1 Także i żony! bądźcie poddane mężom swoim, aby i ci, którzy nie wierzą słowu, przez pobożne obcowanie żon, bez słowa byli pozyskani,2 Obaczywszy czyste w Bożej obcowanie wasze.3 Których ochędostwo niech będzie nie ono zwierzchne, w splecieniu włosów i obłożeniu się złotem, albo w ubieraniu się w szaty:4 Ale on skryty serdeczny człowiek, zależący w nieskażeniu cichego i spokojnego ducha, który jest przed Bożem kosztowny.5 tak niekiedy i one święte małżonki, które nadzieję miały w Bogu, zdobiły się, będąc poddane mężom swoim.6 Jako Sara była posłuszną Abrahamowi nazywając go panem; której wy stałyście się córkami, gdy dobrze czynicie, nie bojąc się żadnego postrachu.7 Także i wy, mężowie! mieszkajcie z niemi umiejętnie, a jako mdlejszemu naczyniu niewieściemu oddawajcie uczciwość, jako też spółdziedziczkom łaski , aby się modlitwy wasze nie przerywały.8 A na koniec wszyscy bądźcie jednomyślni, spółcierpiący doległości, braterstwo miłujący, miłosierni i dobrotliwi,9 Nie oddawając złego za złe, ani łajania za łajanie, lecz przeciwnym obyczajem dobrorzecząc, gdyż wiecie, na to powołani jesteście, abyście błogosławieństwo odziedziczyli.10 Albowiem kto chce żywot miłować i oglądać dni dobre, niech pohamuje języka swego od złego, a usta jego niech nie mówią zdrady;11 Niech się odwróci od złego, a czyni dobre; niech szuka pokoju i ściga go.12 Albowiem oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego ku prośbie ich; lecz oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy czynią złe rzeczy.13 I któż jest, co by wam złe uczynił, jeźlibyście dobrego naśladowcami byli?14 Ale chociażbyście też cierpieli dla sprawiedliwości, błogosławieni jesteście, a strachu ich nie lękajcie się, ani trwożcie sobą, ale Pana Boga poświęcajcie w sercach waszych.15 Bądźcie zawsze gotowi ku daniu odpowiedzi każdemu domagającemu się od was rachunku o tej nadziei, która w was jest, z cichością i z bojaźnią, mając sumienie dobre;16 Aby w tem, w czem was pomawiają jako złoczyńców, zawstydzili się ci, którzy naganę dawają waszemu dobremu obcowaniu w Chrystusie.17 Lepiej bowiem jest, abyście dobrze czyniąc, się tak podoba woli Bożej, cierpieli, niżeli źle czyniąc.18 Bo i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas do Boga, umartwiony będąc ciałem, ale ożywiony duchem;19 Przez którego i tym duchom, którzy są w więzieniu, przyszedłszy kazał.20 Którzy niekiedy nieposłuszni byli, gdy raz oczekiwała Boża cierpliwość za dni Noego, kiedy korab gotowano, w którym mało (to jest ośm) dusz zachowane są w wodzie.21 Czego teraz chrzest wzorem będąc, zbawia nas (nie składanie cielesnego plugastwa, ale obietnica spólna sumienia dobrego u Boga,) przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa,22 Który jest na prawicy Bożej, szedłszy do nieba, podbiwszy sobie Aniołów i zwierzchności, i mocy.
1 Ponieważ Chrystus ucierpiał za nas w ciele, i wy też tąż myślą bądźcie uzbrojeni, że ten, co cierpiał w ciele, poprzestał grzechu,2 Aby już więcej nie cielesnym pożądliwościom, ale woli Bożej żył czasu w ciele.3 dosyć nam, żeśmy przeszłego czasu popełniali lubości pogan, chodząc w rozpustach, w pożądliwościach, w opilstwach, w biesiadach, w pijaństwach i sprośnych bałwochwalstwach.4 , że się wy z nimi nie schadzacie na taką zbyteczną rozpustę, zda się im rzeczą obcą i bluźnią to.5 Ci dadzą liczbą temu, który gotowy jest sądzić żywych i umarłych.6 Dlatego bowiem i umarłym kazano , aby sądzeni byli według ludzi z strony ciała, ale żyli według Boga duchem.7 A wszystkiemuć się koniec przybliża.8 Przetoż trzeźwymi bądźcie i czułymi ku modlitwom, a nade miejcie uprzejmą miłość jedni ku drugim; albowiem miłość zakryje mnóstwo grzechów.9 Gościnnymi bądźcie jedni ku drugim bez szemrania.10 Każdy jako wziął dar, tak nim jeden drugiemu usługujcie, jako dobrzy szafarze rozlicznej łaski Bożej.11 kto mówi, niech mówi jako wyroki Boże, jeźli kto posługuje, niech to czyni jako z siły, której Bóg dodaje, aby we wszystkiem chwalony był Bóg przez Jezusa Chrystusa, któremu należy chwała i panowanie na wieki wieków. Amen.12 Najmilsi! niech wam nie będzie rzeczą dziwną ten ogień, który na was przychodzi ku doświadczeniu waszemu, co obcego na was przychodziło;13 Ale radujcie się z tego, uczestnikami ucierpienia Chrystusowego, abyście się i w objawienie chwały jego z radością weselili.14 Jeźli was lżą dla imienia Chrystusowego, błogosławieni jesteście, gdyż on Duch chwały a Duch Boży odpoczywa na was, który względem nich bywa bluźniony, ale względem was bywa uwielbiony.15 A żaden z was niech nie cierpi jako mężobójca, albo złodziej, albo złoczyńca, albo jako w cudzy urząd się wtrącający.16 Lecz jeźli cierpi jako chrześcijanin, niech się nie wstydzi, niech chwali Boga w tej mierze.17 Albowiem czas jest, aby się sąd począł od domu Bożego; a ponieważ najprzód zaczyna się od nas, jakiż będzie koniec tych, co są nieposłuszni Ewangielii Bożej?18 A ponieważ sprawiedliwy ledwie zbawiony będzie, niezbożny i grzeszny gdzież się okaże?19 Przetoż i ci, którzy cierpią według woli Bożej, niechaj jemu, jako wiernemu Stworzycielowi, poruczają dusze swoje, dobrze czyniąc.
1 Starszych, którzy są między wami, proszę ja spółstarszy i świadek ucierpienia Chrystusowego, i uczestnik chwały, która ma być objawiona:2 Paście trzodę Bożą, która jest między wami, doglądając jej nie poniewolnie, ale dobrowolnie; nie dla sprośnego zysku, ale ochotnym umysłem:3 Ani jako panując nad dziedzictwem Pańskiem, ale wzorami będąc .4 A gdy się okaże on pasterzy, odniesiecie niezwiędłą koronę chwały.5 Także, młodsi! bądźcie poddani starszym, a wszyscy jedni drugim bądźcie poddani. Pokorą bądźcie wewnątrz ozdobieni, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje.6 Uniżajcież się pod mocną ręką Bożą, aby was wywyższył czasu swego;7 staranie wasze wrzuciwszy na niego, gdyż on ma pieczę o was.8 Trzeźwymi bądźcie, czujcie; przeciwnik wasz dyjabeł, jako lew ryczący obchodzi, szukając kogo by pożarł.9 Któremu dawajcie odpór, mocni będąc w wierze, wiedząc, się takoweż ucierpienia nad braterstwem waszem, które jest na świecie, wykonywają.10 A Bóg wszelkiej łaski, który nas powołał do wiecznej chwały swojej w Chrystusie Jezusie, gdy maluczko ucierpicie, ten niech was doskonałymi uczyni, utwierdzi, umocni i ugruntuje;11 Jemu niech będzie chwała i panowanie na wieki wieków. Amen.12 Przez Sylwana wam wiernego brata, jako rozumiem, krótkom pisał, napominając i świadcząc, iż ta jest prawdziwa łaska Boża, w której stoicie.13 Pozdrawia was spółwybrany , ten, który jest w Babilonie i Marek, syn mój14 Pozdrówcie jedni drugich w pocałowaniu miłości. Pokój niech będzie wam wszystkim, którzyście w Chrystusie Jezusie. Amen.
Słowniczek archaizmów (18)
bojaźni
cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
oblicze, obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
albowiem
ponieważ, bo
żywot, żywota
życie; także: łono, brzuch
iż
że
jeźli
jeśli
przywiódł
przyprowadzę, przyprowadził
tedy
wtedy, zatem
ostatek
reszta
przetoż
dlatego
ewangielii, ewangieliję
ewangelia, Dobra Nowina
wszystko, wszystkiem
cały, każdy
jakoby
jak gdyby; żeby
żeście
że jesteście
owszem
przeciwnie; owszem
trzody
stado
książę
przywódca, władca, wódz
zbór
zgromadzenie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.