Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 365 of 365

Dzień 365

Ml 2–4; Dz 16; Ps 65

Dzień 365 z 365

Stary Testament

Ml 2–4

Nowy Testament

Dz 16

Psalm

Ps 65

Ml 2

1 A tak teraz do was mówię to , o kapłani! 2 nie usłuchacie, i jeźli nie złożycie do serca, abyście dali chwałę imieniowi memu, mówi Pan zastępów, poślę na was przeklęstwo, a przeklinać będę błogosławieństwa wasze; jużem je przeklął: boście tego nie złożyli do serca. 3 Oto, Ja wam popsuję siewy wasze, a wrzucę łajno na twarzy wasze, łajno, mówię, ofiar waszych, tak, że was przytargnie do siebie. 4 I dowiecie się, iżem posłał do was to rozkazanie, aby było przymierze moje z Lewim, mówi Pan zastępów. 5 Przymierze moje było z nim i pokoju, a dałem mu je dla ; bo się mnie bał, i dla imienia mojego skruszony był. 6 prawdy był w ustach jego, a nie była znaleziona w wargach jego; chodził zemną w pokoju i w prawości, i wielu odwrócił od nieprawości. 7 Bo wargi kapłańskie strzedz mają, a pytać się będą na zakon z ust jego; Aniołem jest Pana zastępów. 8 Aleście wy zstąpili z drogi, i byliście zgorszeniem wielom w zakonie, zepsowaliście przymierze Lewiego, mówi Pan zastępów. 9 i Jam was uczynił wzgardzone i poniżone u wszystkich ludzi, tak jakoście wy nie strzegli dróg moich, a mieliście wzgląd na osobę w zakonie. 10 nie jeden ojciec jest nas wszystkich? Izali nie jaden Bóg stworzył nas? tedy brat zdradza brata swego, gwałcąc przymierze ojców naszych? 11 Zdradliwie się sprawuje Juda, a się dzieje w Izraelu i w ; bo Juda splugawił świętobliwość Pańską, w której się kochać miał, pojąwszy za żone córkę boga obcego. 12 Pan męża, który to czyni, wykorzeni z namiotów Jakóbowych, tak czującego, jako i odpowiadającego i ofiarującego dar Panu zastępów. 13 A toście drugi raz uczynili, okrywając łzami ołtarz Pański, płaczem i wołaniem, tak, że więcej nie patrzy na dar, i nie przyjmuje wdzięcznej ofiary z ręki waszej. 14 mówicie: Dlaczegoż to? Dla tego, że Pan jest świadkiem między tobą i między żoną młodości twojej, przeciw którejś ty wystąpił, gdyż ona jest towarzyszką twoją, i żoną przymierza twego. 15 Bo azaż nie uczynił jednym, choć mu jeszcze ducha zbywało? A czemuż jednym? aby szukali nasienia Bożego; a tak strzeżcie ducha swego, a z żoną młodości swojej się zdradliwie nie obchodźcie; 16 Bo on ma w nienawiści opuszczenie żony, mówi Pan, Bóg Izraelski, przto że taki okrywa okrucieństwo płaszczem jego, mówi Pan zastępów; a tak strzeżcie ducha waszego, a nie obchodźcie się zdradliwie. 17 Pracęście zadali Panu słowy swojemi, a przecię mówicie: W czemżeśmy mu pracę zadali? W tem, gdy mówicie: Wszelki, który złość czyni, podoba się Panu, i w tych ma kochanie; albo: Gdzież jest Bóg sądu?

Ml 3

1 Oto ja posyłam Anioła mego, który zgotuje drogę przed mojem; a zarazem przyjdzie do swego Panujący, którego wy szukacie, i Anioł przymierza, którego wy żądacie; oto, przyjdzie, mówi Pan zastępów. 2 Lecz któż będzie mógł znieść dzień przyjścia jego? I kto się ostoi, gdy on się okaże? Bo on jest jako ogień roztapiający, i jako mydło blecharzów. 3 I będzie siedział roztapiając i wyczyszczając srebro, i oczyści syny Lewiego, i przepławi je jako złoto i jako srebro, i będą ofiarować Panu dar w sprawiedliwości. 4 Panu będzie wdzięczna ofiara od Judy i od , jako za dni pierwszych i jako za lat starodawnych. 5 Ale się do was przybliżę z sądem, i będę świadkiem prędkim przeciwko czarownikom, i przeciwko cudzołożnikom, i przeciwko krzywoprzysiężcom, i przeciwko tym, którzy krzywdę czyniąc zatrzymywają zapłatę najemnikowi, wdowie i sierocie i cudzoziemcowi krzywdę czynią, a nie boją się mnie, mówi Pan zastępów. 6 Gdyż ja Pan nie odmieniam się, wy, synowie ! nie jesteście zniszczeni. 7 Zaraz ode dni ojców waszych odstąpiliście od ustaw moich, a nie strzegliście ich; nawróćcież się do mnie, a nawrócę się do was, mówi Pan zastępów. Ale mówicie: W czemże się nawrócimy? 8 człowiek ma Boga złupić, że wy mnie łupicie? mówicie: W czemże cię łupimy? W dziesięcinach i w ofiarach. 9 Zgołaście przeklęci, mię tak łupicie, wy i naród wasz. 10 Znieście wszystkę dziesięcinę do szpichleża, aby była w domu moim, a doświadczcie mię teraz w tem, mówi Pan zastępów; wam nie otworzę okien niebieskich, a nie wyleję na was błogosławieństwa, tak że go nie będziecie mieli gdzie podziać; 11 I zgromię dla was pożerającego, a nie popsuję wam urodzaju ziemskiego, i nie pochybi winna macica na polu, mówi Pan zastępów. 12 I będą was błogosławić wszyscy narodowie; bo wy będziecie ziemią rozkoszną, mówi Pan zastępów. 13 Zmocniły się przeciwko mnie słowa wasze, mówi Pan; wszakże mówicie: Cóżeśmy mówili przeciwko tobie? 14 Mówiliście: Próżna to Bogu służyć, a za pożytek, choć będziemy strzedz jego, i będziemy smętnie chodzić, bojąc się Pana zastępów? 15 , pyszne mamy za błogosławione, ponieważ się ci budują, którzy czynią niezbożność, a którzy kuszą Boga, zachowani bywają. 16 Tedy rozmawiali o tem ci, którzy się boją Pana, każdy z bliźnim swoim. I Pan, a usłyszał, i napisano księgę pamiątki przed obliczem jego dla bojących się Pana i myślących o imieniu jego. 17 Cić mi będą, mówi Pan zastępów, w dzień, który Ja uczynię, własnością; i zmiłuję się nad nimi, jako się zmiłowywa ojciec nad synem swoim, który mu służy. 18 Tedy się nawrócicie, a obaczycie różność między sprawiedliwym i niezbożnym, między tym, który służy Bogu, i między tym, który mu nie służy.

Ml 4

1 Bo oto, przychodzi dzień pałający jako piec, w który wszyscy pyszni, i wszyscy czyniący niezbożność będą jako ciernisko, a popali je ten dzień przyszły, mówi Pan zastępów, tak, że im nie zostawi ani korzenia ani gałązki. 2 Ale wam, którzy się boicie imienia mego, wznijdzie słońce sprawiedliwości, a zdrowie będzie na skrzydłach jego; wychodzić będziecie, i porościecie jako cielęta karmne. 3 A podepczecie niezbożne, tak, że będą jako proch pod nogami waszemi w dzień, który Ja uczynię, mówi Pan zastępów. 4 Pamiętajcież na Mojżesza, sługi mego, któremum na Horebie, przedłożyć wszystkiemu Izraelowi ustawy i . 5 Oto, Ja wam poślę Elijasza proroka, niż przyjdzie on wielki i straszny dzień Pański, 6 Aby obrócił serca ojców ku synom, a serca synów ku ojcom ich, abym przyszedłszy ziemi przeklęstwem nie skarał.

Dz 16

1 I przyszedł do Derby i do Listry; a oto tam był uczeń niektóry, imieniem Tymoteusz, syn niektórej Żydówki wiernej a ojca Greka. 2 Temu dawali bracia, którzy byli w Listrze i w Ikonii. 3 Chciał Paweł, aby ten z nim szedł, którego wziąwszy, obrzezał dla Żydów, którzy byli na miejscach; bo wszyscy wiedzieli, że ojciec jego był Grekiem. 4 A gdy chodzili po miastach, podawali im ku chowaniu ustawy, które były postanowione od Apostołów i starszych, którzy byli w . 5 A tak się zbory utwierdzały w wierze i przybywało ich w liczbie na każdy dzień. 6 Tedy przeszedłszy Frygiję i Galatską krainę, zawściągnieni będąc od Ducha Świętego, aby nie opowiadali słowa Bożego w Azyi, 7 Przyszedłszy do Mizyi, kusili się iść do Bitynii, ale im Duch Jezusowy nie dopuścił. 8 Tedy minąwszy Mizyję, zstąpili do Troady. 9 I pokazało się Pawłowi w nocy widzenie: Mąż niejaki Macedończyk stał, prosząc go i mówiąc: Przepraw się do Macedonii, a ratuj nas. 10 A ujrzawszy to widzenie, zaraześmy się starali o to, jakobyśmy się puścili do Macedonii, będąc tego pewni, nas Pan powołał, abyśmy im kazali . 11 Puściwszy się tedy z Troady, prostośmy bieżeli do Samotracyi, a do Neapolu. 12 A stamtąd do Filipowa, które jest pierwsze miasto tej części Macedonii nowo osadzone; i zostaliśmy w onem mieście przez kilka dni. 13 A w dzień sabatu wyszliśmy przed miasto nad rzekę, gdzie zwykły bywać modlitwy, a usiadłszy mówiliśmy do niewiast, które się tam były zeszły. 14 A niektóra niewiasta, imieniem Lidyja, która szarłat sprzedawała w mieście Tyjatyrskiem, Boga się bojąca, słuchała; której Pan otworzył serce, aby pilnie słuchała tego, co Paweł mówił. 15 A gdy się ochrzciła i dom jej, prosiła, mówiąc: Ponieważeście mię osądzili wierną być Panu, wszedłszy do domu mego, mieszkajcie; i przymusiła nas. 16 I stało się, gdyśmy szli na modlitwę, iż niektóra dzieweczka, co miała ducha wieszczego, zabieżała nam, a ta wielki zysk panom swoim przynosiła, wróżąc. 17 Ta chodząc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie sługami są Boga najwyższego, którzy nam opowiadają drogę . 18 A to czyniła przez wiele dni; ale Paweł bolejąc nad tem i obróciwszy się, rzekł onemu duchowi: Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, abyś wyszedł od niej. I wyszedł onejże godziny. 19 A widząc panowie jej, iż zginęła nadzieja zysku ich, pojmawszy Pawła i Sylę, ciągnęli je na rynek przed urząd, 20 A stawiwszy je przed hetmany, rzekli: Ci ludzie czynią zamieszanie w mieście naszem, będąc Żydami: 21 I opowiadają zwyczaje, których się nam nie godzi przyjmować ani zachowywać, ponieważ jesteśmy Rzymianie. 22 I powstało przeciwko nim, a rozdarłszy szaty ich, kazali je siec rózgami. 23 A gdy im wiele plag zadali, wrzucili je do więzienia przykazawszy stróżowi więzienia, aby ich dobrze opatrzył. 24 Który wziąwszy takie , wsadził je do najgłębszego więzienia, a nogi ich zamknął w kłodę. 25 A o północy Paweł i Sylas modląc się, chwalili Boga pieśniami, tak że je słyszeli więźniowie. 26 I powstało z prędka wielkie trzęsienie ziemi, że się poruszyły grunty więzienia, i zarazem się otworzyły wszystkie drzwi, i wszystkich się związki rozwiązały. 27 A ocuciwszy się stróż więzienia i ujrzawszy otworzone drzwi u więzienia, dobył miecza, chcąc się sam zabić, mniemając, iż więźniowie pouciekali. 28 Lecz Paweł zawołał głosem wielkim, mówiąc: Nie czyń sobie nic złego: bo jesteśmy sami wszyscy. 29 A kazawszy zaświecić, wpadł tam, a drżąc przypadł do nóg Pawłowi i Syli: 30 A wywiódłszy je z więzienia, rzekł: Panowie! co mam czynić, abym był zbawiony? 31 A oni rzekli: Wierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i dom twój. 32 I opowiadali mu słowo Pańskie i wszystkim, którzy byli w domu jego. 33 A wziąwszy je onejże godziny w nocy, omył rany ich i ochrzcił się zaraz, on i wszyscy domownicy jego. 34 A wprowadziwszy je do domu swego, nagotował im stół i weselił się ze wszystkim domem swoim, uwierzywszy Bogu. 35 A gdy był dzień, posłali hetmani sługi miejskie, mówiąc: Wypuść one ludzie. 36 I oznajmił stróż więzienia te słowa Pawłowi, iż hetmani posłali, abyście byli wypuszczeni: teraz tedy wyszedłszy, idźcie w pokoju. 37 Ale im Paweł rzekł: Usiekłszy nas jawnie rózgami nie przekonanych, gdyżeśmy są ludzie Rzymianie, wrzucili do więzienia; a teraz nas potajemnie wyganiają? Nic z tego; ale sami niech przyjdą i wyprowadzą nas. 38 Tedy powiedzieli hetmanom słudzy miejscy te słowa. I zlękli się, usłyszawszy, że byli Rzymianie, 39 A przyszedłszy, przeprosili ich, a wywiódłszy ich, prosili ich, aby wyszli z miasta. 40 Wyszedłszy tedy z więzienia, weszli do Lidyi, a ujrzawszy braci pocieszyli je i odeszli.

Ps 65

1 śpiewakowi psalm i pieśń Dawidowa. 2 Tobie przynależy, o Boże! chwała na , a tobie ma być oddany. 3 Ty wysłuchiwasz modlitwy; do ciebie przychodzi wszelkie ciało. 4 Wielkie , które wzięły górę nad nami, i przestępstwa nasze ty oczyszczasz. 5 Błogosławiony, kogo ty obierasz a przyjmujesz, aby mieszkał w sieniach twoich; będziemy nasyceni dobrami domu twego, w twego. 6 Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego! 7 Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc; 8 Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów, 9 Tak, że się bać muszą cudów twoich, którzy mieszkają na krajach ziemi; których nastawaniem poranku i wieczora do wesela pobudzasz. 10 Nawiedzasz ziemię, i odwilżasz ją; obficie ją ubogacasz strumieniem Bożym, napełnionym wodami, i gotujesz zboże ich, gdy ją tak przyprawiasz. 11 Zagony jej napawasz, bruzdy jej zniżasz, dżdżami ją odmiękczasz, a urodzajom jej błogosławisz. 12 Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością. 13 Skrapiasz pastwiska na pustyniach; tak, że i pagórki radością przepasane bywają. Przyodziewają się pola stadami owiec, a doliny okrywają się zbożem; tak, że wykrzykają i śpiewają.

Słowniczek archaizmów (38)

rozkazał, rozkazanie, rozkazania: polecić, nakazać; polecenie
jeźli: jeśli
tedy: wtedy, zatem
owszem: przeciwnie; owszem
żywota: życie; także: łono, brzuch
bojaźni: cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
zakon, zakonie: Prawo Mojżeszowe (Tora)
nieprawość, nieprawości: bezprawie, grzech
umiejętności: wiedza, poznanie
zaiste: naprawdę, zaprawdę
przetoż: dlatego
azaż, izali: czyż? (pytanie retoryczne)
czemuż: dlaczego
obrzydliwość: coś odrażającego w oczach Boga
jeruzalemie, jeruzalemu: Jerozolima
wszakże: jednak, przecież
obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
kościoła: zbór; wspólnota wierzących
jakóbowi: Jakub
iż: że
wszystek, wszystkę: cały, każdy
żywność: pożywienie
cóż: co
obaczył: zobaczyć, spojrzeć
sądy: wyroki Boże, przepisy
pierwej: wcześniej, najpierw
niewiasta, niewiasty: kobieta
świadectwo: w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
onych, onemu, onem: ten, tamten
ewangieliję: ewangelia, Dobra Nowina
nazajutrz: następnego dnia
zbawienia: wybawienie
pospólstwo: zwykły lud
hetmani: dowódca wojska
przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
syonie: Syjon (Jerozolima)
ślub: przyrzeczenie złożone Bogu
świątnicy: świątynia

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Rok dobroci

Ps 65

Psalm 65 dziękuje Bogu za przebaczone winy, za deszcz, ziemię i żniwa. Kończy się obrazem: uwieńczasz rok swoją dobrocią, a ślady twoich kroków ociekają tłustością. Dziś zamykasz cały rok czytania. Nieważne, ile dni ci umknęło, ważne, że Pan cię prowadził i dokończyłeś drogę. Jego słowo zasiało w tobie to, co jeszcze zakwitnie. Zatrzymaj się z wdzięcznością, a potem zdecyduj, jak czytać dalej: może zacznij od Ewangelii Marka, dodaj notatnik, znajdź przyjaciela do wspólnego czytania. Najważniejsze, by Biblia pozostała spotkaniem z żywym Bogiem, nie zadaniem do odhaczenia. Zacznij jutro znowu, spokojnie, z modlitwą. Jeden rok z Biblią to wspaniały początek, a nie koniec.

Modlitwa: Panie, dziękuję ci za ten rok i za twoje słowo. Prowadź mnie dalej przez Pismo ku sobie.