Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.
Biblia w rok · Day 355 of 365
Dzień 355
Ha 3; So 1; Dz 6; Ps 55
Dzień 355 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Ha 3
1 Modlitwa Abakuka proroka według rozmaitych pieśni złożona. 2 O Panie! usłyszawszy wyrok twój ulękłem się. O Panie! zachowaj sprawę twoję w pośrodku lat, i objaw ją w pośrodku lat; w gniewie wspomnij na miłosierdzie. 3 Gdy Bóg szedł od południa, a Święty z góry Faran, Sela! okryła niebiosa sława jego, a chwały jego ziemia pełna była. 4 Jasność jego była jako światłość, rogi były na bokach jego, a tam była skryta siła jego. 5 Przed jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego. 6 Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne. 7 Widziałem namioty Chusan próżności poddane, a ziemi Madyjańskiej drżały. 8 się na rzeki, o Panie! izali się na rzeki rozpalił gniew twój? Izali na morze rozgniewanie twoje, gdyś jechał na koniach twoich, i na wozach twoich zbawiennych? 9 Jawnie odkryty jest łuk twój dla przysięgi pokoleniom wyrzeczonej, Sela! 10 Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła. 11 Słońce i miesiąc zastanowił się w mieszkaniu swojem, przy jegoż świetle latały strzały twe, i przy blasku lśniącej się włóczni twojej. 12 W zagniewaniu podeptałeś ziemię, w zapalczywości młóciłeś pogan; 13 Wyszedłeś na wybawienie ludu swego, na wybawienie z pomazańcem twoim; przebiłeś głowę z domu niezbożnika, odkrywszy grunt aż do szyi, Sela! 14 Potłukłeś kijmi jego głowę wsi jego, gdy się burzyli jako wicher, aby mię rozproszyli; weselili się, pożreć mieli ubogiego w skrytości. 15 Jechałeś przez morze na koniach twoich, przez gromadę wód wielkich. 16 Gdym to słyszał, zatrząsnął się brzuch mój! na ten głos drżały wargi moje, zgniłość weszła w kości moje, i wszystekem się trząsł, słysząc, że mam odpocząć w dzień utrapienia, gdy przyciągnie na ten lud nieprzyjaciel, aby go przez wojnę wygładził. 17 Choćby figowe drzewo nie zakwitnęło i nie było urodzaju na winnicach, choćby i owoc oliwy pochybił, i role nie przyniosłyby pożytku, i z owczarniby owce wybite były, a nie byłoby bydła w oborach; 18 się ja w Panu będę, rozraduję się w Bogu mego. 19 Panujący Pan jest siłą moją, który czyni nogi moje, jako nogi łani, i po miejscach wysokich poprowadzi mię. nad śpiewakami na muzycznem naczyniu mojem.
So 1
1 Słowo Pańskie, które się stało do Sofonijasza, syna Chusego, syna Godolijaszowego, syna Amaryjaszowego, syna Ezechyjaszowego, za dni Jozyjasza, syna Amonowego, króla Judzkiego. 2 zapewne zniosę z tej ziemi, mówi Pan. 3 Zniosę ludzi i bydło, zniosę ptastwo niebieskie i ryby morskie, i zgorszenie z niepobożnymi; wykorzenię człowieka z oblicza tej ziemi, mówi Pan. 4 Bo wyciągnę rękę moję na Judę, i na wszystkich obywateli ; wykorzenię z miejsca tego Baalowe, i popy jego z kapłanami; 5 I tych, którzy się kłaniają na dachach wojsku niebieskiemu, i tych, którzy kłaniając się przysięgają przez Pana, także i tych, którzy przysięgają przez Molocha swego; 6 I tych, którzy się odwracają od naśladowania Pana, i którzy nie szukają Pana, ani się pytają o nim. 7 Umilknij przed obliczem panującego Pana, gdyż bliski jest dzień Pański; bo Pan zgotował ofiarę, i poświęcił wezwanych swoich. 8 A w dzień ofiary Pańskiej nawiedzę i synów królewskich, i wszystkich, którzy się obłóczą w szaty cudzoziemskie. 9 Nawiedzę też dnia każdego, który próg przeskakuje, którzy napełniają domy panów swych łupiestwem i bezprawiem. 10 A dnia onego, mówi Pan, będzie głos wołania od bramy rybnej, i narzekanie od drugiej strony (miasta), i skruszenie wielkie od pagórków. 11 Narzekajcie wy, którzy mieszkacie wewnątrz: bo wygładzony będzie wszystek lud kupiecki, wygładzeni będą wszyscy, którzy srebro noszą. 12 I stanie się w on czas, że Jeruzalem szpiegować będę z pochodniami, i nawiedzę mężów, którzy polgnęli w drożdżach swoich, mówiąc w sercu swojem: Pan nie uczyni dobrze, ani źle uczyni. 13 Bo majętność ich przyjdzie na rozchwycenie, i domy ich na spustoszenie; pobudują domy, lecz w nich mieszkać nie będą; i będą sadzić winnice, ale z nich wina pić nie będą. 14 Bliski jest wielki dzień Pański, bliski jest i spieszny bardzo głos dnia Pańskiego; tam i mocarz gorzko wołać będzie. 15 Dzień gniewu będzie ten dzień, dzień utrapienia i ucisku, dzień zamięszania i spustoszenia, dzień ciemności i mroku, dzień obłoku i chmury; 16 Dzień trąby i trąbienia przeciwko miastom obronnym i przeciwko basztom wysokim, 17 W który ludzi utrapieniem ścisnę, że jako ślepi chodzić będą, ponieważ przeciwko Panu zgrzeszyli; i wylana będzie krew ich jako proch, a ciała ich jako gnój. 18 Ani srebro ich, ani złoto ich nie będzie ich mogło wyrwać w dzień gniewu Pańskiego; bo ogniem zapalczywości jego będzie ta wszystka ziemia pożarta, , że zapewne koniec prędki uczyni wszystkim obywatelom ziemi.
Dz 6
1 A w oneż dni, gdy się przymnażało uczniów, wszczęło się szemranie Greków przeciwko Żydom, były zaniedbywane w posługiwaniu powszedniem wdowy ich. 2 A tak oni dwunastu zwoławszy mnóstwo uczniów, rzekli: Nie jest słuszna, żebyśmy my opuściwszy słowo Boże, służyli stołom. 3 Upatrzcież , bracia! między sobą mężów, dobre mających, pełnych Ducha Świętego i mądrości, których byśmy postanowili nad tą sprawą. 4 A my modlitwy i usługi słowa pilnować będziemy. 5 I podobała się ta rzecz wszystkiemu mnóstwu. I obrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, i Filipa, i Prochora, i Nikanora, i Tymona, i Parmena, i Mikołaja, nowonawróconego Antyjocheńczyka. 6 Tych stawili przed Apostołów, którzy pomodliwszy się, kładli na nich ręce. 7 I rosło słowo Boże, i pomnażał się bardzo poczet uczniów w : wielkie też mnóstwo kapłanów było posłuszne wierze. 8 A Szczepan będąc pełen wiary i mocy, czynił cuda i znamiona wielkie między ludem. 9 I powstali niektórzy z tych, którzy byli z , którą Libertynów i Cyrenejczyków, i Aleksandryjanów, i tych, którzy byli z Cylicyi i z Azyi, gadając z Szczepanem. 10 Lecz nie mogli odporu dać mądrości i duchowi, który mówił. 11 Tedy naprawili mężów, którzy powiedzieli: Myśmy go słyszeli mówiącego słowa bluźniercze przeciwko Mojżeszowi i przeciwko Bogu. 12 A tak wzruszyli lud i starszych, i nauczonych w Piśmie; a powstawszy, porwali go i do rady. 13 I stawili fałszywych świadków, którzy rzekli: Ten człowiek nie przestaje mówić słów bluźnierczych przeciwko temu świętemu miejscu i zakonowi. 14 Albowiemeśmy go słyszeli mówiącego: Iż ten Jezus Nazareński zburzy to miejsce i odmieni ustawy, które nam podał Mojżesz. 15 A patrząc na niego pilnie oni wszyscy, którzy siedzieli w radzie, widzieli jego jako oblicze anielskie.
Ps 55
1 śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa nauczająca. 2 W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją: 3 Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą: 4 Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się. 5 Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię. 6 ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga. 7 I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym. 8 Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela. 9 Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem. 10 Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście. 11 We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego. 12 Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada. 13 Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się był skrył przed nim; 14 Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój. 15 Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali. 16 Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich. 17 Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi. 18 W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój. 19 Odkupi moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie. 20 Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) , że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją. 21 Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje. 22 Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, były jako miecze dobyte: 23 Wrzuć na Pana twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy. Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.
Słowniczek archaizmów (26)
- oblicze, oblicza, obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- opony
- zasłony, tkaniny namiotu
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- wszakże
- jednak, przecież
- weselić
- radować się
- zbawienia
- wybawienie
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- wszystek, wszystka, wszystko
- cały, każdy
- jeruzalem, jeruzalemie, jeruzalemskich
- Jerozolima
- ostatki
- reszta
- książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- onego, onemu
- ten, tamten
- przeto
- dlatego
- iż
- że
- tedy
- wtedy, zatem
- siedm
- siedem
- świadectwo
- w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
- bóżnicy
- synagogi
- zowią
- nazywają
- przywiedli
- przyprowadzę, przyprowadził
- albowiem
- ponieważ, bo
- bojaźń
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- wżdy
- jednak, mimo to
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- brzemię
- ciężar; także: proroctwo
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Choćby nie zakwitło
Ha 3
Habakuk kończy księgę modlitwą, która zaczyna się od lęku przed Bożą potęgą, a kończy niezwykłym wyznaniem. Choćby figowiec nie zakwitł, winorośl nie wydała owocu, a zagrody opustoszały, ja będę się radował w Panu i weselił w Bogu mego zbawienia. Prorok nie mówi, że wszystko będzie dobrze, lecz że jego radość nie zależy od zbiorów. Pan jest jego siłą i daje mu stąpać pewnie jak łani po górach. Dojrzała wiara cieszy się Bogiem, a nie tylko jego darami. Dziś nazwij trzy rzeczy, których ci brakuje, i obok każdej wypowiedz: mimo to raduję się w Panu. Radość w Panu może współistnieć z niedostatkiem.
Modlitwa: Boże mego zbawienia, ty jesteś moją siłą. Naucz mnie radować się tobą w każdej porze.
Log in to mark days as done.