. 22 Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale głupich jest głupstwem. 23 Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki. 24 Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom. 25 Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; dokończenie jej pewna droga na śmierć. 26 Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego. 27 Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający. 28 Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół. 29 Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą. 30 Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe. 31 Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości. 32 Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta. 33 Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.
Słowniczek archaizmów (33)
- niepobożni, niepobożnych
- bezbożni
- przetoż
- dlatego
- jakoż
- a więc, jakże
- albowiem
- ponieważ, bo
- tedy
- wtedy, zatem
- świątnicy
- świątynia
- wszakże
- jednak, przecież
- zawżdy
- zawsze
- przeczże
- dlaczego
- zapalczywość
- gniew; gorliwość
- dziedzictwa
- spadek, własność
- syon, syonie
- Syjon (Jerozolima)
- wszystko
- cały, każdy
- przybytek
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- pospołu
- razem
- niemasz
- nie ma
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- zbawienie
- wybawienie
- dusza, duszy
- życie, osoba, człowiek
- pohańbienie
- zhańbienie
- ustawicznie
- ciągle
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- ostatek
- reszta
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- pomsty
- zemsta; kara
- nieprawość
- bezprawie, grzech
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- stolica
- tron (także: stolica)
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- pycha
- duma
- umiejętność
- wiedza, poznanie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Log in to mark days as done.