Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia chronologicznie · Day 243 of 365

Dzień 243

Dn 12; Ps 91–92

Dzień 243 z 365

Stary Testament

Dn 12

Psalm

Ps 91–92

Dn 12

1 Tego czasu powstanie Michał, wielki, który się zastawia za synami ludu twego; a będzie czas uciśnienia, jakiego nie było, jako narody poczęły być, aż do tego czasu; tego, mówię, czasu wyswobodzony będzie lud twój, ktokolwiek znaleziony będzie napisany w księgach. 2 A wiele z tych, którzy śpią w prochu ziemi, ocucą się, jedni ku żywotowi wiecznemu, a drudzy na i na wzgardę wieczną. 3 Ale ci, którzy innych nauczają, świecić się będą jako światłość na niebie, a którzy wielu ku sprawiedliwości przywodzą, jako gwiazdy na wieki wieczne. 4 Ale ty, Danijelu! zamknij te słowa, i zapieczętuj tę księgę aż do czau naznaczonego; bo to wiele ich przebieży, a rozmnoży się . 5 I widziałem ja , a oto drudzy dwaj stali, jeden stąd nad brzegiem rzeki, a drugi z onąd nad drugim brzegiem rzeki; 6 I rzekł do męża obleczonego w szatę lnianą, który stał nad wodą rzeki: Kiedyż przyjdzie koniec tym dziwnym rzeczom? 7 I usłyszałem tego męża obleczonego w szatę lnianą, który stał nad wodą onej rzeki, że podniósłszy prawicę swoję i lewicę swoję ku niebu przysiągł przez Żyjącego na wieki, po zamierzonym czasie i po zamierzonych czasach i po połowie czasu, i gdy do szczętu rozproszy siłą ręki ludu świętego, się to wypełni. 8 A gdym ja to słyszał a nie zrozumiałem, rzekłem: Panie mój! za koniec będzie tych rzeczy? 9 Tedy rzekł: Idź, Danijelu! bo zawarte i zapieczętowane są te słowa aż do czasu zamierzonego. 10 Oczyszczonych i wybielonych i doświadczonych wiele będzie, a niezbożni niezbożnie czynić będą; wszyscy niezbożni nie zrozumieją, ale mądrzy zrozumieją. 11 A od tego czasu, którego odjęta będzie ofiara ustawiczna, a postawiona będzie spustoszenia, będzie dni tysiąc, dwieście i dziewięćdziesiąt. 12 Błogosławiony, kto doczeka a dojdzie do tysiąca trzech set trzydziestu i pięciu dni. 13 Ale ty idź do miejsca twego, a odpoczniesz, i zostaniesz w losie twoim aż do skończenia dni.

Ps 91

1 Ten, który mieszka w ochronie Najwyższego, i w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie; 2 Rzecze Panu: Nadzieja moja i zamek mój, Bóg mój, w nim nadzieję mieć będę. 3 Onci wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego. 4 Pierzem swem okryje cię, a pod skrzydłami jego bezpiecznym będziesz; prawda jego tarczą i puklerzem. 5 Nie ulękniesz się strachu nocnego, ani strzały latającej we dnie; 6 Ani zarazy morowej, która przechodzi w ciemności, ani powietrza morowego, które zatraca w południe. 7 Padnie po boku twym tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawej stronie twojej; ale się do ciebie nie przybliży. 8 Tylko to oczyma twemi obaczysz, a nagrodę oglądasz. 9 Ponieważeś ty Pana, który jest nadzieją moją, i Najwyższego, za swój położył: 10 Nie spotka cię nic złego, ani jaka plaga przybliży się do namiotu twego. 11 Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich. 12 Na rękach nosić cię będą, byś nie obraził o kamień nogi twojej. 13 Po lwie, i po bazyliszku deptać będziesz, lwię i smoka podepczesz. 14 się we mnie, mówi Pan, rozkochał, wyrwę go, i wywyższę go, , iż poznał imię moje. 15 Będzie mię wzywał, a wysłucham go; Ja z nim będę w utrapieniu, wyrwę go, i uwielbię go. 16 Długością dni nasycę go, i okażę mu moje.

Ps 92

1 Psalm a pieśń na dzień sobotni. 2 Dobra rzecz jest wysławiać Pana, a śpiewać imieniowi twemu, o Najwyższy. 3 Opowiadać z poranku miłosierdzie twoje, i prawdę twoję na każdą noc, 4 Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem. 5 Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę. 6 O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje. 7 Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego, 8 wyrastają niezbożnicy jako ziele, a kwitną wszyscy, którzy czynią , aby byli wykorzenieni aż na wieki; 9 Ale ty, o Najwyższy! jesteś Panem na wieki. 10 , oto nieprzyjaciele twoi, Panie! albowiem oto nieprzyjaciele twoi zginą; rozproszeni będą wszyscy, którzy czynią nieprawość. 11 Ale róg mój wywyższysz jako jednorożców; pokropiony będę olejkiem świeżym. 12 I ujrzy oko moje nieszczęście tych, co na mię czyhają; o złośnikach, którzy powstawają przeciwko mnie, usłyszą uszy moje. 13 Sprawiedliwy jako palma zakwitnie, jako cedra na Libanie rozmnoży się. 14 Wszczepieni w domu Pańskim, w sieniach Boga naszego zakwitną. 15 Nawet i w sędziwości przyniosą owoc, czerstwymi i zielonymi będą; Aby to opowiadano, że uprzejmym jest Pan, skała moja, a że w nim nie masz żadnej nieprawości.

Słowniczek archaizmów (19)

książę: przywódca, władca, wódz
pohańbienie: zhańbienie
umiejętność: wiedza, poznanie
danijel: Daniel
onej: ten, tamten
iż: że
tedy: wtedy, zatem
wszystko: cały, każdy
cóż: co
nadto: ponadto
obrzydliwość: coś odrażającego w oczach Boga
zaiste: naprawdę, zaprawdę
niepobożnych: bezbożni
przybytek: namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
albowiem: ponieważ, bo
snać: może, być może
przeto: dlatego
zbawienie: wybawienie
nieprawość, nieprawości: bezprawie, grzech

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.