1 Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.2 Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.3 Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.4 Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.5 Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.6 nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.7 Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.8 Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.9 Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.10 Wielki Pan stworzył , a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.11 Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.12 Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.13 Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.14 Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.15 Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.16 Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli odpowiadających z rozsądkiem.17 Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.18 Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:19 Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?20 Gdy niestaje drew, gaśnie ogień; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.21 Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.22 Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a przenikają do wnętrzności .23 Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.24 Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.25 Gdyć się ochotnym mową swą ukazuje, nie wierz mu: bo siedmioraka jest w sercu jego.26 Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.27 Kto drugiemu dół kopie, wpada weń; a kto kamień toczy, na niego się obraca.28 Człowiek języka kłamliwego ma w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.
1 Nie chlub się ze dnia jutrzejszego; bo nie wiesz, coć przyniesie dzień dzisiejszy.2 Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.3 Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.4 Okrutnyć jest gniew, i nagła ; ale przed zazdrością któż się ostoi?5 Lepsza jest przymówka jawna, niżeli miłość skryta.6 Lepsze są rany od przyjaciela, niż łagodne całowanie człowieka nienawidzącego.7 nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.8 Jako ptak odlatuje od gniazda swojego: tak człowiek odchodzi od miejsca swego.9 Jako maść i uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.10 Przyjaciela twego, i przyjaciela ojca twego nie opuszczaj, a do domu brata twego nie wchodź w dzień utrapienia twego; bo lepszy sąsiad bliski, niż brat daleki.11 Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.12 Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.13 Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.14 Temu, który przyjacielowi swemu wielkim głosem rano wstawając błogosławi, poczytane to będzie za przeklęstwo.15 Kapanie ustawiczne w dzień gwałtownego deszczu, i żona swarliwa są sobie podobni;16 Kto ją kryje, kryje wiatr, a wonią wyda; jako olejek wonny w prawej ręce jego.17 Żelazo żelazem bywa naostrzone; tak mąż zaostrza przyjaciela swego.18 Kto strzeże drzewa figowego, pożywa owocu jego; także kto strzeże pana swego, uczczony będzie.19 Jako się w wodzie twarz przeciwko twarzy ukazuje: tak serce człowiecze przeciw człowiekowi.20 Piekło i zatracenie nie mogą być nasycone; także i oczy ludzkie nasycić się nie mogą.21 Tygiel srebra a piec złota doświadcza, a człowieka wieść sławy jego.22 Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.23 Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich.24 Boć nie na wieki trwa bogactwo, ani korona od narodu do narodu.25 Gdy wzrasta trawa, a ukazują się zioła, z gór siano zbierają.26 Owce będą na szaty twoje, a nagrodą polną kozły.27 dostatek mleka koziego na pokarm twój, na pokarm domu twego, i na pożywienie dziewek twoich.
1 Starszy Gajowi miłemu, którego ja miłuję w prawdzie.2 Najmilszy! najprzód żądam, aby ci się dobrze powodziło i abyś był zdrów, tak jako się dobrze powodzi twojej.3 wielcem się uradował, gdy przyszli bracia, i dali o twojej prawdzie, jako ty w prawdzie chodzisz.4 Większej nad tę radości nie mam, jako gdy słyszę, moje chodzą w szczerości.5 Najmilszy! Wiernie czynisz, cokolwiek czynisz przeciwko braciom i przeciw gościom,6 Którzy świadectwo wydali o miłości twojej przed zborem; i dobrze uczynisz, ich odprowadzisz, jako przystoi przed Bogiem.7 Albowiem dla imienia jego wyszli, nic nie wziąwszy od pogan.8 My takowych powinniśmy przyjmować, abyśmy byli pomocnikami prawdzie.9 Pisałem do zboru waszego; ale Dyjotrefes, który chce być między nimi, nie przyjmuje nas.10 jeźli przyjdę, przypomnę uczynki jego, które czyni, słowami złemi obmawiając nas, a nie mając dosyć na tem, i sam braci nie przyjmuje, i tym, co by przyjąć chcieli, zabrania i ze zboru ich wyłącza.11 Najmilszy! nie naśladuj złego, ale dobrego. Kto dobrze czyni, z Boga jest; ale kto źle czyni, nie widział Boga.12 Demetryjuszowi świadectwo jest dane od wszystkich, i od samej prawdy; lecz i my świadectwo o nim dajemy, a wiecie, iż świadectwo nasze prawdziwe jest.13 Wielem miał pisać; lecz nie chcę pisać inkaustem i piórem;14 Bo mam nadzieję, że cię w rychle ujrzę, a tedy ustnie mówić będziemy. Pokój tobie. Pozdrawiają cię przyjaciele. Pozdrów i ty przyjaciół z imienia.
1 Synom Korego psalm i pieśń. Fundament jego jest na górach świętych.2 Umiłował Pan bramy Syońskie nad wszystkie przybytki Jakóbowe.3 Sławne o tobie rzeczy powiadają, o miasto Boże! Sela.4 Wspomnę na Egipt, i na Babilon przed swymi znajomymi; oto i Filistyńczycy, i Tyryjczycy, i Murzyni rzeką, że się tu każdy z nich urodził.5 Także i o mówić będą:Ten i ów urodził się w nim; a sam Najwyższy ugruntuje go.6 Pan policzy narody, gdy je popisywać będzie, mówiąc:Ten się tu urodził. Sela.7 o tobie śpiewać będą z pląsaniem wszystkie siły mego.
Słowniczek archaizmów (21)
jakoby
jak gdyby; żeby
wszystko
cały, każdy
siedm
siedem
wszakże
jednak, przecież
żywota
życie; także: łono, brzuch
obrzydliwość
coś odrażającego w oczach Boga
utrapienie
ucisk, cierpienie
popędliwość
gniew, porywczość
dusza, duszy
życie, osoba, człowiek
kadzenie
spalanie wonnych kadzideł
oblicze
twarz; „przed obliczem” = w obecności
tedy
wtedy, zatem
nadto
ponadto
albowiem
ponieważ, bo
świadectwo
w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
iż
że
dziatki
dzieci
jeźli
jeśli
przedniejszy
najznamienitszy, naczelny
przeto, przetoż
dlatego
syonie
Syjon (Jerozolima)
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Gościnność dla pracowników
3 J 1
Trzeci list Jana to osobista wiadomość do Gajusa, którego apostoł kocha w prawdzie. Jan chwali go za to, że przyjmuje braci wędrownych, także obcych, i wspiera ich w drodze. Mówi, że takich ludzi powinniśmy zaopatrywać, bo stajemy się współpracownikami prawdy. Obok pojawia się Diotrefes, który lubi przodować i nie przyjmuje posłańców. Warto zobaczyć prosty kontrast: jeden otwiera drzwi, drugi pilnuje własnej pozycji. Dziś pomyśl o misjonarzu, pastorze, wolontariuszu lub kimś, kto pracuje dla Ewangelii. Wesprzyj go konkretnie: wyślij datek, zaproś na obiad, napisz słowa zachęty. Jan pisze, że nie ma większej radości niż słyszeć, że dzieci jego chodzą w prawdzie. Jeśli możesz, opowiedz o tym komuś bliskiemu, bo wspólna wiara łatwiej przechodzi w konkretne działanie.
Modlitwa: Panie, otwórz moje serce i dom dla tych, którzy służą Tobie. Uczyń mnie współpracownikiem Twojej prawdy.