Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 261 of 365

Dzień 261

Iz 26–28; Mt 1; Ps 111

Dzień 261 z 365

Stary Testament

Iz 26–28

Nowy Testament

Mt 1

Psalm

Ps 111

Iz 26

1 Dnia śpiewana będzie ta pieśń w ziemi Judzkiej: Mamy miasto obronne, Bóg zbawieniem opatrzył mury i baszty jego. 2 Otwórzcie bramy, a niech naród sprawiedliwy, który strzeże prawdy. 3 Człowieka spolegającego na tobie zachowywasz w pokoju, w pokoju mówię: bo w tobie ufa. 4 Miejcie nadzieję w Panu aż na wieki; boć w Panu, w Panu jest skała wieczna. 5 Ale poniża mieszkającego na wysokości; miasto wyniosłe poniża, poniża je aż do ziemi, i strąca je aż do prochu; 6 Depcze je noga; nogi ubogiego, stopa nędzników. 7 Ścieszka sprawiedliwego jest prosta; prostą drogą sprawiedliwego wyrównywasz. 8 Na drodze twoich, Panie! oczekujemy cię; żądność naszej jest do imienia twego, i do wspominania na cię. 9 Dusza moja żąda cię w nocy, , duchem swym, który jest we mnie, rano cię szukam; gdy się sądy twoje odprawiają na ziemi, sprawiedliwości się uczą obywatele okręgu ziemskiego. 10 Gdy się łaska pokazuje niepobożnemu, nie uczy się sprawiedliwości; w ziemi prawości czyni, a nie dba nic na majestat Pański. 11 Panie! choć wywyższona jest ręka twoja, przecię tego nie widzą; ujrząć, ale pohańbieni będą, zajrząc ludowi twemu; i ogień tych nieprzyjaciół twoich pożre. 12 Panie! zrządzisz nam pokój; bo , co się działo przy nas, czyniłeś ku dobremu naszemu. 13 Panie Boże nasz! panowalić nad nami inni panowie oprócz ciebie; ale myśmy tylko, w tobie ufając, wspominali na imię twoje. 14 Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, , żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich. 15 Rozmnożyłeś naród; o Panie! rozmnożyłeś naród; uwielbionyś jest, acześ go był zapędził na wszystkie granice ziemi. 16 Panie! w ucisku szukali cię; gdyś ich karał, wylewali modlitwy swe. 17 Jako brzemienna, gdy się przybliża ku rodzeniu, boleje i woła w boleściach swoich, takeśmy byli przed twojem, Panie! 18 Poczęliśmy, boleliśmy; aleśmy tylko wiatr porodzili, a żadnegośmy wybawienia ziemi nie sprawili, i nie upadli mieszkający na okręgu ziemskim. 19 Ożyją umarli twoi, trupy moje wstaną, gdy rzeczesz: Ocućcie się, a śpiewajcie mieszkający w prochu! Albowiem rosa twoja będzie jako rosa na ziołach; ale niezbożnych o ziemię uderzysz. 20 Idź, ludu mój! wnijdź do komór swoich, a zamknij drzwi twoje za sobą; skryj się na maluczką chwilkę, dokąd nie przeminie rozgniewanie. 21 Albowiem oto Pan wychodzi z miejsca swego, aby nawiedził nieprawość mieszkających na ziemi; ziemia odkryje krew swoję, a nie zakryje dalej pobitych swoich.

Iz 27

1 Dnia nawiedzi Pan mieczem swoim srogim, wielkim i mocnym, Lewiatana, węża długiego, i Lewiatana, węża skręconego, a zabije smoka, który jest w morzu. 2 Dnia onego śpiewajcie o winnicy wybornego wina. 3 Ja Pan, który jej strzegę, co chwilka odwilżać ją będę, a żeby jej kto nie psuł, w nocy i we dnie strzedz jej będę. 4 Zapalczywości żadnej we mnie . Któż mi da oset albo ciernie, abym przeciwko niej walczył, i spalił ją do szczętu? 5 kto ujmie siłę moję, aby uczynił pokój zemną? aby pokój, mówię, uczynił zemną? 6 Przyjdzie do tego, że się rozkorzeni, zakwitnie i rozrodzi się Izrael, i napełni okrąg ziemski owocem. 7 Bo izali go tak uderzy, jako uderzył nieprzyjaciela jego? albo izali go zamordował, jako inni są zamordowani od niego? 8 , miernie go karał, i w ten czas, gdy go wypychał i gdy go nieprzyjaciel wiatrem swoim gwałtownym w dzień wschodniego wiatru, zabierał. 9 tym sposobem oczyszczona będzie Jakóbowa; a tenci jest pożytek, że odejmie grzech jego, gdy rozrzuci wszystkie kamienie ołtarza, jako kamienie wapienne rozszarpane, a nie ostoją się gaje i obrazy słoneczne. 10 Gdy miasto obronne spustoszeje, a będzie mieszkaniem porzuconem i spustoszonem jako pustynia. Tam się paść, i tam legać będzie cielec, i ogryzie latorosłki jego. 11 Gdy poschną gałązki jego, pokruszone będą, a przyszedłszy zapalą je. ten lud nie ma żadnego rozumu; przetoż nie zmiłuje się nad nim, który go uczynił, a który go stworzył, nie zlituje się nad nim. 12 Dnia onego, gdy się Pan będzie mścił od łożyska rzeki aż do potoku Egipskiego, wy synowie Izraelscy po jednemu zebrani będziecie. 13 Stanie się też dnia onego, że zatrąbią w trąbę wielką, i przyjdą, którzy byli poginęli w ziemi Assyryjskiej, i którzy byli zagnani do ziemi Egipskiej; i będą się Panu kłaniali na górze świętej w .

Iz 28

1 Biada pysznej koronie,pijanicom z Efraima, i kwiatowi opadłemu z ozdoby sławy swojej! Biada tym, którzy rządzą doliną bardzo urodzajną, i znikczemniałym od wina! 2 Oto możny i silny Pański będąc jako nawałność gradu, jako wicher wywracający, jako bystrość wód gwałtownej powodzi uderzy ją o ziemię ręką swą. 3 Nogami podeptana będzie pyszna korona, pijanicy Efraimscy! 4 się stanie, że kwiat opadający z ozdoby i z sławy swojej, tych, którzy rządzą doliną bardzo urodzajną, będzie jako owoc skorożrzy, niż lato bywa; który skoro kto obaczy, nie puści go z ręki, aż go zje. 5 Dnia będzie Pan zastępów koroną ozdoby, i koroną sławy ostatkowi ludu swego, 6 I duchem sądu siedzącemu na sądzie, a mocą tym, którzy odpierają bitwę aż do bramy. 7 Ale i ci od wina błądzą, i od mocnego napoju potaczają się. i prorok błądzą od mocnego napoju, utonęli w winie, potaczają się od mocnego napoju, błądzą w widzeniu, potykają się w sądzie. 8 wszystkie stoły ich pełne są zwracania i plugastwa, tak, aż miejsca nie staje. 9 Kogożby uczyć miał ? a komu da zrozumieć co słyszał? odstawionym od mleka, a odsadzonym od piersi? 10 Ponieważ podawał im przykazanie za przykazaniem, przykazanie za przykazaniem, przepis za przepisem, przepis za przepisem, trochę tu, trochę owdzie: 11 A nieznajomą mową, i językiem obcym mówił do ludu twego. 12 A gdy im rzekł: Toć jest , sprawcie odpoczynek spracowanemu, toć jest odpocznienie; ale oni nie chcieli słuchać. 13 I będzie im słowo Pańskie: przykazanie za przykazaniem, przykazanie za przykazaniem, przepis za przepisem, przepis za przepisem; trochę tu, trochę owdzie, na to, aby szli, a padłszy wznak stłukli się, a uwikłani będąc, pochwytani byli. 14 słuchajcie słowa Pańskiego, mężowie naśmiewcy! panujący nad tym ludem, który jest w . 15 Dlatego, że mówicie: Uczyniliśmy przymierze z śmiercią, i z piekłem mamy porozumienie, bicz gwałtowny nas nie dojdzie, gdy przechodzić będzie; bośmy położyli kłamstwo za ucieczkę swoję, a pod fałszem utailiśmy się; 16 Dlategoż tak powiedział panujący Pan: Oto Ja za grunt kładę w kamień, kamień doświadczony, węgielny, kosztowny, gruntownie ugruntowany; kto wierzy, nie pokwapi się. 17 A wykonam sąd według sznuru, a sprawiedliwość według wagi; i potłucze grad nadzieję omylną, a ucieczkę wody zatopią. 18 A tak zgładzone będzie przymierze wasze z śmiercią, a porozumienie wasze z piekłem nie ostoi się; gdy bicz gwałtowny przechodzić będzie, będziecie od niego podeptani. 19 Kiedy pocznie przechodzić, pochwyci was; bo na każdy poranek przechodzić będzie we dnie i w nocy. A sam postrach przywiedzie was ku zrozumieniu tego, coście słyszeli; 20 Zwłaszcza krótsze będzie łoże, niżby się kto mógł rozciągnąć, i nakrycie wąskie, choćby się skurczył. 21 Albowiem Pan powstanie jako na górze Perazym, a rozgniewa się jako w dolinie Gabaon, aby wykonał sprawę swoję, niezwyczajną sprawę swoję, i aby dokończył sprawy swojej, niezwyczajnej sprawy swojej. 22 A tak teraz nie naśmiewajcie się, aby się niezmocniły związki wasze, bom o pewnem zepsowaniu ziemi słyszał od Pana, Pana zastępów, 23 Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mojej. 24 Izali każdego dnia oracz orze, aby siał? przegania brozdy, a włóczy rolę swoję? 25 Izali zrównawszy wierzch jej, nie rozsiewa wyki, i nie roztrząsa kminu, i nie sieje pszenicy wybornej, i jęczmienia przedniego, i orkiszu na miejscu sposobnem? 26 Bo go uczy roztropności Bóg jego, i naucza go. 27 Wyki nie młócą okowanem naczyniem, ani taczają koła wozowego po kminie; ale kijem wybijają wykę, a kmin laską. 28 Pszenica młócona bywa; wszakże i tej nie młócić będzie, ani jej potrze kołem woza swego, ani jej zębami jego pokruszy. 29 I toć od Pana zastępów wyszło, który jest dziwny w radzie, a wielmożny w rzeczy samej.

Mt 1

1 Księga o rodzie Jezusa Chrystusa, syna Dawidowego, syna Abrahamowego. 2 Abraham Izaaka, a Izaak spłodził , a Jakób spłodził Judę, i braci jego. 3 A Juda spłodził Faresa i Zarę z Tamary, a Fares spłodził Hesrona, a Hesron spłodził Arama. 4 A Aram spłodził Aminadaba, a Aminadab spłodził Naasona, a Naason spłodził Salmona. 5 A Salmon spłodził Booza z Rachaby, a Booz spłodził Obeda z Ruty, a Obed spłodził Jessego. 6 A Jesse spłodził Dawida króla, a Dawid król spłodził Salomona z tej, która była żoną Uryjaszową. 7 A Salomon spłodził Roboama, a Roboam spłodził Abijasza, a Abijasz spłodził Azę. 8 A spłodził Jozafata, a Jozafat spłodził Jorama, a Joram spłodził Ozyjasza. 9 A Ozyjasz spłodził Joatama, a Joatam spłodził Achaza, a Achaz spłodził Ezechijasza. 10 A Ezechijasz spłodził Manasesa, a Manases spłodził Amona, a Amon spłodził Jozyjasza. 11 A Jozyjasz spłodził Jechonijasza i braci jego podczas zaprowadzenia do Babilonu. 12 A po zaprowadzeniu do Babilonu Jechonijasz spłodził Salatyjela, a Salatyjel spłodził Zorobabela. 13 A Zorobabel spłodził Abijuda, a Abijud spłodził Elijakima, a Elijakim spłodził Azora. 14 A Azor spłodził Sadoka, a Sadok spłodził Achima, a Achim spłodził Elijuda. 15 A Elijud spłodził Eleazara, a Eleazar spłodził Matana, a Matan spłodził Jakóba. 16 A Jakób spłodził Józefa, męża Maryi, z której się narodził Jezus, którego Chrystus. 17 A tak pokolenia od Abrahama aż do Dawida jest pokoleń czternaście, a od Dawida aż do zaprowadzenia do Babilonu, pokoleń czternaście, a od zaprowadzenia do Babilonu aż do Chrystusa, pokoleń czternaście. 18 A narodzenie Jezusa Chrystusa takie było: gdy Maryja, matka jego, poślubiona była Józefowi, niżeli się zeszli, znaleziona jest brzemienną z Ducha Świętego. 19 Ale Józef, mąż jej, będąc sprawiedliwym i nie chcąc jej osławić, chciał ją potajemnie opuścić. 20 A gdy on o tem zamyślał, oto mu się Anioł Pański we śnie ukazał, mówiąc: Józefie, synu Dawidów! nie bój się przyjąć Maryi, żony twojej; albowiem, co się w niej poczęło, z Ducha Świętego jest. 21 A urodzi syna, i nazowiesz imię jego Jezus; albowiem on zbawi lud swój od grzechów ich. 22 A to się wszystko stało, aby się wypełniło, co powiedziano od Pana przez proroka, mówiącego: 23 Oto panna będzie brzemienna i porodzi syna, a nazowią imię jego Emanuel, co się wykłada: Bóg z nami. 24 Józef ocuciwszy się ze snu, uczynił, jako mu Anioł Pański, i przyjął żonę swoję; 25 Ale jej nie uznał, aż porodziła syna swego pierworodnego, i nazwał imię jego Jezus.

Ps 111

1 Halleluja. Będę wysławiał Pana całem sercem w radzie szczerych, i w zgromadzeniu. 2 Wielkie sprawy Pańskie, jawne u wszystkich, którzy się w nich kochają. 3 Chwalebne i ozdobne dzieło jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki. 4 Pamiątkę cudów swoich uczynił miłosierny a litościwy Pan. 5 Dał pokarm tym, którzy się go boją, pamiętając wiecznie na przymierze swoje. 6 Moc spraw swoich oznajmił ludowi swemu, dawszy im pogan. 7 Uczynki rąk jego prawda i sąd; nieodmienne są wszystkie przykazania jego, 8 Utwierdzone na wieki wieczne, uczynione w prawdzie i w szczerości. 9 Wykupienie posławszy ludowi swemu, przykazał na wieki strzedź przymierza swego; święte i straszne jest imię jego. 10 Początek mądrości jest Pańska; rozumu dobrego nabywają wszyscy, którzy Pańskie czyną; chwała jego trwa na wieki.

Słowniczek archaizmów (33)

onego: ten, tamten
wnijdzie, wnijdź: wejdzie, wejść
sądy, sądów: wyroki Boże, przepisy
dusza, duszy: życie, osoba, człowiek
owszem: przeciwnie; owszem
albowiem: ponieważ, bo
nieprawość: bezprawie, grzech
nadto: ponadto
wszystek, wszystko, wszystkę, wszystkiej, wszystkiego: cały, każdy
przeto, przetoż: dlatego
obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
jakoby: jak gdyby; żeby
tedy: wtedy, zatem
niemasz: nie ma
aza, izali: czyż? (pytanie retoryczne)
jakób, jakóba: Jakub
niewiasty: kobieta
jeruzalemie: Jerozolima
pierwej: wcześniej, najpierw
książę: przywódca, władca, wódz
umiejętności: wiedza, poznanie
wszakże: jednak, przecież
odpocznienie: odpoczynek
syonie: Syjon (Jerozolima)
jedno: tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
iż: że
mowy: słowo, wypowiedź; także: język
zawżdy: zawsze
spłodził: został ojcem (w rodowodach)
zowią: nazywają
rozkazał, rozkazanie: polecić, nakazać; polecenie
dziedzictwo: spadek, własność
bojaźń: cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Kobiety w rodowodzie

Mt 1

Rodowód Jezusa nie jest nudną listą. Mateusz wymienia w nim cztery kobiety, co w tamtych rodowodach było rzadkie: Tamar, Rachab, Rut i żonę Uriasza. Historie niektórych z nich były niełatwe lub budziły wątpliwości, kilka kobiet pochodziło spoza Izraela. A jednak Bóg wplótł je w linię, z której narodził się Mesjasz. To znak, że Boże plany nie są ograniczone naszymi wstydliwymi rozdziałami. Józef także dostaje trudne zadanie i przyjmuje Marię, a Jezus otrzymuje imię, bo zbawi lud swój od grzechów. Dziś pomyśl o fragmencie swojej historii, którego się wstydzisz. Zaproś tam Boga i poproś, by przemienił go w świadectwo Jego łaski. Jeśli możesz, opowiedz o tym komuś bliskiemu, bo wspólna wiara łatwiej przechodzi w konkretne działanie.

Modlitwa: Panie, dziękuję, że piszesz swoją historię także przez moje błędy. Przeprowadź mnie z wstydu do wdzięczności.