1 Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.2 Utwierdzona jest twoja przed wszystkiemi czasy; tyś jest od wieczności.3 Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje.4 Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.5 twoje są bardzo pewne; świętobliwość, Panie! jest domu twego ozdobą na wieczne dni.
1 Boże pomst! Panie Boże pomst! rozjaśnij się!2 Podnieś się, o Sędzio ziemi! a daj zapłatę pysznym.3 Dokądże , Panie! dokądże niepobożni radować się będą?4 Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią ?5 Lud twój, Panie! trzeć, a twoje trapić?6 Wdowy i przychodniów mordować? a sierotki zabijać?7 Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.8 Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?9 ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?10 Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka .11 Pan zna myśli ludzkie, są szczerą marnością.12 Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a twego uczysz go.13 Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.14 , nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.15 Ale aż ku sprawiedliwości obróci się sąd, a za nim wszyscy serca uprzejmego.16 Któżby się był zastawił za mną przeciwko złośnikom? ktoby się był ujął o mnie przeciwko tym, którzy czynią nieprawość?17 By mi był Pan nie przybył na pomoc, małoby była nie mieszkała moja w milczeniu.18 Jużem był rzekł: Zachwiała się noga moja; ale miłosierdzie twoje, o Panie! zatrzymało mię.19 W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.20 Izali z tobą towarzyszy nieprawości tych, którzy stanowią krzywdę miasto prawa?21 Którzy się zbierają przeciwko duszy sprawiedliwego, a krew niewinną potępiają?22 Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.23 Onci obróci na nich nieprawość ich, a dla złości ich wytraci ich; wytraci ich Pan, Bóg nasz.
1 Pójdźcież, śpiewajmy Panu; wykrzykujmy skale naszego.2 Uprzedźmy jego z chwałą; psalmy mu śpiewajmy.3 Pan jest Bóg wielki, i król wielki nade wszystkich bogów.4 W jegoż rękach są głębokości ziemi, i wierzchy gór jego są.5 Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.6 Pójdźcie, kłaniajmy się, a upadajmy przed nim; klękajmy przed Panem, stworzycielem naszym.7 Onci jest Bóg nasz, a myśmy lud pastwiska jego, i owce rąk jego. Dziś, głos jego usłyszycie,8 Nie zatwardzajcież serca swego, jako w Meryba, a jako czasu kuszenia na puszczy.9 Kiedy mię kusili ojcowie wasi, doświadczylić mię, i widzieli sprawy moje.10 Przez czterdzieści lat miałem spór z tym narodem, i rzekłem: Lud ten błądzi sercem, a nie poznali dróg moich;11 Którymem przysiągł w popędliwości mojej, że nie wnijdą do mego.
Słowniczek archaizmów (17)
stolica
tron (także: stolica)
świadectwa
w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
wszystkiej
cały, każdy
niepobożni
bezbożni
nieprawość, nieprawości
bezprawie, grzech
dziedzictwo, dziedzictwa
spadek, własność
izali
czyż? (pytanie retoryczne)
umiejętności
wiedza, poznanie
iż
że
zakonu
Prawo Mojżeszowe (Tora)
albowiem
ponieważ, bo
dusza, duszę, duszy
życie, osoba, człowiek
zbawienia
wybawienie
oblicze
twarz; „przed obliczem” = w obecności
zaiste
naprawdę, zaprawdę
jeźli
jeśli
odpocznienia
odpoczynek
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
