1 Potemem się obrócił i ujrzałem wszystkie uciski, które się dzieją pod słońcem, a oto widziałem łzy uciśnionych, którzy nie mają pocieszyciela, ani mocy, aby uszli rąk tych, którzy ich ciemiężą; a nie mają, mówię, pocieszyciela.2 Dlategom ja umarłych, którzy już zeszli, więcej chwalił, niżeli żywych, którzy jeszcze aż dotąd żyją.3 szczęśliwy jest nad tych obydwóch ten, który jeszcze nie był, który nie widział nic złego, które się dzieje pod słońcem.4 Bom widział, że wszelaka praca i każde dzieło dobre jest ku zazdrosci jednych drugim. I toć jest marność i ducha.5 Głupi składa ręce swe, a je ciało swoje.6 Lepsza jest pełna garść z pokojem, niżeli obie garści pełne z pracą i z udręczeniem ducha.7 Znowu obróciwszy się ujrzałem drugą marność pod słońcem.8 Jest kto samotny, niemając żadnego, ani syna, ani brata, a końca wszelakiej pracy jego, ani oczy jego mogą się nasycić bogactwem. Nie myśli: Komuż ja pracuję, tak że i żywotowi swemu ujmuję dobrego. I toć jest marność, i ciężkie udręc zenie.9 Lepiej jest we dwóch być, niż jednemu; mają dobry pożytek z pracy swojej.10 Bo jeden upadnie, drugi podźwignie towarzysza swego. A tak biada samotnemu, gdyby upadł! bo nie ma drugiego, coby go podźwignął.11 Także będąli dwaj społu leżeć, zagrzeją się; ale jeden się zagrzeje?12 Owszem jeźliby kto jednego przemagał, dwaj mu się zastawią; a sznur troisty nie łacno się zerwie.13 Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.14 Bo ów z więzienia wychodzi, aby królował, a ten i w królestwie swojem zubożeć może.15 Widziałem wszystkich żyjących, którzy chodzą pod słońcem, że przestawali z chłopięciem, potomkiem , który miał nastąpić na królestwo po nim.16 Nie było końca niestatkowi ludu, którykolwiek był przed nimi; nie będąć się potomkowie cieszyć z niego. A tak i to jest marność, i utrapienie ducha. Strzeż nogi twojej, gdy idziesz do domu Bożego, a bądź skłonniejszym ku słuchaniu, niżeli ku dawaniu ofiar ludzi głupich; boć oni nie wiedzą, że źle czynią.
1 Nie bywaj porywczy do mówienia, ani serce twoje prędkie na wymówienie słowa przed Bożem, Bóg jest na niebie, a ty na ziemi; niech słów twoich mało będzie.2 Bo jako sen przychodzi z wielkiej pracy, tak głos głupiego z wielu słów.3 Gdy co Bogu poślubisz, nie omieszkiwaj tego oddać, boć mu się głupi nie podobają; cokolwiek poślubisz, oddaj.4 Lepiej jest nie , niżeli poślubiwszy co, nie oddać.5 Nie dopuszczaj ustom twoim, aby do grzechu przywodziły ciało twoje, ani mów przed aniołem, że to jest błąd. masz Boga gniewać mową swą, któryby wniwecz obrócił sprawę rąk twoich?6 Bo gdzie jest wiele snów, tam i marności i słów wiele; ale się ty Boga bój.7 ucisk ubogiego, i zatrzymanie sądu i sprawiedliwości ujrzysz w której krainie, nie dziwuj się temu; bo wyższy wysokiego upatruje, a jeszcze wyżsi są nad nimi.8 Zabawa koło ziemi ma pierwsze miejsce u wszystkich; i król roli służy.9 Kto miłuje pieniądze, nie nasyci się pieniędzy, a kto miłuje bogactwa, nie będzie miał pożytku. I toć jest marność.10 Gdzie wiele majętności, wiele bywa tych, co ją jedzą. za pożytek Panu z tego? że na nie patrzy oczyma swemi.11 Słodki jest sen pracowitemu, chociaż mało, chociaż wiele jadł; ale nasycenie bogatego spać mu nie dopuści.12 Jest ciężka bieda, którąm widział pod słońcem; bogactwa zachowane na złe pana swego.13 Bo takowe bogactwo złą sprawą giną, a syn, którego spłodzi, nie będzie miał nic w rękach swych.14 Jako nagi wyszedł z matki swojej, tak się wraca, jako był przyszedł, a nie odnosi nic z pracy swojej, coby miał wziąć w rękę swoję.15 A tak i toć jest ciężka bieda, że jako przyszedł, tak odejdzie. Cóż tedy za pożytek, że na wiatr pracował?16 Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.17 Toć jest, com ja , że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.18 A któremukolwiek człowiekowi dał Bóg majętność i bogactwo, i dał mu w moc, aby ich używał, i odbierał dział swój, a weselił się z pracy swojej: to jest dar Boży.19 Bo nie będzie wiele pamiętał na dni żywota swego; przeto, że mu Bóg życzy wesela serca jego.
1 A aniołowi zboru, który jest w Sardziech, napisz: To mówi ten, który ma duchów Bożych i siedm gwiazd: Znam uczynki twoje, i masz imię, że żyjesz; aleś jest umarły.2 Bądź czujny, a utwierdzaj innych, którzy umrzeć mają; nie znalazłem uczynków twoich zupełnych przed Bogiem.3 Pamiętaj , jakoś wziął i słyszał, a chowaj i pokutuj. tedy czuć nie będziesz, przyjdę na cię jako złodziej, a nie zrozumiesz, której godziny przyjdę na cię.4 Ale masz niektóre osoby w Sardziech, które nie pokalały szat swoich; chodzić będą ze mną w szatach białych, godni są.5 Kto zwycięży, ten będzie obleczony w szaty białe i nie wymażę imienia jego z ksiąg , ale wyznam imię jego przed Ojca mojego i przed Aniołami jego.6 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom.7 A Aniołowi zboru Filadelfskiego napisz: To mówi on Święty i Prawdziwy, który ma klucz Dawidowy, który otwiera, a nikt nie zawiera i zawiera, a nikt nie otwiera.8 Znam uczynki twoje; otom wystawił przed tobą drzwi otworzone, a żaden nie może ich zamknąć; bo masz niewielką moc, przecięś zachował słowo moje i nie zaprzałeś się imienia mego.9 Otoć dam niektórych z szatańskiej, którzy się powiadają być Żydami, a nie są, ale kłamią. Oto sprawię, że przyjdą i będą się kłaniali przed nogami twemi, i poznają, żem ja cię umiłował.10 Żeś zachował słowo cierpliwości mojej, ja też cię zachowam od godziny pokuszenia, która przyjdzie na świat, aby doświadczyła mieszkających na ziemi;11 Oto idę rychło; trzymaj, co masz, aby nikt nie wziął korony twojej.12 Kto zwycięży, uczynię go filarem w kościele Boga mojego, a więcej z niego już nie ; i napiszę na nim imię Boga mego i imię miasta Boga mego, nowego , które zstępuje z nieba od Boga mego i imię moje nowe.13 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom.14 A Aniołowi zboru Laodyceńskiego napisz: To mówi Amen, świadek on wierny i prawdziwy, początek stworzenia Bożego:15 Znam uczynki twoje, żeś nie jest ani zimny ani gorący, bodajżeś był zimny albo gorący!16 A tak, ponieważ jesteś letni, a ani zimny ani gorący, wyrzucę cię z ust moich.17 Albowiem mówisz: Jestem bogaty i zbogaciłem się, a niczego nie potrzebuję; a nie wiesz, żeś ty biedny i mizerny, i ubogi, i ślepy, i nagi.18 Radzę ci, abyś kupił u mnie złota w ogniu doświadczonego, abyś był bogaty, i szaty białe, abyś był obleczony, a żeby się nie okazywała nagości twojej; a oczy twoje namaż maścią wzrok naprawiającą, abyś widział.19 Ja którychkolwiek miłuję, strofuję i karzę. Bądź tedy gorliwym, a pokutuj.20 Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeźliby kto usłyszał głos mój i otworzył drzwi, wnijdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną.21 Kto zwycięży, dam mu siedzieć z sobą na mojej, jakom i ja zwyciężył i usiadłem z Ojcem moim na stolicy jego.22 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom.
1 Ten, który mieszka w ochronie Najwyższego, i w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie;2 Rzecze Panu: Nadzieja moja i zamek mój, Bóg mój, w nim nadzieję mieć będę.3 Onci wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego.4 Pierzem swem okryje cię, a pod skrzydłami jego bezpiecznym będziesz; prawda jego tarczą i puklerzem.5 Nie ulękniesz się strachu nocnego, ani strzały latającej we dnie;6 Ani zarazy morowej, która przechodzi w ciemności, ani powietrza morowego, które zatraca w południe.7 Padnie po boku twym tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawej stronie twojej; ale się do ciebie nie przybliży.8 Tylko to oczyma twemi obaczysz, a nagrodę oglądasz.9 Ponieważeś ty Pana, który jest nadzieją moją, i Najwyższego, za swój położył:10 Nie spotka cię nic złego, ani jaka plaga przybliży się do namiotu twego.11 Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.12 Na rękach nosić cię będą, byś nie obraził o kamień nogi twojej.13 Po lwie, i po bazyliszku deptać będziesz, lwię i smoka podepczesz.14 się we mnie, mówi Pan, rozkochał, wyrwę go, i wywyższę go, , iż poznał imię moje.15 Będzie mię wzywał, a wysłucham go; Ja z nim będę w utrapieniu, wyrwę go, i uwielbię go.16 Długością dni nasycę go, i okażę mu moje.
Słowniczek archaizmów (31)
owszem
przeciwnie; owszem
utrapienie
ucisk, cierpienie
wżdy
jednak, mimo to
niemasz
nie ma
zaiste
naprawdę, zaprawdę
jeźli, jeźliby
jeśli
jakoż
a więc, jakże
onego
ten, tamten
wszystek, wszystkiej, wszystkiego
cały, każdy
obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
albowiem
ponieważ, bo
przeto, przetoż
dlatego
ślubować
przyrzekać
przeczże
dlaczego
cóż
co
tedy
wtedy, zatem
jedno
tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
żywota
życie; także: łono, brzuch
obaczył
zobaczyć, spojrzeć
siedm
siedem
iż
że
acz
chociaż
bóżnicy
synagogi
wynijdzie
wyjdzie
jeruzalemu
Jerozolima
sromota
hańba, wstyd
stolicy
tron (także: stolica)
niepobożnych
bezbożni
przybytek
namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
snać
może, być może
zbawienie
wybawienie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Schronienie w cieniu skrzydeł
Ps 91
Psalm 91 to jedna z najpiękniejszych pieśni zaufania: kto mieszka w ukryciu Najwyższego, odpocznie w cieniu Wszechmocnego. Bóg jest tu schronieniem, twierdzą, ptakiem rozpościerającym skrzydła nad pisklętami. Warto zauważyć, że psalm nie obiecuje życia bez trudności, ale mówi, że w trudnościach Bóg jest blisko: będę z nim w ucisku. Obietnica dotyczy tego, kto przylgnął do Pana miłością. Dziś, gdy poczujesz niepokój, zatrzymaj się na chwilę i powiedz te słowa jako własną modlitwę: Ty jesteś moim schronieniem. Zastanów się też, gdzie zwykle szukasz schronienia, zanim pomyślisz o Bogu: w pracy, w wiadomościach, w telefonie. Przenieś tam swoje zaufanie. Nie musisz robić tego perfekcyjnie, wystarczy szczerość i gotowość, a resztę zrobi Bóg swoją łaską.
Modlitwa: Boże, Ty jesteś moim schronieniem i twierdzą. Zbliż mnie do siebie, gdy ogarnia mnie strach.