Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Dzień 114

Ps 6–8

Dzień 114 z 365

Psalm

Ps 6–8

Ps 6

1 śpiewakowi na Neginot i Seminit psalm Dawidowy. 2 Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię. 3 Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje, 4 I moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże? 5 Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego; 6 w śmierci pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie? 7 Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez. 8 Zaćmiło się dla gniewu oko moje, a zstarzała się twarz moja dla wszystkich nieprzyjaciół moich. 9 Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie ; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego. 10 Usłyszał Pan prośbę moję; Pan modlitwę moję przyjął. Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy nieprzyjaciele moi; niech tył podadzą, a niech prędko pohańbieni będą.

Ps 7

1 Syggajon Dawidowe, które śpiewał Panu dla słów Chusy, syna Jemini. 2 Panie, Boże mój! w tobie ufam; wybawże mię od wszystkich prześladowców moich, i wyzwól mię; 3 By mojej nie porwał jako lew, a nie rozszarpał, gdyby nie było, ktoby ją wybawił. 4 Panie, Boże mój! to uczynił, a jeźli jest w rękach moich; 5 Jeźlim złe oddał temu, który ze mną w pokoju mieszkał; jeźliżem nie wyrwał tego, który mię dręczył bez przyczyny: 6 Niechajże prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, a niechaj pochwyci, i podepcze na ziemi mój, a sławę moję niech zagrzebie w proch. Sela. 7 Powstańże, Panie! w popędliwości twojej, podnieś się przeciwko wściekłości nieprzyjaciół moich, ocuć się, a obróć się ku mnie; boś ty sąd postanowił; 8 się do ciebie zbieży zgromadzenie narodów; dla nich tedy usiądź na wysokości. 9 Pan będzie sądził narody. Osądźże mię, Panie! według sprawiedliwości mojej, i według niewinności mojej, która jest przy mnie. 10 Niechże, proszę, ustanie złość , a umocnij sprawiedliwego, który doświadczasz serc i wnętrzności, o Boże sprawiedliwy! 11 Bóg jest tarczą moją, który wybawia ludzi serca szczerego. 12 Bóg jest sędzią sprawiedliwym; Bóg obrusza się co dzień na niezbożnego. 13 Jeźli się nie nawróci, naostrzy miecz swój; łuk swój wyciągnął, i nagotował go. 14 Zgotował nań broń śmiertelną, a strzały swoje na prześladowników przyprawił. 15 Oto rodzi nieprawość, bo począł boleść; ale porodzi kłamstwo. 16 Kopał dół, i wykopał go; ale wpadnie w dół, który sam uczynił. 17 Obróci się boleść jego na głowę jego, a na wierzch głowy jego nieprawość jego spadnie. Będę wysławiał Pana według sprawiedliwości jego, a będę śpiewał imieniowi Pana najwyższego.

Ps 8

1 śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy. 2 Panie, Panie nasz! zacne jest imię twoje po ziemi! któryś wyniósł chwałę twoję nad niebiosa. 3 Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści. 4 Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił, 5 mówię: jest człowiek, nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz? 6 mało mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go. 7 Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego. 8 Owce i woły wszystkie, i zwierzęta polne. 9 Ptastwo niebieskie, i ryby morskie, i cokolwiek chodzi po ścieszkach morskich. Panie, Panie nasz! jako zacne jest imię twoje po wsystkiej ziemi!

Słowniczek archaizmów (15)

przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
dusza, duszę, duszy: życie, osoba, człowiek
albowiem: ponieważ, bo
niemasz: nie ma
nieprawość: bezprawie, grzech
snać: może, być może
jeźli, jeźlim: jeśli
żywot: życie; także: łono, brzuch
tedy: wtedy, zatem
niepobożnych: bezbożni
jakoż: a więc, jakże
wszystkiej: cały, każdy
cóż: co
iż: że
nadto: ponadto

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.