1 Pieśń Dawidowa nauczająca. Błogosławiony człowiek, któremu odpuszczono , a którego zakryty jest grzech.2 Błogosławiony człowiek, któremu nie poczyta Pan nieprawości, a w którego duchu nie masz zdrady.3 Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.4 Ponieważ we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja, obróciła się wilgotność moja w suszę letnią. Sela.5 grzech mój oznajmiłem tobie, a nieprawości mojej nie kryłem. Rzekłem: Wyznam na się przestępstwa moje Panu, a tyś odpuścił nieprawość grzechu mego. Sela.6 Oto się tobie będzie modlił każdy święty, czasu, którego możesz być znaleziony, a choć wzbiorą powodzi wód wielkich, przecież go nie dosięgną.7 Tyś jest ucieczką moją; od uciśnienia zachowasz mię, i piosnkami radosnego wybawienia uraczysz mię. Sela.8 Dam ci rozum, i nauczę cię drogi, po której masz chodzić; dam ci radę, obróciwszy na cię oko moje.9 Nie bądźcież jako koń, albo jako muł, którzy rozumu nie mają, których gęby uzdą i wędzidłem kiełznać musisz, aby się na cię nie porywały.10 Wiele boleści przypada na złośnika; ale ufającego w Panu miłosierdzie ogarnie.11 Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.
1 Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.2 Wysławiajcie Pana na harfie, na lutni, na instrumencie o dziesięciu stronach, śpiewajcie mu.3 Śpiewajcież mu piosnkę nową; dobrze mu i głośno grajcie.4 szczere jest słowo Pańskie, i wszystkie sprawy jego wierne.5 Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.6 Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wojsko ich.7 Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.8 Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.9 Albowiem on rzekł, i stało się; on , a stanęło.10 Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;11 Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.12 Błogosławiony naród, którego Pan jest Bogiem jego; lud, który sobie obrał za .13 Pan patrzy z nieba, i widzi wszystkich synów ludzkich.14 Z miejsca mieszkania swego spogląda na wszystkich obywateli ziemi.15 Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.16 Nie bywa król wybawiony przez wielkość wojska, ani mocarz nie ujdzie przez wielką moc swoję.17 Omylnyć jest koń ku wybawieniu, a nie wyrywa wielkością mocy swojej.18 Oto oko Pańskie nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają w miłosierdziu jego;19 Aby wyrwał od śmierci ich,a pożywił ich w głodzie.20 Dusza nasza oczekuje Pana; on ratunek nasz i tarcza nasza.21 W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.22 Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.
1 Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.2 Będę błogosławił Pana na każdy czas; będzie chwała jego w ustach moich.3 W Panu się chlubić będzie moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się.4 Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.5 Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię.6 Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, ich nie będą zawstydzone.7 Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go.8 Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich.9 Skosztujcież, a , jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa.10 Bójcie się Pana święci jego; bo niedostatku bojącym się go.11 Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.12 Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; Pańskiej was nauczę.13 Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?14 Strzeż języka twego od złego, a warg twoich, aby nie mówiły zdrady.15 Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.16 Oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego na wołanie ich;17 Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.18 Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich.19 Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.20 Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wyrywa go Pan.21 On strzeże wszystkich kości jego, tak, i jedna z nich nie skruszy się.22 Zabije złość niepobożnego, a którzy w nienawiści mają sprawiedliwego, będą spustoszeni; Ale Pan odkupi duszę sług swoich, a nie będą spustoszeni wszyscy, którzy w nim ufają.
Słowniczek archaizmów (13)
nieprawość, nieprawości
bezprawie, grzech
przetoż
dlatego
albowiem
ponieważ, bo
wszystka, wszystko, wszystkiego
cały, każdy
rozkazał
polecić, nakazać; polecenie
dziedzictwo
spadek, własność
dusza, duszę
życie, osoba, człowiek
zawżdy
zawsze
oblicze, oblicza
twarz; „przed obliczem” = w obecności
obaczcie
zobaczyć, spojrzeć
niemasz
nie ma
bojaźni
cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
iż
że
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.