Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Dzień 346

Kol 4; Flm 1; 1 Tm 1–2

Dzień 346 z 365

Nowy Testament

Kol 4
Flm 1
1 Tm 1–2

Kol 4

1 Panowie! Sprawiedliwie i słusznie się z sługami obchodźcie, wiedząc, i wy Pana macie w niebiesiech. 2 W modlitwach trwajcie, czując w nich z dziękowaniem, 3 Modląc się społecznie i za nami, aby nam Bóg otworzył drzwi słowa, żebyśmy mówili o tajemnicy Chrystusowej dla której też jestem związany. 4 Abym ją objawił, jako mi się godzi mówić. 5 Mądrze chodźcie przed obcymi, czas odkupując. 6 wasza niech zawsze będzie przyjemna, solą okraszona, abyście wiedzieli, jakobyście każdemu z osobna odpowiedzieć mieli. 7 O , co się ze mną dzieje oznajmi wam Tychykus, miły brat i wierny sługa, i spółsługa w Panu, 8 Któregom posłał do was dla tego samego, aby się wywiedział, co się z wami dzieje i pocieszył serca wasze; 9 Z Onezymem, wiernym a miłym bratem, który jest z was; ci wam wszystko oznajmią, co się tu dzieje. 10 Pozdrawia was Arystarchus spółwięzień mój i Marek, siostrzeniec Barnabaszowy, (o któremeście wzięli : do was przyszedł, przyjmijcież go.) 11 I Jezus, którego Justem, którzy są z obrzezki. Ci tylko są pomocnikami moimi w królestwie Bożem, którzy byli pociechą moją. 12 Pozdrawia was Epafras, który z was jest sługa Chrystusowy, który zawsze bojuje za was w modlitwach, abyście stali doskonałymi i zupełnymi we wszelkiej woli Bożej. 13 Bo mu daję , iż gorliwą miłość ma przeciwko wam i przeciwko tym, którzy są w Laodycei i którzy są w Hijerapolu. 14 Pozdrawia was Łukasz, lekarz miły, także i Demas. 15 Pozdrówcie braci, którzy są w Laodycei, i Nymfasa, i , który jest w domu jego. 16 A gdy ten list u was przeczytany będzie, sprawcie to, aby też był w Laodyceńskim zborze przeczytany; a ten, który jest pisany z Laodycei i wy też przeczytajcie. 17 A powiedzcie Archipowi: Patrzaj na to posługiwanie, któreś przyjął w Panu, abyś je wypełnił. 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na więzienie moje. Łaska niech będzie z wami. Amen.

Flm 1

1 Paweł, więzień Chrystusa Jezusa i Tymoteusz brat, Filemonowi miłemu a pomocnikowi naszemu, 2 I Apfii miłej i Archipowi, społecznemu naszemu bojownikowi, i zborowi, który jest w domu twoim. 3 Łaska wam i pokój niech będzie od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. 4 Dziękuję Bogu mojemu zawsze wzmiankę czyniąc o tobie w modlitwach moich, 5 Słysząc o miłości i o wierze, którą masz przeciwko Panu Jezusowi i przeciwko wszystkim świętym; 6 Aby społeczność wiary twojej była skuteczna ku poznaniu dobrego, które w was jest przez Chrystusa Jezusa. 7 radość wielką mamy i pociechę z miłości twojej, bracie! wnętrzności świętych są ochłodzone przez cię. 8 choć mam wielką bezpieczność w Chrystusie, abym ci , co przynależy; 9 Jednak dla miłości raczej proszę, takowym będąc, to jest Paweł stary, a teraz i więzień Jezusa Chrystusa. 10 Proszę cię za synem moim Onezymem, któregom urodził w więzieniu mojem; 11 Który tobie niekiedy był niepożyteczny, ale teraz tobie i mnie bardzo pożyteczny; któregom odesłał, 12 Przetoż go ty jako wnętrzności moje przyjmij. 13 Któregom ja chciał przy sobie zatrzymać, aby mi posługiwał zamiast ciebie w więzieniu dla . 14 Ale bez woli twojej nie chciałem nic uczynić, aby dobry twój uczynek nie był jako z przymuszenia, ale z dobrej woli. 15 Albowiem dla tego odłączył się był na chwilę od ciebie, abyś go zaś miał wiecznie, 16 Już nie jako sługę, ale więcej niż sługę, to jest brata miłego, zwłaszcza mnie, a jako daleko więcej tobie i według ciała, i w Panu. 17 Przetoż maszli mię za towarzysza, przyjmij go jako mię. 18 A w czem niepraw, albo ci co winien, to mnie przyczytaj. 19 Jam Paweł napisał ręką moją, ja nagrodzę, żeć nie rzekę, iżeś mi i samego siebie winien. 20 Tak, bracie! niech cię w tem użyję w Panu, ochłodź wnętrzności moje w Panu. 21 Pewien będąc posłuszeństwa twego, pisałem ci, wiedząc, że i więcej, niż mówię uczynisz. 22 Zaraz mi też i gospodę zgotuj; albowiem spodziewam się, iż wam przez modlitwy wasze darowany będę. 23 Pozdrawiają cię Epafras, spółwięzień mój w Chrystusie Jezusie, 24 Marek, Arystarchus, Demas, Łukasz, pomocnicy moi. 25 Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z duchem waszym. Amen.

1 Tm 1

1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa podług rozrządzenia Boga, zbawiciela naszego, i Pana Jezusa Chrystusa, który jest nadzieja nasza, 2 Tymoteuszowi, własnemu synowi w wierze, niech będzie łaska, miłosierdzie, pokój od Boga, Ojca naszego, i Chrystusa Jezusa, Pana naszego. 3 Jakom cię prosił, abyś został w Efezie, gdym szedł do Macedonii, patrzże, abyś niektórym, żeby inaczej nie uczyli. 4 I nie bawili się baśniami i wywodami nieskończonemi rodzaju, które więcej sporów przynoszą, niż zbudowania Bożego, które w wierze zależy. 5 Lecz koniec przykazania jest miłość z czystego serca i z sumienia dobrego, i z wiary nieobłudnej. 6 Czego niektórzy jako celu uchybiwszy, obrócili się ku próżnomówności. 7 Chcąc być nauczycielami , nie rozumieją ani tego, co mówią, ani co za pewne twierdzą. 8 A wiemy, że dobry jest zakon, go kto przystojnie używał, 9 Wiedząc to, że sprawiedliwemu nie jest zakon postanowiony, ale niesprawiedliwym i niepoddanym, niepobożnym i grzesznikom, złośliwym i nieczystym, ojcomordercom i matkomordercom, mężobójcom, 10 Wszetecznikom, samcołożnikom, ludokradcom, kłamcom, krzywoprzysiężcom, i jeźli co innego jest przeciwnego zdrowej nauce. 11 Według chwalebnej błogosławionego Boga, która mi jest zwierzona. 12 dziękuję temu, który mię umocnił, Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, mię za wiernego osądził, na usługiwanie postanowiwszy mię. 13 Którym był bluźniercą i prześladowcą, i gwałtownikiem; alem miłosierdzia dostąpił, bom to z niewiadomości czynił, będąc w niewierze. 14 Lecz nader obfitowała łaska Pana naszego z wiarą i z miłością, która jest w Chrystusie Jezusie. 15 Wierna jest ta i wszelkiego przyjęcia godna, iż Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby grzeszników zbawił, z których jam jest pierwszy. 16 Alem dlatego miłosierdzia dostąpił, aby na mnie pierwszym okazał Jezus Chrystus wszelką cierpliwość na przykład tym, którzy weń uwierzyć mają ku żywotowi wiecznemu. 17 Przetoż królowi wieków nieśmiertelnemu, niewidzialnemu samemu mądremu Bogu, niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen. 18 Toć rozkazanie zalecam, synu Tymoteuszu! abyś według proroctw, które uprzedziły o tobie, bojował w nich on dobry bój, 19 Mając wiarę i dobre sumienie, które niektórzy odrzuciwszy, szkodę podjęli w wierze; 20 Z których jest Hymeneusz i Aleksander, którychem oddał szatanowi, aby pokarani będąc, nauczyli się nie bluźnić.

1 Tm 2

1 Napominam , aby przed wszystkiemi rzeczami czynione były prośby, modlitwy, przyczyny i dziękowania za wszystkich ludzi; 2 Za królów i za wszystkich w przełożeństwie będących, abyśmy cichy i spokojny wiedli we wszelkiej pobożności i uczciwości. 3 to jest rzecz dobra i przyjemna przed Bogiem, zbawicielem naszym, 4 Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i ku znajomości prawdy przyszli. 5 Boć jeden jest Bóg, jeden także pośrednik między Bogiem i ludźmi, człowiek Chrystus Jezus. 6 Który dał samego siebie na okup za wszystkich, co jest świadectwem czasów jego. 7 Na com ja jest postanowiony za kaznodzieję i Apostoła, (prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię), za nauczyciela pogan w wierze i w prawdzie. 8 Chcę tedy, aby się mężowie modlili na każdem miejscu, podnosząc czyste ręce bez gniewu i bez poswarku. 9 Także i , aby się ubiorem przystojnym ze wstydem i skromnością zdobiły, nie z trefionemi włosami, albo złotem, albo perłami, albo szatami kosztownemi, 10 Ale (jako przystoi niewiastom, które się ozywają do pobożności), dobremi uczynkami. 11 Niewiasta niech się uczy w milczeniu ze wszelkiem poddaństwem. 12 Bo niewieście nie pozwalam uczyć, ani władzy mieć nad mężem, ale aby była w milczeniu. 13 Bo Adam pierwszy stworzony jest, potem Ewa. 14 I Adam nie był zwiedziony, ale niewiasta zwiedziona będąc, przestępstwa przyczyną była. 15 Lecz zbawiona będzie przez rodzenie dziatek, zostały w wierze i w miłości, i w świętobliwości z miernością.

Słowniczek archaizmów (17)

iż, iżeś: że
mowa: słowo, wypowiedź; także: język
wszystko, wszystkiem, wszystkiego: cały, każdy
rozkazał, rozkazanie: polecić, nakazać; polecenie
jeźli, jeźliby, jeźlić: jeśli
zowią: nazywają
świadectwo: w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
zbór: zgromadzenie
albowiem: ponieważ, bo
przetoż: dlatego
tedy: wtedy, zatem
ewangielii: ewangelia, Dobra Nowina
snać: może, być może
zakon, zakonu: Prawo Mojżeszowe (Tora)
pierwej: wcześniej, najpierw
żywot: życie; także: łono, brzuch
niewiasta, niewiasty: kobieta

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.