1 I stało się, gdy Jezus przestał rozkazywać dwunastu uczniom swoim, poszedł z onąd, aby uczył i kazał w miastach ich.2 A Jan usłyszawszy w więzieniu o uczynkach Chrystusowych, posławszy dwóch z uczniów swoich,3 Rzekł mu: Tyżeś jest on, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy?4 A odpowiadając Jezus, rzekł im: Szedłszy, oznajmijcie Janowi, co słyszycie i widzicie.5 Ślepi widzą, a chromi chodzą, trędowaci biorą oczyszczenie, a głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, i ubogim Ewangielija opowiadana bywa;6 A błogosławiony jest, który się nie zgorszy ze mnie.7 A gdy oni odeszli, począł Jezus mówić do ludu o Janie: Coście wyszli na puszczę widzieć? trzcinę chwiejącą się od wiatru?8 Ale coście wyszli widzieć? Izali człowieka w miękkie szaty obleczonego? oto którzy miękkie szaty noszą, w domach królewskich są.9 Ale coście wyszli widzieć? Izali proroka? powiadam wam, i więcej niż proroka.10 Boć ten jest, o którym napisano: Oto ja posyłam Anioła mego przed twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą.11 Zaprawdę powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy się z niewiast rodzą, większy nad Jana Chrzciciela; ale który jest najmniejszym w królestwie niebieskiem, większy jest, niżeli on.12 A ode dni Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie gwałt cierpi, a gwałtownicy porywają je.13 Bo wszyscy prorocy i aż do Jana prorokowali.14 A chcecie przyjąć, onci jest , który miał przyjść.15 Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.16 Ale komuż przypodobam ten naród? podobny jest dziatkom, które siedzą na rynkach, i wołają na towarzysze swoje,17 I mówią: Grałyśmy wam na piszczałce, a nie tańcowałyście; śpiewałyśmy pieśni żałobne, a nie płakałyście.18 przyszedł Jan ani jedząc ani pijąc, a mówią: dyjabelstwo ma.19 Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, a mówią: Oto człowiek obżerca i pijanica wina, przyjaciel celników i grzeszników; i usprawiedliwiona jest mądrość od synów swoich.20 począł przymawiać miastom, w których się najwięcej działo cudów jego, że nie pokutowały, mówiąc:21 Biada tobie Chorazynie! biada tobie Betsaido! bo gdyby się były w Tyrze i w Sydonie te cuda stały, które się w was stały, dawno by były w worze i w popiele pokutowały.22 powiadam wam: Lżej będzie Tyrowi i Sydonowi w dzień sądny, niżeli wam.23 A ty Kapernaum! któreś aż do nieba wywyższone, aż do piekła strącone będziesz; bo gdyby się były w Sodomie te cuda działy, które się działy w tobie, zostałaby była aż do dnia dzisiejszego.24 Nawet powiadam wam: Iż lżej będzie ziemi Sodomskiej w dzień sądny, niżeli tobie.25 W on czas odpowiadając Jezus, rzekł: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi! żeś te rzeczy zakrył przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlątkom.26 Zaprawdę, Ojcze! tak się upodobało tobie.27 Wszystkie rzeczy dane mi są od Ojca mego, i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca kto zna, tylko Syn, a komu by chciał Syn objawić.28 Pójdźcie do mnie wszyscy, którzyście spracowani i obciążeni, a Ja wam sprawię ;29 Weźmijcie jarzmo moje na się, a uczcie się ode mnie, żem Ja cichy i pokornego serca; a znajdziecie odpocznienie duszom waszym;30 Albowiem jarzmo moje wdzięczne jest, a moje lekkie jest.
1 śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.2 Tylko na Boga spolega moja, od niegoć jest moje.3 Tylkoć on jest skałą moją i wybawieniem mojem, twierdzą moją; się bardzo nie zachwieję.4 Dokądże będziecie myślić złe przeciwko człowiekowi? Wszyscy wy zabici będziecie; będziecie jako ściana pochylona, a jako mur walący się.5 Przecież jednak radzą, go zepchnąć z dostojeństwa jego; kochają się w kłamstwie, usty swemi dobrorzeczą, ale w sercu swem złorzeczą. Sela.6 Ty przecież na Bogu spolegaj, duszo moja! bo od niego jest oczekiwanie moje.7 Onci sam jest skałą moją zbawieniem mojem, i twierdzą moją; przetoż nie zachwieję się.8 W Bogu wybawienie moje, i chwała moja skała mocy mojej; nadzieja moja jest w Bogu.9 Ufajcież w nim na każdy czas, o narody! Wylewajcie przed jego serca wasze: Bóg jest ucieczką naszą. Sela.10 Zaprawdęć marnością są synowie ludzcy, kłamliwi synowie mocarzy; będąli włożeni na wagę, lekciejszymi będą nad marność.11 Nie ufajcież w krzywdzie ani w drapiestwie, a nie będźcie marnymi; przybędzieli wam majętności, nie przykładajcież serca do nich.12 Razci rzekł Bóg, dwakrociem to słyszał, moc jest Boża, A że Panie! twoje jest miłosierdzie, a że ty oddasz każdemu według uczynków jego.
Słowniczek archaizmów (18)
izali
czyż? (pytanie retoryczne)
zaiste
naprawdę, zaprawdę
obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
zakon
Prawo Mojżeszowe (Tora)
jeźli
jeśli
elijasz
Eliasz
albowiem
ponieważ, bo
iż
że
tedy
wtedy, zatem
wszakże
jednak, przecież
odpocznienie
odpoczynek
brzemię
ciężar; także: proroctwo
przedniejszemu
najznamienitszy, naczelny
dusza
życie, osoba, człowiek
zbawienie
wybawienie
przeto, przetoż
dlatego
jakoby
jak gdyby; żeby
pospołu
razem
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.