Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 243 of 365

Dzień 243

Koh 8–9; Ap 5; Ps 93

Dzień 243 z 365

Stary Testament

Koh 8–9

Nowy Testament

Ap 5

Psalm

Ps 93

Koh 8

1 Mądrość człowieka oświeca jego, a twarzy jego odmienia. 2 Jać radzę, abyś wyroku królewskiego przestrzegał a według przysięgi Bożej. 3 Nie skwapiaj się odejść od oblicza jego, ani trwaj w uporze; cobykolwiek chciał, uczyniłciby. 4 Bo gdzie słowo królewskie, tam i moc jego: a któż mu rzecze: Co czynisz? 5 Kto strzeże przykazania, nie uzna nic złego; i czas i przyczyny zna serce mądrego. 6 Albowiem wszelki zamysł ma czas i przyczyny; aleć wielka bieda trzyma się człowieka, 7 Że nie wie, co ma być; bo kiedy się co stanie, któż mu oznajmi? 8 człowieka, coby miał moc nad żywotem, żeby zahamował , ani ma mocy nade dniem śmierci; ani ma, czemby się bronił w tym boju, ani wyswobodzi niezbożnego niepobożność. 9 Tom widział, gdym przyłożył serce swoje do tego wszystkiego, co się pod słońcem dzieje; widziałem ten czas, którego panuje człowiek nad człowiekiem na jego złe. 10 widział niezbożnych pogrzebionych, że się zaś nawrócili; ale którzy z miejsca świętego odeszli, przyszli w zapamiętanie w mieście, w którem dobrze czynili. I toć jest marność. 11 Bo nie zaraz wychodzi dekret na złe sprawy, na tem jest wszystko serce synów ludzkich, aby czynili złe rzeczy. 12 A chociaż grzesznik sto źle czyni, i odwłacza mu się, wszakże ja wiem, że dobrze będzie bojącym się Boga, którzy się boją oblicza jego. 13 Ale niezbożnemu nie dobrze będzie, ani się przedłużą dni jego, pomija jako cień, przeto, iż się nie boi oblicza Bożego. 14 Jest też marność, która się dzieje na ziemi, że bywają sprawiedliwi, którym się tak powodzi, czynili uczynki ; bywają niepobożni, którym się tak powodzi, jakoby czynili uczynki sprawiedliwych. Przetożem rzekł: I toć jest marność. 15 A tak chwaliłem , przeto, iż niemasz nic lepszego człowiekowi pod słońcem, jeść, i pić, i się, a iż mu jedno to zostaje z pracy jego po wszystkie dni jego, które mu Bóg dał pod słońcem. 16 A chociażem udał serce swe na to, abym doszedł mądrości, i zrozumiał kłopoty, które się dzieją na ziemi, dla których człowiek ani we dnie ani w nocy nie śpi; 17 A wszakże widziałem przy każdym uczynku Bożym, że nie może człowiek doścignąć sprawy, która się dzieje pod słońcem. Starać się człowiek chcąc tego dojść, ale nie dochodzi; owszem choćby rzekł mądry, że się chce dowiedzieć, nie będzie mógł znaleść.

Koh 9

1 Zaprawdęm to uważał w sercu swem, abym to wszystko objaśnił, że sprawiedliwi i mądrzy z sprawami swemi są w rękach Bożych, a ani miłości, ani nienawiści nie zna człowiek ze wszystkich rzeczy, które są przed jego. 2 Wszystko się dzieje jednakowo wszystkim; jednoż przychodzi na sprawiedliwego i niezbożnego, na dobrego i na czystego i nieczystego, na ofiarującego i na tego, który nie ofiaruje; na dobrego, i na grzesznego, na przysięgającego, i na tego, co się przysięgi boi. 3 A toć jest najgorsza między wszystkiem, co się dzieje pod słońcem, iż jednoż przychodzi na wszystkich; a , że serce synów ludzkich pełne jest złego, a iż głupstwo trzyma się serca ich za ich, a potem idą do umarłych. 4 ktokolwiek się towarzyszy ze wszystkimi żywymi, ma nadzieję, (Gdyż i pies żywy lepszy jest, niż lew zdechły;) 5 Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich. 6 Owszem i miłość ich, i zazdrość ich i nienawiść ich już zginęła, a nie mają więcej działu na wieki we wszystkiem, co się dzieje pod słońcem. 7 Idźże , jedz z radością chleb twój, a pij z dobrą myślą wino twoje; albowiem już wdzięczne są Bogu sprawy twoje. 8 Na każdy czas niech będą szaty twoje białe, a olejku na głowie twojej niech się nie przebiera. 9 Zażywaj żywota z żoną, którąś umiłował, po wszystkie dni żywota marności twojej, któreć dał Bóg pod słońcem po wszystkie dni marności twojej; boć ten jest dział twój w żywocie twoim i w pracy twojej, którą podejmujesz pod słońcem. 10 Wszystko, co przedsięweźmie ręka twoja do czynienia, czyń według możności twojej, albowiem żadnej pracy, ani myśli, ani , ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz. 11 Potem obróciwszy się ujrzałem pod słońcem, że bieg nie jest w mocy prędkich, ani wojna w mocy mężnych, ani w mocy mądrych, ani bogactwo w mocy roztropnych, ani łaska w mocy pomyślnych; ale czas i trafunek wszystko przynosi. 12 Bo człowiek nie wie czasu swego; ale jako ryby, które bywają łowione siecią szkodliwą, i jako ptaki łapane bywają sidłem; tak ułowieni bywają synowie ludzcy we zły czas, gdy na nie nagle przypada. 13 widziałem i tę mądrość pod słońcem, która jest wielka u mnie: 14 Miasto małe, a w niem ludzi mało, przeciw któremu przyciągnął król możny, i obległ je, i usypał przeciwko niemu wały wielkie; 15 I znalazł się w niem mąż ubogi mądry, który wybawił miasto ono mądrością swoją; choć nikt nie wspomniał na męża ubogiego. 16 Przetożem ja rzekł: Lepsza jest mądrość, niżeli moc, mądrość onego ubogiego była wzgardzona, i słów jego nie słuchali. 17 Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi. 18 Lepsza jest mądrość niż oręże wojenne; ale jeden grzesznik psuje wiele dobrego.

Ap 5

1 I widziałem po prawej ręce siedzącego na księgi napisane, wewnątrz i zewnątrz zapieczętowane siedmioma pieczęciami. 2 I widziałem Anioła mocnego, wołającego głosem wielkim: Kto jest godzien otworzyć te księgi i odpieczętować pieczęci ich? 3 A nikt nie mógł ani w niebie, ani na ziemi, ani pod ziemią otworzyć ksiąg, ani wejrzeć w nie. 4 I płakałem bardzo, nikt nie był znaleziony godny, aby otworzył i czytał księgi, i wejrzał w nie. 5 mi jeden z onych starców rzekł: Nie płacz! Oto zwyciężył lew, który jest z pokolenia Judowego, korzeń Dawidowy, aby otworzył księgi i odpieczętował pieczęci ich. 6 I spojrzałem, a oto między stolicą i czterema onemi zwierzętami, i między onymi starcami Baranek stał jako zabity, mając siedm rogów i siedm oczy, które są siedm duchów Bożych, posłanych na ziemię. 7 Ten przyszedł i wziął one księgi z prawej ręki siedzącego na stolicy. 8 A gdy wziął one księgi, zaraz ono czworo zwierząt i oni dwadzieścia i cztery starcy upadli przed Barankiem, mając każdy z nich cytry i czasze złote, pełne wonnych rzeczy, które są modlitwy świętych. 9 I śpiewali nową pieśń, mówiąc: Godzieneś jest wziąć księgi i otworzyć pieczęci ich, żeś był zabity i odkupiłeś nas Bogu przez krew swoję ze wszelkiego pokolenia i języka, i ludu, i narodu: 10 I uczyniłeś nas Bogu naszemu królami i kapłanami, i królować będziemy na ziemi. 11 I widziałem, i słyszałem głos wielu Aniołów około onej stolicy, i onych zwierząt i onych starców; a była liczba ich tysiąckroć sto tysięcy i dziesięćkroć sto tysięcy, 12 Mówiących głosem wielkim: Godzien jest ten Baranek zabity, wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo. 13 A wszelkie stworzenie, które jest na niebie i na ziemi, i pod ziemią i w morzu, i wszystko, co w nich jest, słyszałem mówiące: Siedzącemu na stolicy i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i siła na wieki wieków. 14 A czworo onych zwierząt rzekło: Amen. A oni dwadzieścia i cztery starcy upadli i kłaniali się żyjącemu na wieki wieków.

Ps 93

1 Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył. 2 Utwierdzona jest twoja przed wszystkiemi czasy; tyś jest od wieczności. 3 Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje. 4 Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości. 5 twoje są bardzo pewne; świętobliwość, Panie! jest domu twego ozdobą na wieczne dni.

Słowniczek archaizmów (27)

oblicze, oblicza, obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
hardość: pyszny, wyniosły
wszakże: jednak, przecież
albowiem: ponieważ, bo
niemasz: nie ma
duszę: życie, osoba, człowiek
wszystko, wszystkę, wszystkiem, wszystkiego: cały, każdy
tedy, tedym: wtedy, zatem
onego, onej, onych, onem: ten, tamten
iż: że
przeto, przetoż: dlatego
kroć: razy („siedm kroć” = siedem razy)
owszem: przeciwnie; owszem
jakoby: jak gdyby; żeby
niepobożni, niepobożnych: bezbożni
zasię: zaś, natomiast
wesele: radość
jedno: tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
weselić: radować się
żywota, żywocie: życie; także: łono, brzuch
umiejętności: wiedza, poznanie
żywność: pożywienie
nadto: ponadto
aczkolwiek: chociaż
stolica, stolicy: tron (także: stolica)
siedm: siedem
świadectwa: w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Lew, który jest Barankiem

Ap 5

Jan płacze, bo nikt nie jest godzien otworzyć zapieczętowanej księgi. Jeden ze starszych mówi: nie płacz, oto zwyciężył Lew z pokolenia Judy. Jan patrzy, szukając lwa, i widzi Baranka, jakby zabitego. Tak wygląda zwycięstwo Boga: nie przez przemoc, lecz przez ofiarną miłość. Całe niebo wtedy śpiewa nową pieśń, bo Baranek wykupił ludzi z każdego plemienia i narodu. Dziś, gdy zmagasz się z poczuciem, że świat jest zamknięty jak ta księga, przypomnij sobie, że historia jest w rękach Chrystusa. Podziękuj Mu na głos za krzyż i dodaj jedno własne zdanie uwielbienia. Jeśli możesz, opowiedz o tym komuś bliskiemu, bo wspólna wiara łatwiej przechodzi w konkretne działanie.

Modlitwa: Baranku Boży, dziękuję, że wykupiłeś mnie swoją krwią. Trzymaj w swoich rękach moje życie i cały świat.