Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 218 of 365

Dzień 218

Hi 28–29; Jk 1; Ps 68

Dzień 218 z 365

Stary Testament

Hi 28–29

Nowy Testament

Jk 1

Psalm

Ps 68

Hi 28

1 Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, bywa pławione. 2 Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź. 3 Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą. 4 Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi. 5 Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi. 6 W niektórych miejscach jest kamień Safir, i piasek złoty; 7 A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie. 8 Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię. 9 Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia; 10 Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego. 11 Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię. 12 Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności? 13 Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących. 14 Przepaść mówi: jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie. 15 Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej. 16 Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir. 17 Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego. 18 Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły. 19 Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może. 20 Skądże mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu? 21 Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest. 22 Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej. 23 Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej. 24 Bo on na kończyny ziemi patrzy, a , co jest pod niebem, widzi. 25 Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą. 26 On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów. 27 W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej. 28 Ale człowiekowi rzekł: Oto Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.

Hi 29

1 Jeszcze dalej prowadził rzecz swoję, i rzekł: 2 Któż mi to da, abym był jako za miesięcy dawnych, za dni , których mię Bóg strzegł; 3 Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności; 4 Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim; 5 Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, a około mnie moje; 6 Gdy ścieszki moje opływały masłem, a opoka wylewała mi źródła oliwy; 7 Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować moję. 8 Widząc mię młodzi ukrywali się, a starcy powstawszy stali. 9 Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje. 10 Głos ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał. 11 Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie , 12 Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika. 13 Błogosławieństwo ginącego przychodziło na mię, a serce wdowy rozweselałem. 14 W sprawiedliwość obłoczyłem się, a ona zdobiła mię; sąd mój był jako płaszcz i korona. 15 Byłem okiem ślepemu, a nogą chromemu. 16 Byłem ojcem ubogich, a sprawy, którejm nie wiedział, wywiadywałem się. 17 I kruszyłem szczęki złośnika, a z zębów jego wydzierałem łup. 18 Przetożem rzekł: W gniaździe swojem umrę, a jako piasek rozmnożę dni moje. 19 Korzeń mój rozłoży się przy wodach, a rosa trwać będzie przez noc na gałązkach moich. 20 Chwała moja odmłodzi się przy mnie, a łuk mój w ręce mojej odnowi się. 21 Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję. 22 Po słowie mojem nie powtarzano, tak na nich kropiła moja. 23 Bo mię oczekiwali jako deszczu, a usta swe otwierali jako na deszcz późny. 24 żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali. 25 Jeźlim kiedy do nich przyszedł, siadałem na przedniejszem miejscu, i mieszkałem jako król w wojsku, a jako ten, który smutnych cieszy.

Jk 1

1 , sługa Boży i Pana Jezusa Chrystusa, dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu, zdrowia życzy. 2 Za największą radość miejcie, bracia moi! gdy w rozmaite pokusy wpadacie, 3 Wiedząc, doświadczenie wiary waszej sprawuje cierpliwość; 4 A cierpliwość niech ma doskonały uczynek, żebyście byli doskonali i zupełni, którym by na niczem nie schodziło. 5 A komu z was schodzi na mądrości, niech prosi u Boga, który ją szczerze wszystkim daje, a nie wymawia; i będzie mu dana. 6 Ale niech prosi z wiarą, nic nie wątpiąc; kto wątpi, jest podobny wałowi morskiemu, który od wiatru pędzony i miotany bywa. 7 Bo niechaj nie mniema ten człowiek, aby co miał wziąć od Pana. 8 Mąż umysłu dwoistego jest niestateczny we wszystkich drogach swoich. 9 A niech się chlubi brat niskiego stanu w wywyższeniu swojem, 10 A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie. 11 Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie. 12 Błogosławiony mąż, który znosi pokuszenie; bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę , którą obiecał Pan tym, którzy go miłują. 13 Żaden, gdy bywa kuszony, niech nie mówi: Od Boga kuszony bywam; bo Bóg nie może kuszony być we złem, a sam nikogo nie kusi. 14 Ale każdy bywa kuszony, gdy od swoich własnych pożądliwości bywa pociągniony i przynęcony. 15 Zatem pożądliwość począwszy, rodzi grzech, a grzech będąc wykonany, rodzi śmierć. 16 Nie błądźcież, bracia moi mili! 17 Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z góry jest, zstępujący od Ojca światłości, u którego nie masz odmiany, ani zaćmienia na wstecz się wracającego. 18 Który, że chciał, porodził nas słowem prawdy ku temu, żebyśmy byli niejakiemi pierwiastkami stworzenia jego. 19 A tak, bracia moi mili! niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi. 20 Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej. 21 A tak odrzuciwszy wszelakie plugastwo i zbytek złości, z cichością przyjmijcie słowo wszczepione, które może zbawić dusze wasze. 22 A bądźcie czynicielami słowa, a nie słuchaczami tylko, oszukiwającymi samych siebie. 23 Albowiem jeźli kto jest słuchaczem słowa a nie czynicielem, ten podobny jest mężowi przypatrującemu się obliczu narodzenia swego we zwierciadle; 24 Bo samego siebie obejrzał i odszedł, a zapomniał, jakim był. 25 Ale kto by wejrzał w on doskonały wolności i zostawałby w nim, ten nie będąc słuchaczem zapamiętliwym, ale czynicielem uczynku, ten błogosławionym będzie w uczynku swoim. 26 Jeźli kto między wami zda się być nabożnym, nie kiełznając języka swego, ale zwodząc serce swe, tego nabożeństwo próżne jest. 27 Nabożeństwo czyste i niepokalane u Boga i Ojca to jest: Nawiedzać sieroty i wdowy w ucisku ich i zachować samego siebie niepokalanym od świata.

Ps 68

1 śpiewakowi psalm Dawidowy ku śpiewaniu. 2 Powstanie Bóg, a będą rozproszeni nieprzyjaciele jego, i pouciekają przed twarzą jego ci, którzy go mają w nienawiści. 3 Jako bywa dym rozpędzony, tak ich rozpędzasz: jako się wosk rozpływa od ognia, tak niezbożnicy poginą przed Bożem. 4 Ale sprawiedliwi się i radować będą przed obliczem Bożem, i pląsać będą od radości. 5 Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie psalmy imieniowi jego; gotujcie drogę temu, który jeździ na obłokach. Pan jest imię jego, radujcież się przed obliczem jego. 6 Ojcem jest sierót, i sędzią wdów, Bogiem w swym świętym. 7 Bóg, który samotne w rodowite domy rozmnaża, wywodzi więźniów z oków; ale odporni mieszkać muszą w ziemi suchej. 8 Boże! gdyś wychodził przed obliczem ludu twego, gdyś chodził po puszczy; Sela, 9 Ziemia się trzęsła, także i niebiosa rozpływały się przed obliczem Bożem, i ta góra Synaj drżała przed twarzą Boga, Boga Izraelskiego. 10 Deszcz obfity spuszczałeś hojnie, o Boże! na twoje, a gdy omdlewało, tyś je zaś otrzeźwiał. 11 Zastępy twoje mieszkają w niem, któreś ty dla ubogiego nagotował dobrocią twoją, o Boże! 12 Pan dał słowo swe, i tych, którzy pociechy zwiastowali, zastęp wielki mówiących. 13 Królowie z wojskami uciekali, uciekali: ale ta, która przyglądała domu, dzieliła łupy. 14 Chociażeście leżeć musieli między kotłami, przecież będziecie jako gołębica, mająca pióra posrebrzone, a której skrzydła jako żółte złoto. 15 Gdy Wszechmogący rozproszy królów w tej ziemi, wybielejesz jako śnieg na górze Salmon. 16 Na górze Bożej, na górze Basańskiej, na górze pogórczystej, na górze Basańskiej. 17 wyskakujecie góry pogórczyste? na tejci górze ulubił sobie Bóg mieszkanie, tamci Pan będzie mieszkał na wieki. 18 Wozów Bożych jest dwadzieścia tysięcy, wiele tysięcy Aniołów; ale Pan między nimi jako na Synaj w przebywa. 19 Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś pojmanych więźniów, nabrałeś darów dla ludzi, i najodporniejszych, Panie Boże! przywiodłeś, aby mieszkali z nami. 20 Błogosławiony Pan; na każdy dzień hojnie nas opatruje dobrami swemi Bóg naszego. Sela. 21 On jest Bóg nasz, Bóg obfitego zbawienia; panujący Pan z śmierci wywodzi. 22 Bóg zrani głowę nieprzyjaciół swoich, i wierzch głowy włosami nakryty chodzącego w grzechach swoich. 23 Rzekł Pan: Wyprowadzę zaś swoich jako z Basan, wywiodę ich zaś z głębokości morskiej. 24 będzie noga twoja zbroczona we krwi, i język psów twoich we krwi nieprzyjacielskiej. 25 Widzieli ciągnienia twoje, Boże! ciągnienia Boga mego i króla mego w świątnicy. 26 Wprzód szli śpiewacy, a za nimi grający na instrumentach, a w pośrodku panienki bijąc w bębny. 27 W zgromadzeniach błogosławcie Bogu, błogosławcie Panu, którzyście z narodu Izraelskiego. Tu niech będzie Benjamin maluczki, który ich opanował; 28 Tu Judzcy, i hufy ich, książęta Zabulońscy, i książęta Neftalimscy. 29 Obdarzył cię Bóg twój siłą; utwierdź, o Boże! to, coś w nas sprawił. 30 Dla twego, który jest w , będąć królowie dary przynosić. 31 Poraź poczet kopijników, zgromadzenie mocnych wodzów, i ludu bujnego, hardych, chlubiących się kęsem srebra; rozprosz narody pragnące wojny. 32 Przyjdąć zacni książęta z Egiptu: Murzyńska ziemia pospieszy się wyciągnąć ręce swe do Boga. 33 Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela. 34 Temu, który jeździ na najwyższych niebiosach od wieczności; oto wydaje głos swój, głos mocy swojej. 35 Przyznajcie moc Bogu, nad Izraelem dostojność jego, a wielmożność jego na obłokach. Strasznyś jest, o Boże! z świętych przybytków twoich; Bóg Izraelski sam daje moc i siły ludowi swemu. Niechajże będzie Bóg błogosławiony.

Słowniczek archaizmów (31)

kędy: gdzie
iż: że
niemasz: nie ma
tedy: wtedy, zatem
wszystko: cały, każdy
bojaźń: cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
ijob: Hiob
onych: ten, tamten
dziatki: dzieci
stolicę: tron (także: stolica)
książęta, książąt, książąt: przywódca, władca, wódz
świadectwo: w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
mowa: słowo, wypowiedź; także: język
jeźli, jeźlim: jeśli
jakób: Jakub
albowiem: ponieważ, bo
żywota: życie; także: łono, brzuch
przeto, przetoż: dlatego
wnet: zaraz
zakon: Prawo Mojżeszowe (Tora)
przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
weselić: radować się
przybytku: namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
dziedzictwo: spadek, własność
przeczże: dlaczego
świątnicy: świątynia
zbawienia: wybawienie
zaiste: naprawdę, zaprawdę
kościoła: zbór; wspólnota wierzących
jeruzalemie: Jerozolima

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Słuchać i wykonywać

Jk 1

Jakub pisze bardzo praktycznie. Prosi o mądrość każdego, komu jej brakuje, bo Bóg daje hojnie i bez wyrzutów. Zachęca, by uznać próby za powód do radości, ponieważ wytrwałość dojrzewa przez doświadczenie. Potem daje radę: bądźcie szybcy do słuchania, powolni do mówienia, powolni do gniewu. Najbardziej znamienne jest wezwanie, by być wykonawcami słowa, a nie tylko słuchaczami, którzy oszukują samych siebie. Dziś wybierz jedno zdanie z przeczytanego dziś fragmentu i wykonaj je w praktyce. W jednej rozmowie szczególnie postaraj się więcej słuchać niż mówić. Mądrość to nie tylko wiedza, ale też umiejętność odpowiedniego zachowania, a Bóg chętnie ją daje każdemu, kto o nią prosi.

Modlitwa: Panie, daj mi mądrość i serce posłuszne Twojemu Słowu. Pomóż mi nie tylko słuchać, ale też wykonywać.