Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.
Biblia w rok · Day 363 of 365
Dzień 363
Za 12–13; Dz 14; Ps 63
Dzień 363 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Za 12
1 słowa Pańskiego nad Izraelem. Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, a ugruntował ziemię, który tworzy ducha człowieczego we wnętrznościach jego: 2 Oto Ja postawię kubkiem opojenia wszystkim narodom okolicznym, którzy będą przeciwko Judzie na oblężenie, i przeciwko Jeruzalemowi. 3 , stanie się dnia , że uczynię Jeruzalem kamieniem ciężkim wszystkim narodom; wszyscy, którzy go dźwigać będą, bardzo się urażą, choćby się zgromadziły przeciwko niemu wszystkie narody ziemi. 4 Dnia onego, mówi Pan, zarażę każdego konia zdrętwieniem i jeźdźca jego szaleństwem; ale nad domem Juda otworzę oczy moje, a każdego konia narodów zarażę ślepotą. 5 I rzekną Judzcy w sercu swem: Mamy siłę i obywatele Jeruzalemscy w Panu zastępów, Bogu swoim. 6 Dnia onego położę książąt Judzkich jako węgle ogniste między drwy, a jako pochodnię gorejącą między snopy; i pożrą na prawą i na lewą stronę wszystkie narody okoliczne, i zostanie jeszcze Jeruzalem na miejscu swem w Jeruzalemie. 7 Zachowa Pan i namioty Judzkie , aby się nie wywyższała chwała domu Dawidowego, i chwała obywateli Jeruzalemskich przeciwko Judzie. 8 Dnia onego Pan będzie bronił obywateli Jeruzalemskich, a któryby był między nimi najsłabszy, stanie się dnia onego podobny Dawidowi, a dom Dawidowy podobny bogom, podobny Aniołowi Pańskiemu przed nimi. 9 Bo się stanie dnia onego, że szukać będę wszystkie narody, które przyciągną przeciwko Jeruzalemowi, abym je wytracił. 10 I wyleję na dom Dawidowy, i na obywateli Jeruzalemskich Ducha łaski i modlitw, a patrzyć będą na mię, którego przebodli; i płakać będą nad nim płaczem, jako nad jednorodzonym; gorzko, mówię, płakać będą nad nim, jako gorzko płaczą nad pierworodnym. 11 Dnia onego będzie wielkie kwilenie w Jeruzalemie, jako kwilenie w Adadrymon na polu Magieddon; 12 Bo ziemia kwilić będzie, każde pokolenie osobno, pokolenie domu Dawidowego osobno, i ich osobno; pokolenie domu Natanowego osobno, i niewiasty ich osobno; 13 Pokolenie domu Lewiego osobno, i niewiasty ich osobno; pokolenie Semejego osobno, i niewisty ich osobno; 14 Wszystkie insze pokolenia, każde pokolenie osobno, i niewiasty ich osobno.
Za 13
1 W on dzień będzie otworzona studnica domowi Dawidowemu i obywatelom Jeruzalemskim na omycie grzechu i nieczystości. 2 I stanie się dnia , mówi Pan zastępów, że wykorzenię imiona z ziemi, tak, że nie będą więcej wspominane; dotego i tych proroków i ducha nieczystego zniosę z ziemi. 3 I stanie się, gdyby kto dalej prorokował, że mu rzekną ojciec jego i matka jego, którzy go spłodzili: Nie będziesz żył, żeś kłamstwo mówił w imieniu Pańskiem; i przebiją go ojciec jego i matka jego, którzy go spłodzili, że prorokował. 4 I stanie się dnia onego, że się zawstydzą oni prorocy, każdy za widzenie swoje, gdyby prorokowali, i nie obleką się w suknię kosmatą, aby kłamali; 5 Ale każdy rzecze: Nie jestem ja prorokiem, ale rolnikiem; bo mię tego nauczono od dzieciństwa mego. 6 A jeżeli mu kto rzecze: to masz za rany na rękach twoich? rzecze: Temi jestem zraniony w domu tych, którzy mię miłują. 7 O mieczu! ocknij się na pasterza mego, i na męża towarzysza mego, mówi Pan zastępów; uderz pasterza, a owce rozproszone będą; ale zaś obrócę rękę moję ku maluczkim. 8 Bo się stanie po tej ziemi, mówi Pan, że dwie części w niej wytracone będą i pomrą, a trzecia zostanie w niej. 9 I wwiodę i onę trzecią część do ognia, a wypławię je jako pławią srebro, a doświadczać ich będę, jako doświadczają złota; każdy będzie wzywał imienia mego, a Ja go wysłucham: rzekę: Tyś lud mój, a on rzecze: Tyś Pan Bóg mój.
Dz 14
1 I stało się w Ikonii, że także weszli do żydowskiej, a tak mówili, że uwierzyło i Żydów, i Greków wielkie mnóstwo. 2 Lecz , którzy nie uwierzyli, podburzyli i zajątrzyli serca pogan przeciwko braciom. 3 I byli tam przez długi czas, bezpiecznie mówiąc w Panu, który dawał słowu łaski swojej i czynił to, że się działy znamiona i cuda przez ręce ich. 4 I rozerwało się mnóstwo miejskie, a byli jedni z Żydami a drudzy z Apostołami. 5 A gdy się wzburzyli i poganie, i Żydzi z książęty swoimi, aby je zelżyli i ukamionowali: 6 Zrozumiawszy to, uciekli do miast Likaońskich, do Listry i do Derby, i do okolicznej krainy, 7 A tam kazali . 8 A mąż niektóry w Listrze chory na nogi siedział, będąc chromy z matki swojej, który nigdy nie chodził. 9 Ten słuchał Pawła mówiącego; który nań pilnie patrząc i widząc, miał wiarę, żeby mógł być uzdrowiony, 10 Rzekł wielkim głosem: Stań prosto na nogi twoje; i wyskoczył i chodził. 11 A lud widząc, co Paweł uczynił, podnieśli głos swój, mówiąc po likaońsku: Bogowie stawszy się podobni ludziom, zstąpili do nas. 12 I nazwali Barnabasza Jowiszem, a Pawła Merkuryjuszem, ponieważ on prowadził rzecz. 13 kapłan Jowisza, który był przed miastem ich, woły z wieńcami do wrót przywiódłszy, chciał ofiary z ludem sprawować. 14 Co gdy usłyszeli Apostołowie Barnabasz i Paweł, rozdarłszy szaty swoje, wpadli między lud, wołając, 15 I mówiąc: Mężowie! to czynicie? I myśmyć ludzie, tymże biedom jako i wy poddani, którzy wam opowiadamy, abyście się od tych marności nawrócili do Boga żywego, który uczynił niebo i ziemię i morze, i co w nich jest. 16 Który za przeszłych wieków dopuszczał wszystkim poganom, aby chodzili za drogami swemi. 17 nie zaniechał samego siebie prócz świadectwa, czyniąc dobrze, dawając nam z nieba dżdże i czasy urodzajne, napełniając pokarmem i serca nasze. 18 A to mówiąc, zaledwie uspokoili lud, że im nie ofiarował. 19 A nadeszli z Antyjochyi i z Ikonii Żydowie, którzy namówiwszy lud i ukamionowawszy Pawła, wywlekli za miasto, mniemając żeby umarł. 20 Lecz gdy go uczniowie obstąpili, wstawszy wszedł do miasta, a odszedł z Barnabaszem do Derby. 21 A opowiedziawszy Ewangieliję miastu i wiele uczniów pozyskawszy, wrócili się do Listry, do Ikonii, i do Antyjochyi; 22 Utwierdzając dusze uczniów i napominając, aby trwali w wierze, i mówiąc: Że przez wiele ucisków musimy do królestwa Bożego. 23 A gdy im przez głosy postanowili starsze w każdym zborze i modlili się z postami, poruczyli je Panu, w którego uwierzyli. 24 A przeszedłszy Pisydyję, przyszli do Pamfilii. 25 I opowiedziawszy słowo Boże w Pergi, poszli do Atalii. 26 A stamtąd płynęli do Antyjochyi, skąd byli oddani łasce Bożej ku tej sprawie, którą wykonali. 27 A gdy tam przyszli i zgromadzili , oznajmili, co Bóg przez nie uczynił, a iż poganom drzwi wiary otworzył. 28 I mieszkali tam czas niemały z uczniami.
Ps 63
1 Psalm Dawidowy, gdy był na puszczy Judzkiej. 2 Boże! tyś jest Bogiem moim; z poranku cię szukam; pragnie cię moja, tęskni po tobie ciało moje w ziemi suchej i upragnionej, w której nie masz wody; 3 Abym cię oglądał w twojej, i widział moc twoję i chwałę twoję. 4 ( lepsze jest miłosierdzie twoje, niż ,) aby cię chwaliły wargi moje, 5 Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje. 6 Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje. 7 Zaprawdęć na cię wspominam, i na łożu mojem każdej straży nocnej rozmyślam o tobie. 8 Boś mi bywał na pomocy; w cieniu skrzydeł twoich śpiewać będę. 9 Przylgnęła dusza moja do ciebie; prawica twoja podpiera mię. 10 Ale ci, którzy szukają upadku duszy mojej, sami wnijdą do najgłębszej niskości ziemi. 11 Zabije każdego z nich ostrość miecza, i przyjdą liszkom na podział. Lecz król będzie się weselił w Bogu, a będzie się chlubił każdy, kto przezeń przysięga; albowiem zatkane będą usta mówiących kłamstwo.
Słowniczek archaizmów (26)
- brzemię
- ciężar; także: proroctwo
- jeruzalem, jeruzalemie, jeruzalemowi, jeruzalemskich
- Jerozolima
- owszem
- przeciwnie; owszem
- onego, onemu
- ten, tamten
- książęta, książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- niewiasty
- kobieta
- bałwanów
- bożek, posąg bałwochwalczy
- przeto, przetoż
- dlatego
- cóż
- co
- tedy
- wtedy, zatem
- wszystko, wszystkiej
- cały, każdy
- bóżnicy
- synagogi
- żydowie
- Żydzi
- świadectwo, świadectwa
- w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
- ewangieliję
- ewangelia, Dobra Nowina
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- iż
- że
- aczkolwiek
- chociaż
- weselem
- radość
- nazajutrz
- następnego dnia
- wnijść
- wejdzie, wejść
- zbór
- zgromadzenie
- dusza, duszy
- życie, osoba, człowiek
- świątnicy
- świątynia
- albowiem
- ponieważ, bo
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Źródło otwarte
Za 12–13
Zachariasz mówi o dniu, w którym zostanie otwarte źródło dla domu Dawida i mieszkańców Jerozolimy na oczyszczenie z grzechu i nieczystości. Wcześniej, w rozdziale dwunastym, Bóg zapowiada, że wyleje ducha łaski i modlitwy, a ludzie spojrzą na tego, którego przebodli, i będą go opłakiwać. Chrześcijanie widzą tu zapowiedź Chrystusa. Oczyszczenie nie jest wysiłkiem człowieka, ale darem otwartego źródła. Zwróć uwagę, że poprzedza je duch łaski, który prowadzi do żalu. Bóg sam przygotowuje serce do przyjęcia daru. Dziś zatrzymaj się nad swoją kondycją duchową i poproś o oczyszczenie. Przyjmij je z ufnością jak coś dawno przygotowanego. Łaska poprzedza nasze nawrócenie i je prowadzi.
Modlitwa: Panie, dziękuję za źródło oczyszczenia. Obmyj mnie i napełnij Duchem łaski.
Log in to mark days as done.