Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 239 of 365

Dzień 239

Prz 30–31; Koh 1; Ap 1; Ps 89

Dzień 239 z 365

Stary Testament

Prz 30–31
Koh 1

Nowy Testament

Ap 1

Psalm

Ps 89

Prz 30

1 Te są słowa Agóra, syna Jakiego, i zebranie mów tegoż męża do Ityjela, do Ityjela i Uchala. 2 Zaistem jest głupszy nad innych, a rozumu człowieczego nie mam. 3 I nie nauczyłem się mądrości, a świętych nie umiem. 4 Któż wstąpił na niebo, i zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże? 5 Wszelka Boża jest czysta; on jest tarczą tym, którzy ufają w nim. 6 Nie przydawaj do słów jego, aby cię nie karał, a byłbyś znaleziony w kłamstwie. 7 Dwóch rzecz żądam od ciebie, nie odmawiajże mi niż umrę. 8 Marność i słowo kłamliwe oddal odemnie; ubóstwa i bogactwa nie dawaj mi; żyw mię tylko pokarmem według potrzeby mojej; 9 Abym nasyconym będąc nie zaprzał się ciebie, i nie rzekł: Któż jest Pan? Albo zubożawszy żebym nie kradł, i nie brał nadaremno imienia Boga mego. 10 Nie podwodź na sługę przed Panem jego, być snać nie złorzeczył, a ty abyś nie zgrzeszył. 11 Jest rodzaj, który ojcu swemu złorzeczy, a matce swojej nie błogosławi. 12 Jest rodzaj, który się zda sobie być czystym, choć od plugastwa swego nie jest omyty. 13 Jest rodzaj, którego są wyniosłe oczy, i powieki jego wywyższone są. 14 Jest rodzaj, którego zęby są jako miecze, a trzonowe zęby jego jako noże na pożarcie ubogich na ziemi, a nędzników między ludźmi. 15 Pijawka ma dwie córki, które mówią: Przynieś, przynieś.Trzy rzeczy są, które nie bywają nasycone, cztery, które nie mówią: Dosyć. 16 Grób, i niepłodny, ziemia też nie bywa nasycona wodą, a ogień nie mówi: Dosyć. 17 Oko, które się naśmiewa z ojca, i wzgardza posłuszeństwem macierzyńskiem, wykłują kruki u potoków, i orlęta je wyjedzą. 18 Te trzy rzeczy są ukryte przedemną, owszem cztery, których nie wiem: 19 Drogi orlej na powietrzu, drogi wężowej na skale, drogi okrętowej w pośród morza, i drogi mężowej z panną. 20 Takać jest droga cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku. 21 Dla trzech rzeczy porusza się ziemia, owszem dla czterech, których znieść nie może: 22 Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba; 23 Dla przemierzłej niewiasty, kiedy za mąż idzie, i dla dziewki, kiedy dziedziczy po pani swojej. 24 Teć są cztery rzeczy najmniejsze na ziemi, są mędrsze nad mędrców: 25 Mrówki, huf słaby, które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój; 26 Króliki, twór słaby, którzy jednak budują w skale dom swój; 27 Szarańcze króla nie mają, a wszakże wszystkie hufami wychodzą; 28 Pająk rękoma robi, a bywa w pałacach królewskich. 29 Te trzy rzeczy są, które wspaniale chodzą, owszem cztery, które zmężyle chodzą: 30 Lew najmocniejszy między zwierzętami, który przed nikim nie ustępuje: 31 Koń na biodrach przepasany, i kozieł, i król, przeciw któremu żaden nie powstaje. 32 Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta. 33 Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.

Prz 31

1 Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego. 2 rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich? 3 Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą. 4 Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym; 5 By pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych. 6 Dajcie napój mocny ginącemu, a wino tym, którzy są ducha sfrasowanego. 7 Niech się napije, a zapomni ubóstwa swego, a na swoje niech więcej nie wspomni. 8 Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć. 9 Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego. 10 Któż znajdzie stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej? 11 Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie. 12 Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego. 13 Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi. 14 Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi swoję. 15 I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym. 16 Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice. 17 Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje. 18 Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej. 19 Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono. 20 Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu. 21 Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą. 22 Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej. 23 Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi. 24 Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi. 25 Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe. 26 Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej. 27 Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je. 28 Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją, 29 Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie. 30 Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna. 31 Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

Koh 1

1 Słowa kaznodziei, syna Dawidowego, króla w . 2 Marność nad marnościami, powiedział kaznodzieja; marność nad marnościami, i marność. 3 za pożytek ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, którą prowadzi pod słońcem? 4 Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi. 5 Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, wschodzi; 6 Idzie na południe, a obraca się na północy; wiatr krążąc idzie, a po okręgach swoich wraca się wiatr. 7 Wszystkie rzeki idą do morza, morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły. 8 Wszystkie rzeczy są pełne zabaw, a człowiek nie może ich wymówić; oko nie nasyci się widzeniem, a ucho nie napełni się słyszeniem. 9 Co było, jest to, co być ma; a co się teraz dzieje, jest to, co się dziać będzie, a nic nowego pod słońcem. 10 Jestże jaka rzecz, o którejby kto rzec mógł: Wej! to coś nowego? I toć już było za wieków, które były przed nami. 11 Niemasz pamiątki pierwszych rzeczy; także też i potomnych, które będą, nie będzie pamiątki u tych, którzy potem nastaną. 12 Ja kaznodzieja byłem królem Izraelskim w Jeruzalemie; 13 I przyłożyłem do tego serce swe, abym szukał, i doszedł mądrością swoją wszystkiego, co się dzieje pod niebem.(Tę zabawę trudną dał Bóg synom ludzkim, aby się nią trapili.) 14 Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha. 15 Co jest krzywego, nie może być wyprostowane, a niedostatki nie mogą być policzone. 16 takiem myślał w sercu swem, mówiąc: Otom ja uwielbił i rozszerzył mądrość nad wszystkich, którzy byli przedemną w Jeruzalemie, a serce moje dostąpiło wielkiej mądrości i . 17 I przyłożyłem do tego serce moje, abym poznał mądrość i umiejętność, szaleństwo i głupstwo; alem doznał, to jest utrapieniem ducha. 18 Bo gdzie wiele mądrości, tam jest wiele gniewu; a kto przyczynia umiejętności, przyczynia boleści.

Ap 1

1 Objawienie Jezusa Chrystusa, które mu dał Bóg, aby okazał sługom swoim rzeczy, które się w rychle dziać mają; a on je oznajmił i posłał przez Anioła swojego słudze swemu Janowi, 2 Który wydał słowu Bożemu i świadectwu Jezusa Chrystusa, i cokolwiek widział. 3 Błogosławiony, który czyta i ci, którzy słuchają słów proroctwa tego, i zachowują to, co w niem jest napisane; czas blisko jest. 4 Jan siedmiu zborom, które są w Azyi. Łaska wam i pokój niech będzie od tego, który jest i który był, i który przyjść ma; i od siedmiu duchów, którzy są przed oblicznością jego; 5 I od Jezusa Chrystusa, który jest świadkiem wiernym, pierworodnym z umarłych i królów ziemi; który nas umiłował i omył nas z grzechów naszych krwią swoją; 6 I uczynił nas królami i kapłanami Bogu, Ojcu swemu; jemuż niech będzie chwała i moc na wieki wieków. Amen. 7 Oto idzie z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, i ci, którzy go przebili; i narzekać będą przed nim wszystkie pokolenia ziemi. Tak, Amen. 8 Jam jest Alfa i Omega, początek i koniec, mówi Pan, który jest i który był, i który przyjść ma, on Wszechmogący. 9 Ja Jan, którym też jest bratem waszym i uczestnikiem w ucisku i w królestwie, i w cierpliwości Jezusa Chrystusa, byłem na wyspie, którą Patmos, dla słowa Bożego i dla świadectwa Jezusa Chrystusa: 10 Byłem w zachwyceniu ducha w dzień Pański i słyszałem za sobą głos wielki jako trąby, mówiący: 11 Jam jest Alfa i Omega, on pierwszy i ostatni; a co widzisz, napisz w księgi i poślij siedmiu zborom, które są w Azyi, do Efezu i do Smyrny, i do Pergamu, i do Tyjatyru, i do Sardów, i do Filadelfii, i do Laodycei. 12 I obróciłem się, abym widział on głos, który mówił ze mną; a obróciwszy się, ujrzałem świeczników złotych, 13 A w pośrodku onych siedmiu świeczników podobnego Synowi człowieczemu, obleczonego w długą szatę, i przepasanego na piersiach pasem złotym; 14 A głowa jego i włosy były białe jako wełna biała, jako śnieg, a oczy jego jako płomień ognia; 15 A nogi jego podobne mosiądzowi, w piecu rozpalone, a głos jego jako głos wielu wód. 16 I miał w prawej ręce swojej siedm gwiazd, a z ust jego wychodził miecz z obu stron ostry, a jego jako słońce, kiedy jasno świeci. 17 A gdym go ujrzał, upadłem do nóg jego jako martwy. I włożył prawą rękę swoję na mię, mówiąc mi: Nie bój się! Jam jest on pierwszy i ostatni, 18 I żyjący; a byłem umarły, a otom jest żywy na wieki wieków. I mam klucze piekła i śmierci. 19 Napisz te rzeczy, któreś widział i które są, i które się dziać mają napotem. 20 Tajemnicę onych siedmiu gwiazd, któreś widział w prawej ręce mojej i siedmiu świeczników złotych. Siedm onych gwiazd są Aniołowie siedmiu zborów, a siedm świeczników, któreś widział, jest siedm zborów.

Ps 89

1 Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka. 2 O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję. 3 Rzekłem bowiem: Miłosierdzie na wieki budowane będzie; na niebiosach utwierdziłeś prawdę twoję, o którejś rzekł: 4 Postanowiłem przymierze z wybranym moim: przysiągłem Dawidowi, słudze swemu, 5 Że aż na wieki utwierdzę twoje, a zbuduję od narodu do narodu twoję.Sela. 6 , Panie! wysławiają niebiosa cud twój, i prawdę twoję w zgromadzeniu świętych. 7 któż na niebie przyrównany może być Panu? kto podobien jest Panu między synami mocarzów? 8 I w zgromadzeniu świętych bardzo jest Bóg straszliwy, a straszny nade wszystkich, którzy są około niego. 9 Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie. 10 Ty panujesz nad nadętością morską; gdy się podnoszą nawałności jego, ty je skracasz. 11 Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich. 12 Twojeć są niebiosa, twoja też i ziemia; okrąg świata i pełność jego tyś ugruntował. 13 Tyś stworzył północy i południe; Tabor i Hermon śpiewają o imieniu twojem. 14 Ramię twoje mocne jest; można jest ręka twoja, a wywyższona jest prawica twoja. 15 Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają twoje. 16 Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą. 17 W imieniu twojem się będą każdego dnia, a w sprwiedliwości twojej wywyższać się będą. 18 Boś ty jest chwałą mocy ich, a za wolą twoją wywyższy się róg nasz. 19 Bo od Pana jest tarcza nasza, a od świętego Izraelskiego król nasz. 20 W on czas mówiąc w widzeniu do świętego twego rzekłeś: Położyłem ratunek w ręku mocarza, wywyższyłem wybranego z ludu. 21 Znalazłem Dawida, sługę mego; olejkiem świętym moim pomazałem go. 22 Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go. 23 Nie uciśnie go nieprzyjaciel, a syn nie utrapi go. 24 Bo potrę przed twarzą jego przeciwników jego, a tych, którzy go mają w nienawiści, porażę. 25 prawda moja i miłosierdzie moje z nim będzie, a w imieniu mojem wywyższony będzie róg jego. 26 I położę na morzu rękę jego i na rzekach prawicę jego. 27 On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała mego, 28 Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi. 29 Na wieki mu zachowam miłosierdzie moje, a przymierze moje stałe będzie przy nim. 30 I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios. 31 Ale synowie jego opuścili mój, a w sądach moich nie chodzili; 32 Jeźliby ustawy moje splugawili, a przykazań moich nie przestrzegali: 33 nawiedzę rózgą przestępstwo ich, a karaniem nieprawość ich. 34 Ale miłosierdzia swego nie odejmę od niego, ani skłamię przeciw prawdzie mojej. 35 Nie splugawię przymierza mego, a tego, co wyszło z ust moich, nie odmienię. 36 Razem przysiągł przez świętobliwość moję, że nie skłamię Dawidowi, 37 A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną; 38 Jako miesiąc będzie utwierdzone na wieki, i jako świadkowie na niebie godnowierni. Sela. 39 Aleś go ty odrzucił i wzgardził; rozgniewałeś się na pomazańca twego. 40 Zrzuciłeś przymierze z sługą twoim; strąciłeś na ziemię koronę jego. 41 Roztargałeś wszystkie płoty jego, i basztyś jego rozwalił. 42 Szarpają go wszyscy, którzy drogą mimo idą; pośmiewiskiem jest i sąsiadom swoim. 43 Wywyższyłeś prawicę przeciwników jego; uweseliłeś wszysstkich nieprzyjaciół jego. 44 I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie. 45 Zniosłeś ochędóstwo jego, a stolicę jego uderzyłeś o ziemię. 46 Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela. 47 Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać twoja? 48 Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich? 49 Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie swą z mocy grobu? Sela. 50 Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej? 51 Wspomnij, Panie! na zelżywość sług twoich, a jakom ponosił wzgardę w zanadrzu swem od wszystkich narodów możnych. 52 Panie! jako urągali nieprzyjaciele twoi, jako urągali ścieżkom pomazańca twego. Niech będzie błogosławiony Pan aż na wieki. Amen, Amen.

Słowniczek archaizmów (38)

umiejętność, umiejętności: wiedza, poznanie
zasię: zaś, natomiast
cóż: co
mowa: słowo, wypowiedź; także: język
pierwej: wcześniej, najpierw
snać: może, być może
owszem: przeciwnie; owszem
żywot, żywota: życie; także: łono, brzuch
niewiasta, niewiasty, niewiastę: kobieta
wszakże: jednak, przecież
utrapienie: ucisk, cierpienie
żywność: pożywienie
albowiem: ponieważ, bo
wszystka, wszystko, wszystkiej, wszystkiego: cały, każdy
jeruzalemie: Jerozolima
kędy: gdzie
ustawicznie: ciągle
niemasz: nie ma
onych, onym: ten, tamten
przetoż: dlatego
iż: że
świadectwo, świadectwa: w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
stolica, stolicy, stolicę: tron (także: stolica)
książęciem: przywódca, władca, wódz
zowią: nazywają
siedm: siedem
jakoby: jak gdyby; żeby
oblicze, oblicza: twarz; „przed obliczem” = w obecności
nasienie: potomstwo
weselić: radować się
nieprawość, nieprawości: bezprawie, grzech
nadto: ponadto
zbawienia: wybawienie
jeźliby: jeśli
zakon: Prawo Mojżeszowe (Tora)
tedy: wtedy, zatem
zapalczywość: gniew; gorliwość
duszę: życie, osoba, człowiek

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Nie bój się

Ap 1

Jan jest wygnańcem na wyspie Patmos, gdy w dzień Pański słyszy za sobą głos jak dźwięk trąby. Odwraca się i widzi Chrystusa pośród siedmiu świeczników, w blasku, z oczami jak płomień ognia. Apostoł upada jak martwy. A wtedy zmartwychwstały Pan kładzie na nim prawicę i mówi: nie bój się, Ja jestem pierwszy i ostatni, i żyjący. Chrystus trzyma klucze śmierci i otchłani. Ta księga nie zaczyna się od mapy wydarzeń, lecz od spotkania z żywym Panem. Dziś, gdy ogarnie cię lęk przed przyszłością, powtórz te słowa: nie bój się. Zapisz je gdzieś, gdzie zobaczysz je kilka razy w ciągu dnia. Nie odkładaj tego na później, bo właśnie taki mały krok bywa początkiem prawdziwej zmiany w sercu.

Modlitwa: Panie Jezu, Pierwszy i Ostatni, połóż na mnie swoją rękę. Wypędź mój lęk Twoją obecnością.