Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Dzień 115

Ps 9–11

Dzień 115 z 365

Psalm

Ps 9–11

Ps 9

1 śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa. 2 Będę wysławiał Pana ze serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje. 3 Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy! 4 Że się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej. 5 Boś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na , Sędzia sprawiedliwy. 6 Rozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne. 7 O nieprzyjacielu! wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i ich samych pamiątka zginęła z niemi. 8 Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd. 9 On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości. 10 I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku. 11 I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają. 12 Śpiewajcież Panu, który mieszka na ; opowiadajcie między narodami sprawy jego. 13 Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych. 14 Zmiłuj się nademną, Panie! moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci. 15 Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem. 16 Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich. 17 Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela. 18 się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga. 19 Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki. 20 Powstańże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą. Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, są ludźmi śmiertelnymi.Sela.

Ps 10

1 Panie! stoisz z daleka? przeczże się ukrywasz czasu ucisku? 2 Złośnik z hardości prześladuje ubogiego; niechajże będą uchwyceni w chytrych zamysłach, które zamyślają. 3 Bo się chlubi niezbożnik w pożądliwościach swojej, a łakomy błogosławi sobie a draźni Pana. 4 Niepobożny dla pychy, którą po sobie pokazuje, nie pyta się o Boga; myśl jego, że Boga. 5 Darzą mu się drogi jego na każdy czas; dalekie są twoje od niego; sapa przeciwko wszystkim nieprzyjaciołom swym. 6 Mówi w sercu swem: Nie będę wzruszony od narodu do narodu; bo się nie boję złego. 7 Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i . 8 Siedzi, czyhając we wsiach, w skrytościach zabija niewinnego; oczy jego upatrują ubogiego. 9 Czyha w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojej; dybie uchwycił ubogiego, ułapiwszy go ciągnie do sieci swojej. 10 Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich. 11 Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył swoje, nie ujrzy na wieki. 12 Powstańże, Panie Boże! podnieś rękę twoję; nie zapominajże ubogich. 13 Przeczże niezbożnik draźni Boga, mówiąc w sercu swem: Nie będziesz się o tem pytał? 14 Ale ty widzisz ucisk, i krzywdę upatrujesz, abyś im odpłacił ręką twą; na ciebieć się spuścił ubogi, tyś jest pomocnikiem sierocie. 15 Potrzyj ramię niepobożnego i złośnika, dowiaduj się o jego niezbożności, aż go nie stanie. 16 Pan jest królem na wieki wieczne; ale narody zginą z ziemi jego. 17 Żądości pokornych wysłuchiwasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twojego. 18 Abyś sąd uczynił sierocie i chudzinie, aby go więcej nie trapił człowiek śmiertelny na ziemi.

Ps 11

1 śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. mówicie mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej? 2 Bo oto naciągają łuk, przykładają strzałę swą na cięciwę, aby strzelali w ciemności na uprzejmych sercem. 3 Ale zamysły ich będą skażone; bo sprawiedliwy uczynił? 4 Pan jest w kościele świętem swoim, Pańska jest na niebie; oczy jego upatrują, powieki jego doświadczają synów ludzkich. 5 Pan doświadcza sprawiedliwego; ale niepobożnego i miłującego ma w nienawiści dusza jego. 6 Wyleje jako deszcz na niepobożnych sidła, ogień i siarkę, a wicher będzie cząstką kielicha ich. 7 Bo sprawiedliwy Pan, sprawiedliwość miłuje, na szczerego patrzą oczy jego.

Słowniczek archaizmów (21)

przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
wszystka, wszystkiego: cały, każdy
stolica, stolicy, stolicę: tron (także: stolica)
azaż: czyż? (pytanie retoryczne)
owszem: przeciwnie; owszem
albowiem: ponieważ, bo
syonie: Syjon (Jerozolima)
obacz: zobaczyć, spojrzeć
utrapienie: ucisk, cierpienie
niepobożni, niepobożnych: bezbożni
iż: że
przeczże: dlaczego
dusza, duszy: życie, osoba, człowiek
niemasz: nie ma
sądy: wyroki Boże, przepisy
nieprawość: bezprawie, grzech
jakoby: jak gdyby; żeby
oblicze: twarz; „przed obliczem” = w obecności
jakoż: a więc, jakże
tedy: wtedy, zatem
cóż: co

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.