Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Dzień 149

Prz 11–13

Dzień 149 z 365

Stary Testament

Prz 11–13

Prz 11

1 Waga fałszywa jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się. 2 Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość. 3 Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich. 4 Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci. 5 Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada. 6 Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają. 7 Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje. 8 Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego. 9 Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają. 10 Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość. 11 Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust bywa wywrócone. 12 Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy. 13 Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy. 14 Gdzie dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie. 15 Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest. 16 uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa. 17 Człowiek uczynny dobrze czyni swej; ale okrutnik trapi ciało swoje. 18 Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą. 19 Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci. 20 Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy. 21 Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie; ale sprawiedliwych zachowane będzie. 22 Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni. 23 Żądza sprawiedliwych jest ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, . 24 Nie jeden udziela szczodrze, a mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje. 25 Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony. 26 Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje. 27 Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań. 28 Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą. 29 Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu. 30 Owoc sprawiedliwego jest drzewo ; a kto naucza ludzi, mądry jest. 31 Oto się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi.

Prz 12

1 Kto miłuje ćwiczenie, miłuje ; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest. 2 Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi. 3 Nie zmocni się człowiek z niezbożności; ale korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony. 4 Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego. 5 Myśli sprawiedliwych są prawe: ale rady zdradliwe. 6 Słowa niepobożnych czyhają na krew; ale usta sprawiedliwych wybawiają ich. 7 Niepobożni podwróceni bywają, tak, że ich niestaje; ale dom sprawiedliwych zostaje. 8 Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie. 9 Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba. 10 Sprawiedliwy ma na pieczy bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest. 11 Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest. 12 Niepobożny pragnie obrony przeciw nieszczęściu; ale korzeń sprawiedliwych daje ją. 13 W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi. 14 Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda. 15 Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest. 16 Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję. 17 Kto mówi prawdę, opowiada sprawiedliwość; ale świadek kłamliwy mówi zdradę. 18 Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem. 19 Wargi prawdomówne utwierdzone będą na wieki; ale króciuchno trwa język kłamliwy. 20 Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają . 21 Nie spotka sprawiedliwego żadne nieszczęście; ale niezbożnicy pełni będą złego. 22 są Panu wargi kłamliwe; ale czyniący prawdę podobają mu się. 23 Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo. 24 Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała. 25 Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je. 26 Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich. 27 Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie. 28 Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej śmierci.

Prz 13

1 Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania. 2 Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale przewrotnych krzywdy pożywać będzie. 3 Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty. 4 Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się. 5 Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym. 6 Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika. 7 Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw. 8 Okup człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania. 9 Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie. 10 Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość. 11 Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich. 12 Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota. 13 Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę. 14 Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci. 15 Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra. 16 Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo. 17 Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem. 18 Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie. 19 Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest . 20 Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie. 21 Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi. 22 Dobry człowiek zostawia synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa. 23 Obfita na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność. 24 Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze. 25 Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.

Słowniczek archaizmów (17)

obrzydliwością: coś odrażającego w oczach Boga
niepobożni, niepobożnych: bezbożni
niemasz: nie ma
niewiasta: kobieta
dusza, duszę, duszy: życie, osoba, człowiek
pomsty: zemsta; kara
nasienie: potomstwo
zawżdy: zawsze
popędliwość: gniew, porywczość
wżdy: jednak, mimo to
żywot, żywota: życie; także: łono, brzuch
jeźli: jeśli
tedy: wtedy, zatem
umiejętność: wiedza, poznanie
wesele: radość
dziedzictwo: spadek, własność
żywność: pożywienie

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.