1 śpiewakowi z synów Korego psalm nauczający.2 Boże! uszami naszemi słyszeliśmy; ojcowie nasi powiadali nam o sprawach, któreś czynił za dni ich, za dni starodawnych.3 Tyś ręką swą wypędził pogan, a onycheś wszczepił; wytraciłeś narody, a onycheś rozkrzewił.4 Bo nie przez miecz swój posiedli ziemię, i ramię ich nie wybawiło ich, ale prawica twoja i ramię twoje, a światłość twego, , żeś ich upodobał sobie.5 Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie .6 Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.7 Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;8 Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.9 Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzień, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.10 Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.11 Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.12 Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.13 Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.14 Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.15 Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.16 Na każdy dzień wstyd mój jest przedemną, a hańba twarzy mojej okrywa mię.17 Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.18 To przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.19 Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,20 Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.21 Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,22 Iazliby się był Bóg o tem nie pytał? gdyż on wie skrytości serca.23 Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzień; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.24 Ocuć się; śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.25 Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?26 potłoczona jest aż do prochu nasza, a przylgnął do ziemi nasz. Powstańże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.
1 śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.2 Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza.3 Piękniejszyś nad synów ludzkich; rozlała się wdzięczność po wargach twoich, , że cię pobłogosławił Bóg aż na wieki.4 Przypasz miecz twój na biodra, o mocarzu! pokaż chwałę twoję, i zacności twoje.5 A w dostojności twojej szczęśliwie wywiedź z słowem prawdy, cichości, i sprawiedliwości, a dokaże strasznych rzeczy prawica twoja.6 Strzały twoje ostre; od nich narody pod cię upadną, a serce nieprzyjaciół królewskich przenikną.7 twoja, o Boże! na wieki wieków; laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego.8 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś ; przetoż cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczęstników twoich.9 Myrrą, aloe, i kassyją wszystkie szaty twoje pachną, gdy wychodzisz z pałaców z kości słoniowych urobionych, nad tych, którzy cię uweselają.10 Córki królewskie są między twemi zacnemi białemi głowami; stanęła małżonka po prawicy twojej w kosztownem złocie z Ofir.11 Słuchajże córko, a , i nakłoń ucha twego, a zapomnij narodu twego, i domu ojca twojego.12 A zakocha się król w piękności twojej, on jest Panem twoim; przetoż kłaniaj się przed nim.13 Tyryjczycy także z upominkami przed twojem kłaniać się będą, najbogatsi z narodów.14 zacność córki królewskiej jest wewnątrz, a szaty jej bramowane są złotem.15 W odzieniu haftowanem przywiodą ją do króla; także panny za nią, towarzyszki jej, przywiodą do ciebie.16 Przywiodą je z i z radością, a wnijdą na pałac królewski.17 Miasto ojców twych będziesz mieć synów twych, których postanowisz książętami po wszystkiej ziemi. Wspominać będę imię twoje od każdego rodzaju do rodzaju: dlatego cię narody wysławiać będą na wieki wieków.
1 śpiewakowi z synów Korego, na Alamot pieśń.2 Bóg jest ucieczką i siłą naszą, ratunkiem we wszelkim ucisku najpewniejszym.3 się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;4 Choćby zaszumiały, a wzburzyły się wody jego, i zatrzęsły się góry od nawałności jego. Sela.5 Strumienie rzeki jego rozweselają miasto Boże, najświętsze z przybytków najwyższego.6 Bóg jest w pośrodku jego, nie będzie poruszone;poratuje go Bóg zaraz z poranku.7 Gdy się wzburzyły narody, a zatrząsnęły się królestwa, Pan wydał głos swój, i rozpłynęła się ziemia.8 Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.9 Pójdźcie, oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi;10 Który uśmierza wojny aż do kończyn ziemi, łuk kruszy, i oręże łamie, a wozy ogniem pali.11 Mówiąc: Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi. Pan zastępów z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.
1 śpiewakowi z synów Korego pieśń.2 Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela.3 Pan najwyższy, straszny, jest królem wielkim nad wszystką ziemią.4 Podbija ludzi pod moc naszę, a narody pod nogi nasze.5 Obrał nam za nasze chwałę , którego umiłował. Sela.6 Wstąpił Bóg z krzykiem; Pan wstąpił z głosem trąby.7 Śpiewajcież Bogu, śpiewajcie; śpiewajcież królowi naszemu, śpiewajcie.8 Albowiem Bóg królem ziemi; śpiewajcież rozumnie.9 Króluje Bóg nad narodami; Bóg siedzi na świętej swojej. narodów przyłączyli się do ludu Boga Abrahamowego; albowiem Boże są tarcze ziemskie; skąd on zacnie jest wywyższony.
1 Pieśń psalmu synów Korego.2 Wielki jest Pan, i bardzo chwalebny w mieście Boga naszego, na górze świętej swojej.3 Ozdobą krainy, uciechą ziemi jest góra w stronach północnych, miasto króla wielkiego.4 Bóg w pałacach jego uznany jest za twierdzę wysoką.5 Bo oto królowie, gdy się zgromadzili i ciągnęli ,6 Sami to ujrzawszy bardzo się zadziwili, a przestraszeni będąc prędko uciekali.7 Strach ich tam ogarnął i boleść, jako rodzącą.8 Wiatrem wschodnim pokruszysz okręty z Tarsys.9 Jakośmy słyszeli,takeśmy widzieli w mieście Pana zastępów, w mieście Boga naszego; Bóg je ugruntował aż na wieki. Sela.10 Uważamy, o Boże! miłosierdzie twoje w pośród twego.11 Jakie jest imię twoje, Boże! taka też jest chwała twoja aż do kończyn ziemi; sprawiedliwości pełna jest prawica twoja.12 NIech się rozweseli góra Syon: niech się rozradują córki Judzkie dla twoich, Boże!13 Otoczcie Syon, i obstąpcie go; policzcie wieże jego.14 Przypatrujcie się pilnie basztom jego, a oglądajcie pałace jego, abyście umieli powiadać narodowi potomnemu. Że ten Bóg jest Bogiem naszym na wieki wieczne, a on naszym będzie aż do śmierci.
1 Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.2 Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci.3 Nie dopuści Pan łaknąć sprawiedliwego; ale majętność niezbożników rozproszy.4 Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.5 Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.6 Błogosławieństwo jest nad głową sprawiedliwego; ale usta bezbożnych pokrywają .7 Błogosławiona jest pamiątka sprawiedliwego; ale imię niezbożnych śmierdzi.8 Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.9 Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.10 Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie.11 Usta sprawiedliwego są źródło ; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.12 Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.13 W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.14 Mądrzy tają ; ale usta głupiego bliskie upadku.15 Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.16 Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód jest ku grzechowi.17 Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.18 Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.19 Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.20 Srebro wyborne jest język sprawiedliwego; ale serce niezbożnych za nic nie stoi.21 Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.22 Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.23 Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.24 Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.25 Jako przemija wicher, tak się niepobożni nie ostoją; ale sprawiedliwy ma grunt wieczny.26 Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.27 Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.28 Oczekiwanie sprawiedliwych jest , ale nadzieja niezbożnych zginie.29 Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości.30 Sprawiedliwy się na wieki nie poruszy; ale niezbożnicy nie będą mieszkali na ziemi.31 Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.32 Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
Słowniczek archaizmów (26)
przedniejszemu
najznamienitszy, naczelny
oblicze, oblicza, obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
przeto, przetoż
dlatego
jakóba, jakóbowi
Jakub
wszystka, wszystko, wszystkiej
cały, każdy
przeczże
dlaczego
albowiem
ponieważ, bo
dusza, duszy
życie, osoba, człowiek
żywot, żywota
życie; także: łono, brzuch
stolica, stolicy
tron (także: stolica)
nieprawość, nieprawości
bezprawie, grzech
pomazał
namaścił
obacz
zobaczyć, spojrzeć
wesele, weselem
radość
dziedzictwo
spadek, własność
książęta
przywódca, władca, wódz
syon
Syjon (Jerozolima)
wespół
razem
niewiastę
kobieta
kościoła
zbór; wspólnota wierzących
sądów
wyroki Boże, przepisy
iż
że
hetmanem
dowódca wojska
umiejętność
wiedza, poznanie
niepobożni, niepobożnych
bezbożni
bojaźń
cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.