Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.
Biblia w rok · Day 230 of 365
Dzień 230
Prz 11–12; 2 P 3; Ps 80
Dzień 230 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Prz 11
1 Waga fałszywa jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się. 2 Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość. 3 Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich. 4 Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci. 5 Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada. 6 Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają. 7 Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje. 8 Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego. 9 Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają. 10 Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość. 11 Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust bywa wywrócone. 12 Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy. 13 Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy. 14 Gdzie dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie. 15 Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest. 16 uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa. 17 Człowiek uczynny dobrze czyni swej; ale okrutnik trapi ciało swoje. 18 Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą. 19 Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci. 20 Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy. 21 Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie; ale sprawiedliwych zachowane będzie. 22 Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni. 23 Żądza sprawiedliwych jest ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, . 24 Nie jeden udziela szczodrze, a mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje. 25 Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony. 26 Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje. 27 Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań. 28 Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą. 29 Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu. 30 Owoc sprawiedliwego jest drzewo ; a kto naucza ludzi, mądry jest. 31 Oto się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi.
Prz 12
1 Kto miłuje ćwiczenie, miłuje ; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest. 2 Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi. 3 Nie zmocni się człowiek z niezbożności; ale korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony. 4 Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego. 5 Myśli sprawiedliwych są prawe: ale rady zdradliwe. 6 Słowa niepobożnych czyhają na krew; ale usta sprawiedliwych wybawiają ich. 7 Niepobożni podwróceni bywają, tak, że ich niestaje; ale dom sprawiedliwych zostaje. 8 Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie. 9 Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba. 10 Sprawiedliwy ma na pieczy bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest. 11 Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest. 12 Niepobożny pragnie obrony przeciw nieszczęściu; ale korzeń sprawiedliwych daje ją. 13 W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi. 14 Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda. 15 Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest. 16 Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję. 17 Kto mówi prawdę, opowiada sprawiedliwość; ale świadek kłamliwy mówi zdradę. 18 Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem. 19 Wargi prawdomówne utwierdzone będą na wieki; ale króciuchno trwa język kłamliwy. 20 Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają . 21 Nie spotka sprawiedliwego żadne nieszczęście; ale niezbożnicy pełni będą złego. 22 są Panu wargi kłamliwe; ale czyniący prawdę podobają mu się. 23 Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo. 24 Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała. 25 Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je. 26 Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich. 27 Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie. 28 Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej śmierci.
2 P 3
1 Najmilsi! już ten drugi list do was piszę, którym wzbudzam przez napominanie uprzejmą myśl waszę, 2 Abyście pamiętali na słowa przepowiedziane od świętych proroków, i na przykazanie nasze, którzyśmy Apostołami Pana i Zbawiciela: 3 To najpierwej wiedząc, że przyjdą w ostateczne dni naśmiewcy, według własnych swoich pożądliwości chodzący, 4 I mówiący: Gdzież jest obietnica przyjścia jego? Bo jako ojcowie zasnęli, tak trwa od początku stworzenia. 5 Tego umyślnie wiedzieć nie chcą, że się niebiosa dawno stały i ziemia z wody i w wodzie stanęła przez słowo Boże, 6 Dlaczego on pierwszy świat wodą będąc zatopiony, zginął. 7 Lecz te niebiosa, które teraz są i ziemia temże słowem odłożone są i zachowane ogniowi na dzień sądu i zatracenia ludzi. 8 Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! jeden dzień u Pana jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień. 9 Nie omieszkiwać Pan z obietnicą, (jako to niektórzy mają za omieszkanie), ale używa cierpliwości przeciwko nam, nie chcąc, aby którzy zginęli, ale żeby się wszyscy do pokuty udali. 10 A on dzień Pański przyjdzie jako złodziej w nocy, w który niebiosa z wielkim trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone ogniem stopnieją, a ziemia i rzeczy, które są na niej, spalone będą. 11 Ponieważ się to wszystko ma rozpłynąć, jakimiż wy macie być w świętych obcowaniach i pobożnościach? 12 Którzy oczekujecie i spieszycie się na przyjście dnia Bożego, w który niebiosa gorejące rozpuszczą się i żywioły pałające stopnieją. 13 Lecz nowych niebios i nowej ziemi według obietnicy jego oczekujemy, w których sprawiedliwość mieszka. 14 najmilsi! tego oczekując, starajcie się, abyście bez zmazy i bez nagany od niego znalezieni byli w pokoju; 15 A nieskwapliwość Pana naszego miejcie za wasze, jako wam i miły brat nasz Paweł według danej sobie mądrości pisał, 16 Jako i we wszystkich listach swoich mówiąc o tych rzeczach, między któremi są niektóre rzeczy trudne ku wyrozumieniu, które nieumiejętni i niestateczni wykręcają jako i inne pisma, ku swemu własnemu zatraceniu. 17 Wy tedy, najmilsi! wiedząc to przedtem; strzeżcie się, abyście błędem tych niezbożników nie byli zwiedzeni i nie wypadli z waszej stateczności; 18 Ale rośćcie w łasce i w znajomości Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, któremu niech będzie chwała i teraz, i na czasy wieczne. Amen.
Ps 80
1 śpiewakowi na Sosannim psalm Asafowi. 2 O Pasterzu Izraelski! posłuchaj, który prowadzisz Józefa jako stado owiec; który siedzisz na Cherubinach, rozjaśnij się. 3 Wzbudź moc swoję przed Efraimem, i Benjaminem, i Manasesem, a przybądź na wybawienie nasze. 4 O Boże! przywróć nas, a rozjaśnij nad nami twoje, a będziemy zbawieni. 5 Panie, Boże zastępów! dokądże się będziesz gniewał na modlitwę ludu swego? 6 Nakarmiłeś ich chlebem płaczu, i napoiłeś ich łzami miarą wielką. 7 Wystawiłeś nas na zwadę sąsiadom naszym; a nieprzyjaciołom naszym, aby sobie z nas śmiech stroili. 8 O Boże zastępów; przywróć nas, a rozjaśnij nad nami oblicze twoje, a będziemy zbawieni. 9 Tyś macicę winną z Egiptu przeniósł; wyrzuciłeś pogan, a wsadziłeś ją. 10 Uprzątnąłeś dla niej, i sprawiłeś, że się rozkorzeniła i napełniła ziemię. 11 Okryte są góry cieniem jej, a gałęzie jej jako najwyższe cedry. 12 Rozpuściła latorośle swe aż do morza, i aż do rzeki gałązki swe. 13 Przeczżeś rozwalił płot winnicy, tak, że ją szarpają wszyscy, którzy mimo drogą idą? 14 Zniszczył ją wieprz dziki, a zwierz polny spasł ją. 15 O Boże zastępów! nawróć się proszę, spojrzyj z nieba, i , a nawiedź tę winną macicę; 16 Tę winnicę, którą szczepiła prawica twoja, i latorosłki, któreś sobie zmocnił. 17 Spalona jest ogniem, i wyrąbana; ginie od zapalczywości oblicza twego. 18 Niech będzie ręka twoja nad mężem prawicy twojej, nad synem człowieczym, któregoś sobie zmocnił. 19 A nie odstąpimy od ciebie; zachowaj nas przy , a imienia twego wzywać będziemy. O Panie, Boże zastępów! nawróćże nas ; rozjaśnij nad nami oblicze twoje, a będziemy zbawieni.
Słowniczek archaizmów (25)
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- niepobożni, niepobożnych
- bezbożni
- niemasz
- nie ma
- niewiasta
- kobieta
- duszy
- życie, osoba, człowiek
- pomsty
- zemsta; kara
- nasienie
- potomstwo
- zawżdy
- zawsze
- popędliwość
- gniew, porywczość
- wżdy
- jednak, mimo to
- żywot, żywota, żywocie
- życie; także: łono, brzuch
- jeźli
- jeśli
- tedy
- wtedy, zatem
- umiejętność
- wiedza, poznanie
- wesele
- radość
- wszystko
- cały, każdy
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- iż
- że
- przetoż
- dlatego
- zbawienie
- wybawienie
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- świadectwa
- w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
- oblicze, oblicza
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- obacz
- zobaczyć, spojrzeć
- zasię
- zaś, natomiast
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Słowo, które podnosi
Prz 12
Rozdział dwunasty zawiera zdanie, które każdy zna z doświadczenia: troska w sercu człowieka je przygnębia, ale dobre słowo je rozwesela. Autor nie mówi o wielkich mowach ani o skomplikowanych radach. Wystarczy krótkie, życzliwe, prawdziwe słowo. Zaraz obok znajdziesz przypomnienie, że lekkomyślne słowa ranią jak miecz, a język mądrych goi. Prawdopodobnie ktoś w twoim otoczeniu dziś dźwiga cichą troskę: sąsiad, współpracownik, ktoś z rodziny. Wyślij mu wiadomość lub powiedz kilka słów, w których będzie konkret: dziękuję ci za to, widzę, że się starasz, myślę o tobie. Nie licz na odpowiedź. Dobre słowo, wypowiedziane w porę, może zmienić czyjś cały dzień. Jeśli możesz, opowiedz o tym komuś bliskiemu, bo wspólna wiara łatwiej przechodzi w konkretne działanie.
Modlitwa: Panie, daj mi dziś słowo dla kogoś zmęczonego. Niech moje usta leczą, a nie ranią.
Log in to mark days as done.