1 I ja, bracia! nie mogłem wam mówić jako duchownym, ale jako cielesnym i jako niemowlątkom w Chrystusie.2 Napawałem was mlekiem, a nie karmiłem was pokarmem; boście jeszcze nie mogli znieść, i teraz jeszcze nie możecie,3 Gdyż jeszcze cielesnymi jesteście. Bo ponieważ między wami jest zazdrość i swary, i rozterki, azażeście nie cieleśni i według człowieka nie chodzicie?4 gdy kto mówi: Jam jest Pawłowy, a drugi: Jam Apollosowy, cielesnymi nie jesteście?5 Bo któż jest, Paweł? Kto Apollos? słudzy, przez którycheście uwierzyli, a to jako każdemu Pan dał.6 Jam szczepił, Apollos polewał, ale Bóg wzrost dał.7 A tak, ani ten, co szczepi, jest czem, ani ten, co polewa, ale Bóg, który wzrost daje.8 Lecz ten, który szczepi, i ten, który polewa, jedno są, a każdy swoję zapłatę weźmie według pracy swojej.9 Albowiem jesteśmy pomocnikami Bożymi, wy Bożą rolą, Bożym budynkiem jesteście.10 Według łaski Bożej, która mi jest dana, jako mądry budownik założyłem grunt, a drugi na nim buduje: każdy niechaj baczy, jako na nim buduje.11 Albowiem gruntu innego nikt nie może założyć, oprócz tego, który jest założony, który jest Jezus Chrystus.12 A kto na tym gruncie buduje złoto, srebro, kamienie drogie, drwa, siano, słomę,13 Każdego robota jawna będzie; bo to dzień pokaże, gdyż przez ogień objawiona będzie, a każdego roboty, jaka jest, ogień doświadczy.14 Jeźli czyja robota zostanie, którą na nim budował, zapłatę weźmie.15 Jeźli czyja robota zgore, ten szkodę podejmie; lecz on sam będzie zachowany, wszakże tak jako przez ogień.16 Azaż nie wiecie, kościołem Bożym jesteście, a Duch Boży mieszka w was?17 A jeźli kto gwałci Boży, tego Bóg skazi, albowiem kościół Boży święty jest, którym wy jesteście.18 Niechajże nikt samego siebie nie zwodzi; jeźli się kto sobie zda być mądrym między wami na tym świecie, niech się stanie głupim, aby się stał mądrym.19 Albowiem mądrość tego świata głupstwem jest u Boga; bo napisano: Który chwyta mądrych w chytrości ich;20 I : Pan zna myśli mądrych, iż są marnością.21 A tak niech się nikt nie chlubi ludźmi; albowiem wszystkie rzeczy są wasze.22 Bądź Paweł, bądź Apollos, bądź Kiefas, bądź świat, bądź , bądź śmierć, bądź przytomne, bądź przyszłe rzeczy, wszystkie są wasze;23 Aleście wy Chrystusowi, a Chrystus Boży.
1 Tak niechaj o nas człowiek rozumie, jako o sługach Chrystusowych i o szafarzach tajemnic Bożych.2 A tegoć więc szukają przy szafarzach, aby każdy znaleziony był wiernym.3 Aleć u mnie to jest najmniejsza, żebym był od was sądzony, albo od sądu ludzkiego; lecz i sam siebie nie sądzę.4 choć nic na się nie wiem, nie jestem usprawiedliwiony; ale ten, który mnie sądzi, Pan jest.5 A tak nie sądźcie przed czasem, ażby Pan przyszedł, który też oświeci, co skrytego jest w ciemności i objawi rady serc; a każdy będzie miał chwałę od Boga.6 A te rzeczy, bracia! w podobieństwie obróciłem na się i na Apollosa dla was, abyście się nauczyli z nas nad to, co napisane, nie rozumieć, iżbyście się jeden dla drugiego nie nadymali przeciwko drugiemu.7 Albowiem któż cię różnym czyni? I masz, czego byś nie wziął? A jeźliżeś wziął, się chlubisz, jakobyś nie wziął?8 Jużeście nasyceni, jużeście ubogaceni, bez nas królujecie; a bodajeście królowali, abyśmy i my z wami królowali!9 Bo mam za to, Bóg nas ostatnich Apostołów wystawił na śmierć skazanych; albowiem staliśmy się dziwowiskiem światu, Aniołom i ludziom.10 Myśmy głupi dla Chrystusa, aleście wy roztropni w Chrystusie; myśmy słabi, aleście wy mocni; zacni, aleśmy my bezecni.11 Jeszcze aż do tej godziny i łakniemy, i pragniemy, i nadzy jesteśmy, i bywamy policzkowani, i tułamy się,12 I pracujemy, robiąc własnemi rękami; gdy nas hańbią, dobrorzeczemy, gdy nas prześladują, znosimy;13 Gdy nam złorzeczą, modlimy się za nich: staliśmy się jako śmieci tego świata i jako omieciny u wszystkich, aż dotąd.14 To piszę, nie przeto, abym was zawstydził; ale jako moje miłe napominam.15 Bo choćbyście mieli dziesięć tysięcy pedagogów w Chrystusie, wszakże niewiele ojców macie; bom ja was w Jezusie Chrystusie przez .16 Proszę was tedy, bądźcie naśladowcami moimi.17 Dlategom posłał do was Tymoteusza, który jest syn mój miły i wierny w Panu; ten wam przypomni drogi moje w Chrystusie, jako wszędy w każdym zborze nauczam.18 Ale tak się niektórzy nadęli, jakobym nie miał przyjść do was.19 Lecz przyjdę rychło do was, Pan będzie chciał, i poznam nie tych nadętych, ale moc.20 Albowiem nie w mowie zależy królestwo Boże, ale w mocy.21 Cóż chcecie? z rózgąli mam przyjść do was, czyli z miłością i duchem cichości?
1 Zapewne słychać, że jest między wami , a takie wszeteczeństwo, jakie i między pogany nie bywa mianowane, aby kto miał mieć żonę ojca swego.2 A się nadęli, a nie raczejście się smucili, aby był uprzątniony z pośrodku was ten, który ten uczynek popełnił.3 ja, aczem odległy ciałem, lecz przytomny duchem, jużem jakobym był przytomny, osądził tego, który to tak popełnił,4 Gdy się w imieniu Pana naszego Jezusa Chrystusa zgromadzicie, i z duchem moim, i z mocą Pana naszego, Jezusa Chrystusa,5 Oddać szatanowi na zatracenie ciała, żeby duch był zachowany w on dzień Pana Jezusa.6 Nie dobrać to chluba wasza. nie wiecie, trochę kwasu zaczynienie zakwasza?7 Wyczyścież stary kwas, abyście byli nowem zaczynieniem, jako przaśnymi jesteście; Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany jest, Chrystus.8 A tak obchodźmy święto nie w starym kwasie, ani w kwasie złości i rozpusty, ale w przaśnikach szczerości i prawdy.9 Pisałem wam w liście, abyście się nie mieszali z wszetecznikami;10 Ale nie zgoła z wszetecznikami tego świata albo z łakomcami, albo z drapieżcami, albo z bałwochwalcami; bo inaczej musielibyście z tego świata wynijść.11 Lecz teraz pisałem wam, abyście się nie mieszali; kto, mieniąc się być bratem, był wszetecznikiem, albo łakomcą, albo bałwochwalcą, albo obmówcą, albo pijanicą, albo ździercą, żebyście z takowym i nie jadali.12 Albowiem ja mam sądzić i obcych? Azaż wy tych, co są domowi, nie sądzicie?13 Ale tych, którzy są obcymi, Bóg sądzi. Przetoż uprzątnijcie tego złośnika z pośrodku samych siebie.
Słowniczek archaizmów (23)
owszem
przeciwnie; owszem
albowiem
ponieważ, bo
azaż
czyż? (pytanie retoryczne)
jedno
tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
wszakże
jednak, przecież
jeźli, jeźliby
jeśli
iż
że
kościół
zbór; wspólnota wierzących
zasię
zaś, natomiast
żywot
życie; także: łono, brzuch
przeto, przetoż
dlatego
tedy
wtedy, zatem
cóż
co
przeczże
dlaczego
pospołu
razem
jakoby
jak gdyby; żeby
wyście
wy jesteście
dziatki
dzieci
ewangieliję
ewangelia, Dobra Nowina
spłodził
został ojcem (w rodowodach)
mowę
słowo, wypowiedź; także: język
wszeteczeństwo
rozpusta, niemoralność
wszystko
cały, każdy
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.