Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.
Biblia w rok · Day 223 of 365
Dzień 223
Hi 38–39; 1 P 1; Ps 73
Dzień 223 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Hi 38
1 odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł: 2 Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi? 3 Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę. 4 Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum. 5 Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął? 6 Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamień jej węgielny? 7 Gdy śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży. 8 Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, z wychodząc? 9 Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego; 10 Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego, 11 I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje. 12 Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej? 13 Aby ogarnęła kończyny ziemi, a byli z niej wyrzuceni . 14 Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci. 15 I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone. 16 Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się? 17 odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś? 18 Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, to wiesz? 19 Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje? 20 Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej. 21 Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała? 22 Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli? 23 Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzień bitwy i wojny. 24 Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi? 25 Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów? 26 Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie człowieka; 27 Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę. 28 Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi? 29 Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi? 30 się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza. 31 Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać? 32 Izali wywiedziesz gwiazdy południowe czasu swego, albo Wóz niebieski z gwiazdami jego powiedziesz? 33 I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi? 34 Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła? 35 Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy? 36 Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość? 37 Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi? 38 Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?
Hi 39
1 lwowi łup łowisz, a lwiąt napełniasz? 2 Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich? 3 Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu? 4 Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś? 5 Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże? 6 Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają; 7 Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich. 8 Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał? 9 Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone. 10 On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba. 11 Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka. 12 Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich? 13 Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą? 14 Izali się spuścisz nań, , że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję? 15 Powierzyszże mu się, żeby zwiózł twoje, a do gumna twojego zgromadził? 16 Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi? 17 Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je. 18 A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może. 19 Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się. 20 Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia. 21 Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego. 22 Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego? 23 Izali go ustraszysz jako szarańczę? i chrapanie nozdrzy jego jest straszne. 24 Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym. 25 Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza. 26 Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce. 27 Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby. 28 Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk , i wołanie. 29 Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi? 30 Izali na twoje wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje? Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku. Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą. Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest. A tak odpowiedział Pan Ijobowi, i rzekł: Izali ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, uczyć go będzie? a kto chce strofować Boga, niech na to odpowie. Zatem odpowiedział Panu, i rzekł: Otom ja lichy, ci mam odpowiedzieć? Rękę moję włożę na usta moje. Mówiłem raz i drugi, ale więcej nie odpowiem, i nic więcej nie przydam.
1 P 1
1 Piotr, Apostoł Jezusa Chrystusa, przychodniom rozproszonym w Poncie, w Galacyi, w Kapadocyi, w Azji i w Bitynii; 2 Wybranym według przejrzenia Boga Ojca przez poświęcenie Ducha, ku posłuszeństwu i pokropieniu krwi Jezusa Chrystusa. Łaska wam i pokój niech będzie rozmnożony. 3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa od umarłych, 4 Ku dziedzictwu nieskazitelnemu i niepokalanemu, i niezwiędłemu, w niebiesiech dla was zachowanemu, 5 Którzy mocą Bożą strzeżeni bywacie przez wiarę ku zbawieniu, które zgotowane jest, aby było objawione czasu ostatecznego. 6 W czem weselicie się teraz maluczko, (jeźliże potrzeba) zasmuceni w rozmaitych pokusach, 7 Aby doświadczenie wiary waszej daleko droższe niż złoto, które ginie, którego jednak przez ogień doświadczają, znalezione było wam ku chwale i ku czci, i ku sławie w objawienie Jezusa Chrystusa, 8 Którego nie widziawszy, miłujecie, którego teraz nie widząc, weń wierząc, weselicie się radością niewymowną i chwalebną, 9 Odnosząc koniec wiary waszej: dusz. 10 O którem zbawieniu wywiadywali się i badali się prorocy, którzy o tej łasce, która na was przyjść miała, prorokowali. 11 Badając się, na który albo na jaki czas objawiał Duch Chrystusowy, który w nich był, świadcząc o utrapieniach, które miały przyjść na Chrystusa i o wielkiej za tem chwale. 12 Którym objawione jest, nie samym sobie, ale nam tem usługiwali, co wam teraz zwiastowano przez tych, którzy wam kazali przez Ducha Świętego z nieba zesłanego, na które rzeczy pragną patrzyć Aniołowie. 13 przepasawszy biodra myśli waszej i trzeźwymi będąc, doskonałą miejcie nadzieję ku tej łasce, która wam dana będzie w objawienie Jezusa Chrystusa, 14 Jako synowie posłuszni, którzy się nie przypodobywacie przeszłym w nieumiejętności waszej pożądliwościom; 15 Ale jako ten, który was powołał, święty jest, i wy bądźcie świętymi we wszelkiem obcowaniu, 16 Dlatego że napisano: Świętymi bądźcie, iżem Ja jest święty. 17 A ponieważ Ojcem nazywacie tego, który bez braku osób każdego sądzi według uczynku, patrzcież, abyście w czas pielgrzymowania waszego trawili, 18 Wiedząc, iż nie skazitelnemi rzeczami, srebrem albo złotem, wykupieni jesteście od marnego obcowania waszego, od ojców podanego. 19 Ale drogą krwią, jako baranka niewinnego i niepokalanego, Chrystusa; 20 Przejrzanego przed założeniem świata, a objawionego czasów ostatecznych dla was, 21 Którzy przez niego wierzycie w Boga, który go wzbudził od umarłych i dał mu chwałę, aby wiara i nadzieja wasza była w Bogu. 22 Oczyszczając dusze wasze w posłuszeństwie prawdy przez Ducha Świętego ku nieobłudnej braterskiej miłości, z czystego serca jedni drugich miłujcie uprzejmie, 23 Odrodzeni będąc nie z nasienia skazitelnego, ale z nieskazitelnego przez słowo Boże żywe i trwające na wieki. 24 Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł; 25 Ale słowo Pańskie trwa na wieki. A toć jest słowo, które wam jest zwiastowane.
Ps 73
1 Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca. 2 Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje, 3 Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście . 4 Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich. 5 W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają. 6 otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną. 7 Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca. 8 Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią. 9 Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi. 10 A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją, 11 Że mówią: ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy? 12 , oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw. 13 Próżno w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam. 14 Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek. 15 Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw. 16 Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało; 17 Ażem wszedł do Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich. 18 Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie. 19 Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu. 20 Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz. 21 Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie: 22 Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę. 23 A byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję. 24 Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię. 25 Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam. 26 Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki. 27 Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie. 28 Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.
Słowniczek archaizmów (26)
- tedy
- wtedy, zatem
- wespół
- razem
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- iż, iżby
- że
- niepobożni, niepobożnych
- bezbożni
- azaż, izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- jeźli
- jeśli
- wszystko
- cały, każdy
- niemasz
- nie ma
- jakoż
- a więc, jakże
- przeto, przetoż
- dlatego
- nasienie
- potomstwo
- owszem
- przeciwnie; owszem
- książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- rozkazanie
- polecić, nakazać; polecenie
- ijob
- Hiob
- cóż
- co
- wszakże
- jednak, przecież
- zbawienie
- wybawienie
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- ewangieliję
- ewangelia, Dobra Nowina
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- albowiem
- ponieważ, bo
- świątnicy
- świątynia
- zawżdy
- zawsze
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Pytania, które uczą pokory
Hi 38–39
Po długich mowach ludzi odzywa się Bóg i zaczyna od pytań: gdzie byłeś, gdy kładłem fundamenty ziemi? Potem pokazuje Hiobowi dzikie kozice, osła na stepie, strusia i konia bojowego. Wszystko to żyje poza ludzką kontrolą, a Bóg troszczy się o każde z tych stworzeń. Nie dostaje Hiob odpowiedzi na swoje dlaczego, dostaje spotkanie z Tym, który wszystko ogarnia. Czasem największym pocieszeniem nie jest wyjaśnienie, lecz pewność, że za wszystkim stoi mądry i dobry Stwórca. Dziś wypisz jedno pytanie, na które nie masz odpowiedzi, i powiedz Bogu: nie rozumiem, ale zostaję z Tobą. Potraktuj to jak małe ćwiczenie ducha, które z dnia na dzień zmienia sposób patrzenia na ludzi i sprawy.
Modlitwa: Panie, nie rozumiem wszystkiego i nie muszę. Wystarcza mi, że Ty wiesz i że mnie nie opuszczasz.
Log in to mark days as done.