Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.
Biblia w rok · Day 234 of 365
Dzień 234
Prz 20–21; 1 J 4; Ps 84
Dzień 234 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Prz 20
1 Wino czyni pośmiewcę, a napój mocny zwajcę; każdy, co się w nim kocha, nie bywa mądrym. 2 Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko swojej. 3 Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje. 4 Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma. 5 Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej. 6 Większa część ludzi przechwala się uczynnością swoją; ale w samej rzeczy, któż takiego znajdzie? 7 Sprawiedliwy chodzi w uprzejmości swojej; błogosławieni synowie jego po nim. 8 Król siedząc na sądowej rozgania oczyma swemi złe. 9 Któż rzecze: Oczyściłem serce moje? czystym jest od grzechu mego? 10 Dwojaki gwicht i dwojaka miara, to oboje jest Panu. 11 Po zabawach swych poznane bywa i dziecię, czysty i prawy uczynek jego. 12 Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, Pan to oboje uczynił. 13 Nie kochaj się w spaniu, byś nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem. 14 Złe to, złe to, mówi ten, co kupuje, a odszedłszy, ali się chlubi. 15 Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty. 16 Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego. 17 Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego. 18 Myśli radami utwierdzaj, a wojnę prowadź opatrznie. 19 Kto objawia tajemnicę, zdradliwie się obchodzi; przetoż z tymy, którzy pochlebiają wargami swemi, nie miej towarzystwa. 20 Kto złorzeczy ojcu swemu albo matce swojej, zgaśnie pochodnia jego w gęstych ciemnościach. 21 Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą. 22 Nie mów: Oddam złem. Oczekuj na Pana, a wybawi cię. 23 Obrzydliwością Panu dwojaki gwicht, a szale fałszywe nie podobają mu się. 24 Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek zrozumie drogę jego? 25 Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, tego ujść. 26 Król mądry rozprasza niezbożnych, i przywodzi na nich pomstę. 27 Dusza ludzka jest pochodnią Pańską, która doświadcza wszystkich skrytości wnętrznych. 28 Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa. 29 Ozdoba młodzieńców jest siła ich, a sędziwość poczciwością starców. 30 Złemu są lekarstwem siności ran, i razy przenikające do wnętrzności jego.
Prz 21
1 Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; chce, nakłoni je. 2 Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży. 3 Czynić sprawiedliwość i sąd, bardziej się Panu podoba, niżeli ofiara. 4 Wyniosłość oczu i nadętość serca, i oranie są grzechem. 5 Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę. 6 Zebrane skarby językiem kłamliwym są marnością pomijającą tych, którzy szukają śmierci. 7 Drapiestwo niezbożnych potrwoży ich; bo nie chcieli czynić to, co było sprawiedliwego. 8 Mąż, którego droga przewrotna, obcym jest; ale sprawa czystego jest prosta. 9 Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym. 10 niezbożnego pragnie złego, a przyjaciel jego nie bywa wdzięczny w oczach jego. 11 Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę. 12 Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich. 13 Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany. 14 Dar potajemnie dany uśmierza , i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja. 15 Radość się mnoży sprawiedliwemu, gdy się sąd odprawuje; ale strach tym, którzy czynią . 16 Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie. 17 Mąż, który dobrą myśl miłuje, staje się ubogim; a kto miłuje wino i olejki, nie zbogaci się. 18 Niezbożnik będzie okupem za sprawiedliwego, a za uprzejmych przewrotnik. 19 Lepiej mieszkać w ziemi pustej, niż z żoną swarliwą i gniewliwą. 20 Skarb pożądany i olej są w mądrego; ale głupi człowiek pożera go. 21 Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje , sprawiedliwość i sławę. 22 Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich. 23 Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej. 24 Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni. 25 Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą. 26 Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi. 27 Ofiara niepobożnych jest , a dopieroż gdyby ją w grzechu ofiarował. 28 Świadek fałszywy zaginie; ale mąż dobry to, co słyszy, statecznie mówić będzie. 29 Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję. 30 mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu. 31 Konia gotują na dzień bitwy; ale od Pana jest wybawienie.
1 J 4
1 Najmilsi! nie każdemu duchowi wierzcie; ale doświadczajcie duchów, z Boga są. Bo wiele fałszywych proroków wyszło na świat. 2 Przez to poznawajcie Ducha Bożego: Wszelki duch, który wyznaje, Jezus Chrystus w ciele przyszedł, z Boga jest. 3 Ale wszelki duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus w ciele przyszedł, nie jest z Boga; ale ten jest on duch antychrystowy, o którymeście słyszeli, iż idzie i teraz już jest na świecie. 4 Wy z Boga jesteście, dziateczki! i zwyciężyliście ich; iż większy jest ten, który w was jest, niż ten, który jest na świecie. 5 Onić są z świata; o świecie mówią, a świat ich słucha. 6 My z Boga jesteśmy. Kto zna Boga, słucha nas; kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Przez to poznajemy ducha prawdy i ducha błędu. 7 Najmilsi! miłujmyż jedni drugich, gdyż miłość jest z Boga; i każdy, co miłuje, z Boga jest narodzony i zna Boga. 8 Kto nie miłuje, nie zna Boga; gdyż Bóg jest miłość. 9 Przez to objawiona jest miłość Boża ku nam, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy żyli przez niego. 10 W tem jest miłość, nie iżbyśmy my umiłowali Boga, ale iż on umiłował nas i posłał Syna swego, aby był ubłaganiem za grzechy nasze. 11 Najmilsi! ponieważ nas tak Bóg umiłował, i myśmy powinni jedni drugich miłować. 12 Boga żaden nigdy nie widział; ale jeźli miłujemy jedni drugich, Bóg w nas mieszka, a miłość jego doskonała jest w nas. 13 Przez to poznajemy, iż w nim mieszkamy, a on w nas, iż z Ducha swego nam dał. 14 A myśmy widzieli i świadczymy, iż Ojciec posłał Syna, aby był Zbawicielem świata. 15 Ktobykolwiek wyznał, iż Jezus jest Synem Bożym, Bóg w nim mieszka, a on w Bogu. 16 I myśmy poznali i uwierzyli o miłości, którą Bóg ma ku nam. Bóg jest miłość; a kto mieszka w miłości, w Bogu mieszka, a Bóg w nim. 17 W tem doskonała jest miłość Boża z nami, abyśmy ufanie mieli w dzień sądny, iż jaki on jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie. 18 Nie maszci w miłości, ale miłość doskonała wyrzuca bojaźń: bo bojaźń ma udręczenie, a kto się boi, nie jest doskonały w miłości. 19 My go miłujemy, iż on nas umiłował. 20 Jeźliby kto rzekł: Miłuję Boga, a brata by swego nienawidził, kłamcą jest; kto nie miłuje brata swego, którego widział, Boga, którego nie widział, może miłować? 21 A toć mamy od niego, aby ten, co miłuje Boga, miłował i brata swego.
Ps 84
1 śpiewakowi na Gittyt, synom Korego psalm. 2 O jako są miłe przybytki twoje, Panie zastępów! 3 Żąda i bardzo tęskni moja do Pańskich; serce moje i ciało moje pochutniwa sobie do Boga żywego. 4 Oto i wróbel znalazł sobie domek, i jaskółka gniazdo swoje, gdzie pokłada ptaszęta swe, u ołtarzów twoich, Panie zastępów, królu mój i Boże mój! 5 Błogosławieni, którzy mieszkają w domu twoim; będą cię na wieki chwalić. Sela. 6 Błogosławiony człowiek, który ma siłę swoję w tobie, i w których sercu są drogi twoje. 7 Którzy idąc przez dolinę morwów, za źródło go sobie pokładają, i deszcz pożegnania przychodzi na nich. 8 I idą huf za hufem, a ukazują się przed Bogiem na . 9 O Panie, Boże zastępów! wysłuchaj modlitwę moję; przyjmij w uszy twe, o Boże Jakóbowy. Sela. 10 O Boże, tarczo nasza! , a wejrzyj na pomazańca twego. 11 lepszy jest dzień w sieniach twoich, niż gdzie indziej tysiąc; obrałem sobie raczej w progu siedzieć w domu Boga swego, niżeli mieszkać w przybytkach niezbożników. 12 Albowiem Pan Bóg jest słońcem i tarczą: tuć łaski i chwały Pan udziela, i nie odmawia, co jest dobrego, tym, którzy chodzą w niewinności. Panie zastępów! błogosławiony człowiek, który ma nadzieję w tobie.
Słowniczek archaizmów (27)
- przetoż
- dlatego
- dusza, duszy
- życie, osoba, człowiek
- stolica, stolicy
- tron (także: stolica)
- wszystko
- cały, każdy
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- snać
- może, być może
- jakoż
- a więc, jakże
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- kędy
- gdzie
- niepobożnych
- bezbożni
- zapalczywość
- gniew; gorliwość
- nieprawość
- bezprawie, grzech
- przybytku
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- niemasz
- nie ma
- iż
- że
- bojaźń, bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- precz
- daleko, na zewnątrz
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- albowiem
- ponieważ, bo
- rozkazanie
- polecić, nakazać; polecenie
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- sieni
- przedsionek
- syonie
- Syjon (Jerozolima)
- obacz
- zobaczyć, spojrzeć
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Tęsknota za domem Pana
Ps 84
Psalmista tęskni za miejscem spotkania z Bogiem tak mocno, że nawet jaskółka, która znalazła sobie gniazdo przy ołtarzu, wydaje mu się szczęśliwa. Lepszy jest jeden dzień w przybytkach Pana niż tysiąc gdzie indziej. A jednak psalm mówi też o pielgrzymach, którzy idą przez Dolinę Płaczu i zamieniają ją w miejsce źródeł. Bóg jest słońcem i tarczą, a tym, którzy chodzą uczciwie, nie odmawia dobra. Dziś zastanów się, czy twoja obecność przed Bogiem jest przyzwyczajeniem, czy tęsknotą. Wyznacz w kalendarzu stały czas na modlitwę i spotkanie wspólnoty. Pielgrzymka składa się z wielu małych kroków. Nie musisz robić tego perfekcyjnie, wystarczy szczerość i gotowość, a resztę zrobi Bóg swoją łaską.
Modlitwa: Panie, rozbudź we mnie tęsknotę za Tobą. Prowadź mnie przez doliny i daj mi radość w Twojej obecności.
Log in to mark days as done.