Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Dzień 71

Tt 3; Flm 1; Hbr 1

Dzień 71 z 90

Nowy Testament

Tt 3
Flm 1
Hbr 1

Tt 3

1 Napominaj ich, aby zwierzchnościom i przełożeństwom poddanymi i posłusznymi byli, i aby do każdego dobrego uczynku gotowymi byli; 2 Nikogo nie lżyli, byli niezwadliwymi, ale układnymi, okazując wszelką skromność przeciwko wszystkim ludziom. 3 i myśmy byli niekiedy głupimi, upornymi, błądzącymi, służąc pożądliwościom i rozkoszom rozmaitym, w złości i w zazdrości mieszkając, przemierzłymi, jedni drugich nienawidzącymi, 4 Ale gdy się okazała dobrotliwość i miłość ku ludziom zbawiciela naszego, Boga, 5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które byśmy my czynili, ale podług miłosierdzia swego zbawił nas przez omycie odrodzenia i odnowienia Ducha Świętego, 6 Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, zbawiciela naszego, 7 Abyśmy usprawiedliwieni będąc łaską jego, stali się dziedzicami według nadziei wiecznego. 8 Wiernać to ; a chcę, abyś ty to twierdził, aby się starali, w dobrych uczynkach przodkowali, którzy uwierzyli Bogu. 9 A te rzeczy są dobre i ludziom pożyteczne; a głupich gadek i wyliczania rodzajów, i sporów, i swarów zakonnych pohamuj; albowiem są niepożyteczne i próżne. 10 Człowieka heretyka po pierwszem i wtórem napominaniu strzeż się, 11 Wiedząc, takowy jest wywrócony i grzeszy, będąc sam własnym sądem swoim osądzony. 12 Gdy poślę do ciebie Artemana albo Tychyka, staraj się, abyś do mnie przyszedł do Nikopolim; bom tam postanowił zimować. 13 Zenasa nauczonego w i Apollona pilnie odprowadź, aby im na niczem nie schodziło. 14 A niech się uczą i nasi w dobrych uczynkach przodkować, gdzie tego potrzeba, żeby nie byli nieużytecznymi. 15 Pozdrawiają cię, którzy są ze mną wszyscy. Pozdrów tych, którzy nas miłują w wierze. Łaska Boża niech będzie ze wszystkimi wami. Amen.

Flm 1

1 Paweł, więzień Chrystusa Jezusa i Tymoteusz brat, Filemonowi miłemu a pomocnikowi naszemu, 2 I Apfii miłej i Archipowi, społecznemu naszemu bojownikowi, i zborowi, który jest w domu twoim. 3 Łaska wam i pokój niech będzie od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. 4 Dziękuję Bogu mojemu zawsze wzmiankę czyniąc o tobie w modlitwach moich, 5 Słysząc o miłości i o wierze, którą masz przeciwko Panu Jezusowi i przeciwko wszystkim świętym; 6 Aby społeczność wiary twojej była skuteczna ku poznaniu dobrego, które w was jest przez Chrystusa Jezusa. 7 radość wielką mamy i pociechę z miłości twojej, bracie! wnętrzności świętych są ochłodzone przez cię. 8 choć mam wielką bezpieczność w Chrystusie, abym ci , co przynależy; 9 Jednak dla miłości raczej proszę, takowym będąc, to jest Paweł stary, a teraz i więzień Jezusa Chrystusa. 10 Proszę cię za synem moim Onezymem, któregom urodził w więzieniu mojem; 11 Który tobie niekiedy był niepożyteczny, ale teraz tobie i mnie bardzo pożyteczny; któregom odesłał, 12 Przetoż go ty jako wnętrzności moje przyjmij. 13 Któregom ja chciał przy sobie zatrzymać, aby mi posługiwał zamiast ciebie w więzieniu dla . 14 Ale bez woli twojej nie chciałem nic uczynić, aby dobry twój uczynek nie był jako z przymuszenia, ale z dobrej woli. 15 Albowiem dla tego odłączył się był na chwilę od ciebie, abyś go zaś miał wiecznie, 16 Już nie jako sługę, ale więcej niż sługę, to jest brata miłego, zwłaszcza mnie, a jako daleko więcej tobie i według ciała, i w Panu. 17 Przetoż maszli mię za towarzysza, przyjmij go jako mię. 18 A w czem niepraw, albo ci co winien, to mnie przyczytaj. 19 Jam Paweł napisał ręką moją, ja nagrodzę, żeć nie rzekę, iżeś mi i samego siebie winien. 20 Tak, bracie! niech cię w tem użyję w Panu, ochłodź wnętrzności moje w Panu. 21 Pewien będąc posłuszeństwa twego, pisałem ci, wiedząc, że i więcej, niż mówię uczynisz. 22 Zaraz mi też i gospodę zgotuj; albowiem spodziewam się, iż wam przez modlitwy wasze darowany będę. 23 Pozdrawiają cię Epafras, spółwięzień mój w Chrystusie Jezusie, 24 Marek, Arystarchus, Demas, Łukasz, pomocnicy moi. 25 Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z duchem waszym. Amen.

Hbr 1

1 Częstokroć i wieloma sposobami mawiał niekiedy Bóg ojcom przez proroków; 2 W te dni ostateczne mówił nam przez Syna swego, którego postanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez którego i wieki uczynił. 3 Który będąc jasnością chwały i wyrażeniem istności jego, i zatrzymując wszystkie rzeczy słowem mocy swojej, oczyszczenie grzechów naszych przez samego siebie uczyniwszy, usiadł na prawicy majestatu na wysokościach, 4 Tem się zacniejszym stawszy nad Anioły, czem zacniejsze nad nie odziedziczył imię. 5 któremuż kiedy z Aniołów rzekł: Tyś jest syn mój, jam cię dziś ? I : Ja mu będę ojcem, a on mnie będzie synem? 6 A zasię, gdy wprowadza pierworodnego na okrąg świata, mówi: A niech się mu kłaniają wszyscy Aniołowie Boży. 7 A zasię o Aniołach mówi: Który Anioły swoje czyni duchami, a sługi swoje płomieniem ognistym. 8 Ale do Syna mówi: twoja, o Boże! na wieki wieków; laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego. 9 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś ; cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczestników twoich. 10 I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich. 11 Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją. 12 A jako odzienie zwiniesz je i będą odmienione; ale ty tenżeś jest, a lata twoje nie ustaną. 13 A do któregoż kiedy z Aniołów rzekł: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich? 14 wszyscy nie są duchami usługującymi, którzy na posługę bywają posłani dla tych, którzy odziedziczyć mają?

Słowniczek archaizmów (20)

albowiem: ponieważ, bo
żywota: życie; także: łono, brzuch
mowa: słowo, wypowiedź; także: język
jakoby: jak gdyby; żeby
iż, iżeś: że
zakonie: Prawo Mojżeszowe (Tora)
wszystkiego: cały, każdy
przetoż: dlatego
rozkazał: polecić, nakazać; polecenie
tedy: wtedy, zatem
ewangielii: ewangelia, Dobra Nowina
snać: może, być może
jeźlić: jeśli
spłodził: został ojcem (w rodowodach)
zasię: zaś, natomiast
stolica: tron (także: stolica)
nieprawości: bezprawie, grzech
pomazał: namaścił
izali: czyż? (pytanie retoryczne)
zbawienie: wybawienie

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.