Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Dzień 54

2 Kor 5–7

Dzień 54 z 90

Nowy Testament

2 Kor 5–7

2 Kor 5

1 Wiemy bowiem, że tego naszego ziemskiego mieszkania namiot zburzony będzie, budowanie mamy od Boga, dom nie rękoma urobiony, wieczny w niebiesiech. 2 w tym namiocie wzdychamy, domem naszym, który jest z nieba, żądając być przyobleczeni. 3 Jeźliż tylko przyobleczonymi a nie nagimi znalezieni będziemy. 4 Bo którzyśmy w tym namiocie, wzdychamy, będąc obciążeni, ponieważ nie żądamy być zewleczeni, ale przyobleczeni, aby pożarta była śmiertelność od . 5 A ten, który nas ku temuż właśnie przygotował, jestci Bóg, który nam też dał zadatek Ducha. 6 mając zawsze ufność i wiedząc, że póki mieszkamy w tem ciele, pielgrzymujemy od Pana: 7 (Bo przez wiarę chodzimy, a nie przez widzenie). 8 Lecz ufamy i wolimy raczej wynijść z ciała, a iść na mieszkanie do Pana. 9 Przetoż też usiłujemy, bądź w ciele mieszkamy, bądź z ciała wychodzimy, się podobać. 10 Albowiem musimy się wszyscy pokazać przed sądową stolicą Chrystusową, aby każdy odniósł, co czynił w ciele, według tego, co czynił, lub dobre, lub złe. 11 Przetoż wiedząc o tym strachu Pańskim, ludzi do wiary namawiamy, a Bogu jawnymi jesteśmy; i mam nadzieję, w sumieniach waszych jawnymi jesteśmy. 12 Albowiem nie samych siebie wam znowu zalecamy, ale wam dajemy przyczynę, abyście się chlubili nami i żebyście mieli co mówić przeciwko tym, którzy się chlubią z powierzchownych rzeczy, a nie z serca. 13 Bo choć od rozumu odchodzimy, Bogu odchodzimy, choć przy rozumie jesteśmy, wam jesteśmy. 14 Albowiem miłość Chrystusowa przyciska nas, jako tych, którzyśmy to osądzili, iż ponieważ jeden za wszystkich umarł, wszyscy byli umarłymi; 15 A że za wszystkich umarł, aby ci, którzy żyją, już więcej sobie nie żyli, ale temu, który za nich umarł i jest wzbudzony. 16 Dlatego my od tego czasu nikogo według ciała nie znamy, a chociaśmy też znali Chrystusa według ciała, lecz już teraz więcej nie znamy. 17 A tak jeźli kto jest w Chrystusie, nowem jest stworzeniem; stare rzeczy przeminęły, oto się wszystkie nowemi stały. 18 A to z Boga jest, który nas z samym sobą pojednał przez Jezusa Chrystusa i dał nam usługiwanie tego pojednania, 19 Ponieważ Bóg był w Chrystusie, świat z samym sobą jednając, nie przyczytując im upadków ich, i położył w nas to słowo pojednania: 20 Przetoż na miejscu Chrystusowem poselstwo sprawujemy, was Bóg upominał przez nas, prosimy na miejscu Chrystusowem, jednajcie się z Bogiem; 21 Albowiem on tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy się my stali sprawiedliwością Bożą w nim.

2 Kor 6

1 pomagając mu, napominamy was, abyście nadaremno łaski Bożej nie przyjmowali. 2 (Bo mówi Bóg: Czasu przyjemnego wysłuchałem cię, a w dzień poratowałem cię; oto teraz dzień przyjemny, oto teraz dzień zbawienia.) 3 Żadnego w niczem nie dawając zgorszenia, aby nie było zganione usługiwanie nasze. 4 Ale we zalecając samych siebie, jako słudzy Boży, w wielkiej cierpliwości, w uciskach, w niedostatkach, w utrapieniach, 5 W razach, w więzieniach, w potłukaniu, w pracach, w niedosypianiu, w postach, 6 W czystości, w , w nieskwapliwości, w dobrotliwości, w Duchu Świętym, w miłości nieobłudnej; 7 W mowie prawdy, w mocy Bożej, przez oręże sprawiedliwości na prawo i na lewo; 8 Przez chwałę i zelżywość, przez niesławę i dobrą sławę, zwodziciele, prawdziwi; 9 Jako nieznajomi, wszakże znajomi; jako umierający, a oto żyjemy; jako pokarani, ale nie zabici; 10 Jako smutni, wszakże zawsze weseli; jako ubodzy, wszakże wielu ubogacający; jako nic nie mający, wszakże wszystko trzymający. 11 Usta nasze otworzone są ku wam, o Koryntowie! serce nasze rozszerzone jest. 12 Nie jesteście ściśnieni w nas, lecz ściśnieni jesteście we wnętrznościach waszych. 13 O wzajemną nagrodę jako dziatkom mówię: Rozszerzcież się i wy. 14 Nie ciągnijcież nierównego jarzma z niewiernymi; bo za społeczność sprawiedliwości z nieprawością? albo co za społeczność światłości z ciemnością? 15 A co za zgoda Chrystusa z Belijałem? albo co za dział wiernemu z niewiernym? 16 A co za zgoda Bożego z bałwanami? wy jesteście kościołem Boga żywego, tak jako mówi Bóg: Będę mieszkał w nich i będę się przechadzał w nich, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim. 17 Przetoż wynijdźcie z pośrodku ich i odłączcie się, mówi Pan, a nieczystego się nie dotykajcie, a Ja was przyjmę. 18 I będę wam za Ojca, a wy mi będziecie za synów i za córki, mówi Pan wszechmogący.

2 Kor 7

1 Te obietnice mając, najmilsi! oczyszczajmy samych siebie od wszelakiej zmazy ciała i ducha, wykonywając poświęcenie w Bożej. 2 Przyjmijcież nas; nikogośmy nie ukrzywdzili, nikogośmy nie uszkodzili, nikogośmy przez łakomstwo nie podeszli. 3 Nie mówięć tego, abym was potępiać miał; bom przedtem powiedział, wy w sercach naszych tak jesteście, żebyśmy radzi z wami społecznie umierali i społecznie żyli. 4 Mam wielkie bezpieczeństwo do mówienia u was, mam wielką chlubę z was, napełnionym jest pociechą, nader obfituję w każdym ucisku naszym. 5 gdyśmy przyszli do Macedonii, ciało nasze żadnego odpoczynku nie miało, ale we byliśmy uciśnieni, zewnątrz walki, a wewnątrz postrachy. 6 Ale Bóg, który cieszy uniżonych, pocieszył nas przez przyjście Tytusowe. 7 A nie tylko przez przyjście jego, ale też przez pociechę, którą on ucieszony jest z was, oznajmiwszy nam żądność waszę, narzekanie wasze, gorliwość waszę za mną, tak żem się też więcej uweselił. 8 Bo chociażem was zasmucił przez list, nie żal mi tego, chociaż mi żal było; bo widzę, iż ten list, chociaż na chwilę, zasmucił was był. 9 Jednak teraz weselę się, nie dlatego, zasmuceni byli, ale żeście zasmuceni byli w pokucie; albowiem byliście zasmuceni według Boga, żebyście w niczem nie szkodowali przez nas. 10 Albowiem smutek, który jest według Boga, pokutę sprawuje ku zbawieniu, której nikt nie żałuje; ale smutek według świata sprawuje śmierć. 11 Bo oto to samo, żeście według Boga byli zasmuceni, jako wielką w was pilność sprawiło, obronę, owszem , owszem bojaźń, owszem żądność, owszem gorliwość, owszem pomstę, tak iż we wszystkiem okazaliście się być czystymi w tej sprawie. 12 A tak chociażem pisał do was, nie pisałem dla tego, który krzywdę uczynił, ani dla owego, któremu się krzywda stała, ale dla tego, iżby wam wiadoma była ona pilność nasza o was przed oblicznością Bożą. 13 Dlategośmy się ucieszyli z pociechy waszej; aleśmy się więcej ucieszyli z wesela Tytusowego, i ochłodzony jest duch jego od was wszystkich. 14 A iż się w czem przed nim z was chlubił, nie zawstydziłem się; ale jakośmy wam prawdziwie wszystko mówili, tak się też chluba nasza przed Tytusem prawdziwa pokazała. 15 A wnętrzności jego tem więcej skłonione są ku wam, gdy wspomina posłuszeństwo wszystkich was, i jakoście go bojaźnią i ze drżeniem przyjęli. 16 Raduję się tedy, iż wam we wszystkiem mogę zaufać.

Słowniczek archaizmów (19)

jeźli, jeźliż, jeźlim: jeśli
albowiem: ponieważ, bo
żywota: życie; także: łono, brzuch
przetoż: dlatego
onemu: ten, tamten
iż, iżby: że
tedy: wtedy, zatem
wszystko, wszystkiem: cały, każdy
jakoby: jak gdyby; żeby
zbawienia: wybawienie
umiejętności: wiedza, poznanie
wszakże: jednak, przecież
cóż: co
kościoła: zbór; wspólnota wierzących
bojaźń, bojaźni: cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
weselem: radość
żeście: że jesteście
owszem: przeciwnie; owszem
zapalczywość: gniew; gorliwość

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.