Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.
Biblia w rok · Day 210 of 365
Dzień 210
Hi 11–12; Hbr 6; Ps 60
Dzień 210 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Hi 11
1 I odpowiedział Sofar Naamatczyk, i rzekł: 2 się nie godzi na wiele słów odpowiedzieć? Albo izali mąż wielomowny będzie usprawiedliwiony? 3 Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi? 4 Albowiemeś powiedział: Czysta jest nauka moja, a jestem czystym przed oczyma twemi. 5 Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie: 6 Tedyćby objawił tajemnice mądrości, żeś dwa większe karanie zasłużył; uznaj, że cię Bóg przebaczył dla twojej. 7 Izali tajemnice Boże wybadasz? albo doskonałości Wszechmocnego dościgniesz? 8 Wyższe są niż niebiosa, uczynisz? Głębsze niż piekło, poznasz? 9 Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze. 10 wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w ściśnie, któż go zawściągnie? 11 on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć? 12 Człowiek nierozumny nabywa rozumu, choć się jako źrebię leśnego osła rodzi człowiek. 13 Jeźli ty przygotujesz serce twoje, a wyciągniesz do niego ręce twoje; 14 Jeźliż nieprawość jest w ręce twej oddal ją, a mieszkać nie dopuszczaj nieprawości w przybytkach twoich; 15 podniesiesz twoje bez zmazy, a będziesz stały, i nie będziesz się bał. 16 Albowiem zapomnisz kłopotu, a jako wody, które pominęły, wspominać go będziesz. 17 I nad południe jaśniejszy nastanie czas twój; zaćmiszli się, będziesz jako zaranek. 18 I będziesz ufał, mając nadzieję, a jako w okopach bezpiecznie spać będziesz. 19 Będziesz leżał, a nikt cię nie przestraszy; i uniżać się będą przed twarzą twoją wiele ich. 20 Ale oczy ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście z człowieka.
Hi 12
1 Zatem odpowiedział i, rzekł: 2 Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość? 3 Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy? 4 Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały. 5 Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu. 6 Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy. 7 A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie. 8 Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie. 9 Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła? 10 W którego ręku jest wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego. 11 nie ucho doświadcza, jako usta pokarmu smakują? 12 W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność. 13 Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i . 14 Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy. 15 On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię. 16 U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący. 17 On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa. 18 On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich. 19 Podaje na łup, a mocarze podwraca. 20 Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera. 21 Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów. 22 On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci. 23 Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go. 24 On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej; 25 Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.
Hbr 6
1 zaniechawszy początkowych nauk o Chrystusie, miejmy się ku doskonałości, nie znowu zakładając grunty pokuty od uczynków martwych i wiary w Boga. 2 Nauki o chrzcie i o wkładaniu rąk, i o powstaniu umarłych, i o sądzie wiecznym; 3 A to uczynimy, tylko Bóg dopuści. 4 niemożebne jest, aby ci, którzy są raz oświeceni i skosztowali daru niebieskiego, i uczestnikami się stali Ducha Świętego, 5 Skosztowali też dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, 6 Gdyby odpadli, aby się zaś odnowili ku pokucie, jako ci, którzy sobie znowu krzyżują Syna Bożego i jawnie go sromocą. 7 Albowiem ziemia, która często na się przychodzący deszcz pije i rodzi ziele przygodne tym, którzy ją sprawują, bierze błogosławieństwo od Boga; 8 Lecz która przynosi ciernie i osty, odrzucona jest i bliska przeklęstwa, która na koniec bywa spalona. 9 A , najmilsi! pewniśmy o was coś lepszego i bliższego, chociaż tak mówimy. 10 Albowiem nie jest Bóg niesprawiedliwy, aby zapamiętał pracy waszej i pracowitej miłości, którąście okazali ku imieniu jego, gdyście służyli świętym i jeszcze służycie. 11 A żądamy, aby każdy z was toż staranie pokazywał ku nabyciu zupełnej nadziei aż do końca. 12 Abyście nie byli gnuśnymi, ale naśladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość odziedziczyli obietnicę. 13 Albowiem Bóg obietnicę czyniąc Abrahamowi, gdy nie miał przez kogo większego przysiąc, przysiągł przez siebie samego, 14 Mówiąc: błogosławiąc błogosławić ci będę i rozmnażając rozmnożę cię. 15 A tak długo czekając, dostąpił obietnicy. 16 Ludzieć wprawdzie przez większego przysięgają, a przysięga, która się dzieje ku potwierdzeniu, jest między nimi końcem wszystkich sporów. 17 Dlatego też Bóg chcąc dostatecznie okazać dziedzicom obietnicy nieodmienność rady swojej, uczynił na to przysięgę, 18 Abyśmy przez dwie rzeczy nieodmienne (w których niemożebne, aby Bóg kłamał), warowną pociechę mieli, my, którzyśmy się uciekli ku otrzymaniu wystawionej nadziei, 19 Którą mamy jako kotwicę , i bezpieczną, i pewną, i wchodzącą aż wewnątrz za zasłonę, 20 Gdzie przewodnik dla nas wszedł, Jezus, stawszy się według porządku Melchisedekowego najwyższym kapłanem na wieki.
Ps 60
1 śpiewakowi na Sussanedut złota pieśń Dawidowa do nauczania; 2 Gdy walczył przeciw Syryjczykom Nacharaim, i przeciw Syryjczykom Soby; gdy się wrócił Joab, poraziwszy Edomczyków w dolinie solnej dwanaście tysięcy. 3 Boże! odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas, i rozgniewałeś się; nawróćże się do nas. 4 Zatrząsnąłeś był ziemią, i rozsadziłeś ją; uleczże rozpadliny jej, boć się chwieje. 5 Okazywałeś ludowi twemu przykre rzeczy, napoiłeś nas winem zawrotu. 6 Ale teraz dałeś chorągiew tym, którzy się ciebie boją, aby ją wynieśli dla prawdy twej. Sela. 7 Aby byli wybawieni umiłowani twoi; zachowajże ich prawicą twoją, a wysłuchaj mię. 8 Bóg ci mówił w świętobliwości swojej; się rozweselę, rozdzielę Sychem, i dolinę Sukkotską pomierzę. 9 Mojeć jest Galaad, mój i Manases, i Efraim moc głowy mojej; Juda zakonodawcą moim. 10 Moab miednicą do umywania mego; na Edoma wrzucę buty moje; ty, Palestyno! wykrzykaj nademną. 11 Któż mię wprowadzi do miasta obronnego? kto mię przyprowadzi aż do Edom? 12 nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, Boże! z wojskami naszemi? Dajże nam ratunek w utrapieniu; boć omylny ratunek ludzki. W Bogu mężnie sobie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.
Słowniczek archaizmów (23)
- azaż, izali, izaż
- czyż? (pytanie retoryczne)
- kroć
- razy („siedm kroć” = siedem razy)
- nadto
- ponadto
- przeto, przetoż
- dlatego
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- cóż
- co
- jakoż
- a więc, jakże
- jeźli, jeźliż
- jeśli
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
- albowiem
- ponieważ, bo
- tedy
- wtedy, zatem
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- niepobożnych
- bezbożni
- dusza, duszy
- życie, osoba, człowiek
- ijob
- Hiob
- mowy
- słowo, wypowiedź; także: język
- umiejętność
- wiedza, poznanie
- książęta
- przywódca, władca, wódz
- wszakże
- jednak, przecież
- zbawienia
- wybawienie
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- zasię
- zaś, natomiast
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Kotwica nadziei
Hbr 6
Autor listu zachęca do wytrwałości i przypomina o obietnicy danej Abrahamowi. Bóg przysiągł na samego siebie, bo nie miał nikogo większego, aby dać nam mocną pociechę. Mamy dwie niezmienne rzeczy, w których niemożliwe jest, aby Bóg skłamał: obietnicę i przysięgę. Nadzieja jest dla duszy jak kotwica bezpieczna i mocna, sięgająca poza zasłonę, gdzie wszedł Jezus. Kotwica nie zatrzymuje fali, ale chroni statek przed dryfem. Dziś, kiedy poczujesz chwiejność w trudnej sytuacji, wybierz jedną obietnicę Bożą, zapisz ją i powtarzaj jak kotwicę. Niezmienność Bożych obietnic daje fundament, na którym możesz stać, kiedy wszystko wokół się chwieje i zmienia.
Modlitwa: Panie, Ty jesteś wierny swoim obietnicom. Zakotwicz moją duszę w Chrystusie.
Log in to mark days as done.