Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 354 of 365

Dzień 354

Ha 1–2; Dz 5; Ps 54

Dzień 354 z 365

Stary Testament

Ha 1–2

Nowy Testament

Dz 5

Psalm

Ps 54

Ha 1

1 , które widział prorok Abakuk. 2 Dokądże wołać będę, o Panie! a nie wysłuchasz? Dokądże do ciebie przed gwałtem krzyczeć będę, a nie wybawisz? 3 dopuszczasz, abym patrzył na , i widział bezprawie, i zgubę, i gwałt przeciwko sobie? i przecz się znajduje ten, który swar i niezgodę roznieca? 4 Dlatego naruszony bywa , a prawu się nigdy dosyć nie dzieje; niepobożny otacza sprawiedliwego, dlatego wychodzi sąd przewrotny. 5 Spojrzyjcie na narody a i dziwujcie się z zdumieniem, , czynię nieco za dni waszych, o czem gdy wam powiadać będą, nie uwierzycie. 6 Albowiem oto Ja wzbudzę Chaldejczyków, naród i prędki, który szeroko pójdzie przez ziemię, aby posiadł mieszkania cudze. 7 Straszny jest i ogromny; od niego samego sąd jego, i wywyższenie jego. 8 Konie jego prędsze będą niż lamparty, a sroższe nad wilki wieczorne; szeroko rozciągną się jezdni jego, a jezdni jego z daleka przyjdą, przylecą jako orzeł spieszący się do żeru. 9 Każdy z nich dla łupiestwa przyjdzie; obrócą twarze swoje na wschód słońca, a więźniów zgromadzą jako piasek. 10 Ten i z królów szydzić będzie, a będą na pośmiech u niego; ten też z każdej twierdzy naśmiewać się będzie, a usypawszy wały weźmie ją. 11 się odmieni duch jego, a wystąpi i przewini, myśląc, że ta moc jego jest boga jego. 12 Izaliś ty nie jest od wieku, Panie, Boże mój, święty mój? myć nie pomrzemy; o Panie! postawiłeś go na sąd; ty, o skało nasza! na karanieś go ugruntował. 13 Czyste są oczy twoje, tak, że na złe patrzyć i bazprawia widzieć nie mogą; przeczżebyś miał patrzyć na czyniących przewrotność? Przeczżebyś miał milczeć, ponieważ niezbożnik pożera sprawiedliwszego niżeli sam? 14 Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana? 15 Wszystkie wędą wyciąga, zagarnia je niewodem swoim, i zgromadza je do sieci swoich; dlategoż się weseli i raduje. 16 Przeto ofiaruje niewodowi swemu i kadzi sieci swojej; albowiem przez nie utył dział jego, a pożywienie jego hojniejsze. 17 dlatego będzie zapuszczał niewód swój, a zabijał narody bez litości?

Ha 2

1 Na straży swej stać będę, i stanę na baszcie, wyglądając, abym , co będzie Bóg mówił, cobym miał odpowiedzieć po karaniu mojem. 2 mi odpowiedział Pan, mówiąc: Napisz widzenie, a napisz rzetelnie na tablicach, aby je prędko czytelnik przeczytał, 3 , że jeszcze do pewnego czasu odłożone jest widzenie, które wypowie na skończeniu jego, a nie skłamie; a na chwilę odwłaczał, oczekuj nań; boć zapewne przyjdzie, a nie omieszka. 4 Oto kto sobie hardzie poczyna, tego nie jest szczera w nim; ale sprawiedliwy z wiary swej żyć będzie. 5 Dopieroż człowiek opiły, przewrotny i nie ostoi się w mieszkaniu swojem, który rozszerza jako piekło duszę swoję, a jest jako śmierć, która się nie może nasycić, choćby zgromadził do siebie wszystkie narody, a zebrał do siebie wszystkich lud zi. 6 ci wszyscy o nim przypowieści nie uczynią i wykładów i gadanin o nim? mówiąc: Biada temu, który rozmnaża rzeczy nie swoje, (a dokądże?) i obciąża się gęstem błotem! 7 Izali nie powstaną z prędka, którzy cię kąsać będą, i nie ocucą się, którzy cię szarpać będą? i staniesz się im łupem. 8 Bo ty złupił wiele narodów, złupią cię też wszystkie narodów, dla krwi ludzkiej i dla gwałtu uczynionego ziemi i miastu i wszystkim, którzy mieszkają w niem. 9 Biada temu, który łakomie szuka zysku szkaradnego domowi swemu, aby wystawił wysoko gniazdo swoje, a tak uszedł z mocy złego! 10 Uradziłeś hańbę domowi swemu, abyś wytracił wiele narodów, a grzeszył przeciwko duszy swojej. 11 kamień z muru wołać będzie, i sęk z drzewa wyda o tem . 12 Biada temu, który krwią buduje miasto, a utwierdza miasta nieprawością! 13 Azaż to nie jest od Pana zastępów, iż koło czego ludzie pracują, to ogień skazi, a nad czem się narody spracowały, to nadaremno będzie? 14 Albowiem ziemia będzie napełniona znajomością chwały Pańskiej, jako morze wody napełniają. 15 Biada temu, który poi bliźniego swego, przystawiając naczynia swego, tak aby go upoił, i napatrzył się nagości jego! 16 Nasycisz się hańby dla sławy; pić będziesz i ty, a obnażony będziesz; obróci się do ciebie kielich prawicy Pańskiej, i zwrócenie sromotne przyjdzie na sławę twoję. 17 Bo cię łupiestwo Libanu okryje i spustoszenie zwierząt, które ich straszyło: dla krwi ludzkiej i dla gwałtu ziemi i miasta, i wszystkich, którzy mieszkają w niem. 18 pomoże ryty obraz, że go wyrył rzemieślnik jego? albo odlewany obraz i nauczyciel kłamstwa, że ufa rzemieślnik w robocie swojej, czyniąc nieme? 19 Biada temu! który mówi drewnu: Ocuć się, a kamieniowi niememu: Obudź się! Tenże to ma uczyć? Spojrzyj nań, powleczonyć jest złotem i srebrem; ale w nim zgoła żadnego ducha. 20 Pan jest w kościele świętobliwości swojej; umilknij przed jego ziemio!

Dz 5

1 A mąż niektóry imieniem Ananijasz, z Safirą, żoną swoją, sprzedał majętność, 2 I ujął nieco z pieniędzy z wiadomością żony swojej, a przyniósłszy część niejaką, położył u nóg apostolskich. 3 I rzekł Piotr: Ananijaszu! szatan napełnił serce twoje, abyś kłamał Duchowi Świętemu i ujął z pieniędzy za rolę? 4 to, coś miał, nie twoje było? a coś sprzedał, nie w twojej mocy zostawało? Przeczżeś tę rzecz przypuścił do serca twego? Nie skłamałeś ludziom, ale Bogu. 5 usłyszawszy Ananijasz te słowa, padł nieżywy. I przyszedł strach wielki na wszystkich, którzy to słyszeli. 6 A wstawszy młodzieńcy, porwali go, a wyniósłszy pogrzebli. 7 I stało się po chwili, po trzech godzinach, że i żona jego nie wiedząc, co się stało, weszła. 8 I rzekł jej Piotr: Powiedz mi, jeźliście za tyle tę rolę sprzedali? A ona rzekła: Tak jest, za tyle. 9 A Piotr rzekł do niej: Przeczżeście się z sobą zmówili, abyście kusili Ducha Pańskiego? Oto nogi tych, którzy pogrzebli męża twego, u drzwi są i ciebieć wyniosą. 10 I padła zaraz przed nogami jego nieżywa. A wszedłszy młodzieńcy, znaleźli ją umarłą, a wyniósłszy pogrzebli ją podle męża jej. 11 I przyszedł strach wielki na i na wszystkich, którzy to słyszeli. 12 Lecz przez ręce apostolskie działo się wiele znamion i cudów między ludem, (a byli wszyscy jednomyślnie w przysionku Salomonowym. 13 A z innych żaden nie śmiał się do nich przyłączyć; ale lud wiele o nich trzymał. 14 I przybywało mnóstwo wierzących Panu, mężów i niewiast). 15 Tak że i na ulice wynosili chorych i kładli je na pościelach i łóżkach, aby przynajmniej cień Piotra przychodzącego zacienił niektórych z nich. 16 Schodziło się też i mnóstwo z okolicznych miast do , przynosząc chorych i nagabanych od duchów nieczystych; a ci wszyscy byli uzdrowieni. 17 Tedy powstawszy najwyższy kapłan i wszyscy, którzy z nim byli, którzy byli z sekty Saduceuszów, napełnieni są zazdrością; 18 I targnęli się rękoma na Apostoły i podali je do więzienia pospolitego. 19 Ale Anioł Pański w nocy otworzył drzwi u więzienia, a wywiódłszy je rzekł: 20 Idźcież, a stawiwszy się, mówcie do ludu w kościele wszystkie słowa tego . 21 Tedy oni usłyszawszy to, weszli na świtaniu do i uczyli. A przyszedłszy najwyższy kapłan i którzy z nim byli, zwołali radę i wszystkie starsze synów Izraelskich, i posłali do więzienia, aby byli przywiedzieni. 22 A gdy słudzy przyszli, nie znaleźli ich w więzieniu, co wróciwszy się, oznajmili, mówiąc: 23 Więzienieć wprawdzie znaleźliśmy zamknione ze wszelką pilnością i stróże na dworze przede drzwiami stojące, lecz otworzywszy, żadnegośmy w niem nie znaleźli. 24 A gdy te słowa usłyszeli i najwyższy kapłan, i kościelny, i kapłani wątpili o nich, co by to było. 25 A przyszedłszy ktoś, oznajmił im, mówiąc: Oto mężowie, któreście podali do więzienia, stoją w kościele, a uczą lud. 26 Tedy poszedł hetman z sługami i je bez gwałtu; (bo się ludu bali, aby nie byli ukamionowani.) 27 A przywiódłszy je, stawili je przed radą; i pytał ich najwyższy kapłan, mówiąc: 28 Izaliśmy wam surowo nie zakazali, abyście w tem imieniu nie uczyli? A oto napełniliście Jeruzalem nauką waszą i chcecie na nas wprowadzić krew człowieka tego. 29 Tedy odpowiadając Piotr i Apostołowie, rzekli: Więcej trzeba słuchać Boga, niż ludzi. 30 Bóg on ojców naszych wzbudził Jezusa, któregoście wy zabili, zawiesiwszy na drzewie. 31 Tego Bóg za książęcia i zbawiciela wywyższył prawicą swoją, aby dana była ludowi Izraelskiemu pokuta i odpuszczenie grzechów. 32 A my jesteśmy świadkami jego w tem, co mówimy, także i Duch Święty, którego dał Bóg tym, którzy mu są posłuszni. 33 A oni to słysząc, pukali się i radzili o tem, jakoby je zgładzić. 34 Tedy powstawszy w radzie niektóry Faryzeusz, imieniem Gamalijel, nauczyciel zakonny, zacny u wszystkiego ludu, , aby na małą chwilę wywiedziono Apostoły; 35 I rzekł do nich: Mężowie Izraelscy! miejcie się na baczeniu z strony tych ludzi, co byście mieli czynić. 36 przed temi dniami powstał był Teudas, udawając się za coś, do którego się przywiązało mężów w liczbie około czterechset; którego zabito, a wszyscy, którzy z nim przestawali, rozproszeni są i wniwecz się obrócili. 37 Po nim powstał Judas Galilejczyk za dni popisu i uwiódł wiele ludu za sobą; ale i on zginął, i wszyscy, którzy z nim przestawali, rozproszeni są. 38 teraz powiadam wam: Dajcie pokój tym ludziom i zaniechajcie ich; albowiem jeźliżeć jest z ludzi ta rada albo ta sprawa, wniwecz się obróci; 39 Ale jest z Boga, nie będziecie mogli tego rozerwać, byście i z Bogiem walczącymi nie byli znalezieni. 40 I usłuchali go. A zawoławszy Apostołów i ubiwszy je, zakazali, aby nie mówili w imieniu Jezusowem; i wypuścili je. 41 A tak oni szli od obliczności onej rady, radując się, się stali godnymi odnosić zelżywość dla imienia Jezusowego. 42 I nie przestawali na każdy dzień w kościele i po domach nauczać i opowiadać Jezusa Chrystusa.

Ps 54

1 śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa nauczająca. 2 Gdy przyszli Zyfejczycy, i rzekli do Saula: Dawid się kryje przed tobą u nas. 3 Boże! dla imienia twego wybaw mię, a w mocy twojej podejmij się sprawy mojej. 4 Boże! wysłuchaj modlitwę moję; przyjmij w uszy słowa ust moich. 5 obcy powstali przeciwko mnie, a okrutnicy szukają mojej, nie stawiając sobie Boga przed oczyma swemi. Sela. 6 Oto Bóg jest pomocnikiem moim: Pan jest z tymi, którzy podpierają mój. 7 Oddaj złym nieprzyjaciołom moim, w prawdzie twojej wytrać ich, o Panie! Tedyć dobrowolnie będę ofiarował; będę wysławiał imię twoje, Panie! , że jest dobre; Gdyż z każdego utrapienia wyrwałeś mię, a pomstę nad nieprzyjaciołmi mymi oglądało oko moje.

Słowniczek archaizmów (37)

brzemię: ciężar; także: proroctwo
przecz, przeczże: dlaczego
nieprawość: bezprawie, grzech
zakon: Prawo Mojżeszowe (Tora)
albowiem: ponieważ, bo
obaczył, obaczcie: zobaczyć, spojrzeć
przeto, przetoż: dlatego
iż, iżeś: że
srogi: surowy, groźny
wynijdzie: wyjdzie
książęta: przywódca, władca, wódz
tedy: wtedy, zatem
azaż, izali: czyż? (pytanie retoryczne)
ustawicznie: ciągle
jeźliby, jeźlić: jeśli
dusza, duszę, duszy: życie, osoba, człowiek
hardy: pyszny, wyniosły
ostatki: reszta
świadectwo: w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
cóż: co
bałwany: bożek, posąg bałwochwalczy
niemasz: nie ma
obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
wszystek, wszystka, wszystkiego: cały, każdy
onej, onych: ten, tamten
jakoby: jak gdyby; żeby
zbór: zgromadzenie
owszem: przeciwnie; owszem
jeruzalem, jeruzalemu: Jerozolima
żywot, żywota: życie; także: łono, brzuch
kościoła: zbór; wspólnota wierzących
hetman: dowódca wojska
przedniejsi, przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
przywiódł: przyprowadzę, przyprowadził
rozkazał: polecić, nakazać; polecenie
precz: daleko, na zewnątrz
snać: może, być może

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Sprawiedliwy z wiary

Ha 2

Habakuk pyta Boga, dlaczego pozwala na niesprawiedliwość, i staje na straży, czekając na odpowiedź. Pan odpowiada, by zapisał widzenie, bo ono na pewno się spełni, choć się opóźnia. Potem pada zdanie, które cytuje później Nowy Testament: sprawiedliwy będzie żył dzięki swojej wierze. Odpowiedź nie rozwiązuje wszystkich zagadek, ale zaprasza do zaufania. Wiara nie polega na rozumieniu, lecz na oparciu się na wiernym Bogu, kiedy jeszcze nie widać rozstrzygnięcia. Zastanów się, w jakiej sprawie czekasz na Boga. Dziś zapisz swoją modlitwę o to, trwaj w niej i zaufaj, że czas Pana jest właściwy. Zaufanie jest odpowiedzią wiary na milczenie Boga.

Modlitwa: Panie, uczę się czekać na ciebie. Daj mi żyć z wiary, nawet gdy nie rozumiem.