Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.
Biblia w rok · Day 189 of 365
Dzień 189
2 Krn 35–36; 2 Tes 2; Ps 39
Dzień 189 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
2 Krn 35
1 Potem obchodził Jozyjasz w święto przejścia Panu; i zabili baranka wielkanocnego czternastego dnia, miesiąca pierwszego. 2 I postanowił kapłanów na urzędach ich, a potwierdził ich ku posługiwaniu w domu Pańskim. 3 I rzekł , którzy uczyli Izraela, i byli poświęceni Panu: Postawcie świętą w domu, który zbudował Salomon, syn Dawidowy, król Izraelski; nie będzie więcej brzemieniem na ramionach waszych. Terazże służcie Panu, Bogu waszemu, i ludowi jego Izraelskiemu. 4 A nagotujcie się według domów ojców waszych, i według podziałów waszych, jako je opisał Dawid, król Izraelski, i jako je opisał Salomon, syn jego; 5 A stójcie w według podziałów domów ojcowskich, braci waszych, którzy są z ludu, i według podziału domu ojcowskiego Lewitów. 6 A tak zabijcie baranka wielkanocnego, a poświęćcie się, i przygotujcie braci waszych, sprawując się według słowa Pańskiego, podanego przez Mojżesza. 7 dał Jozyjasz pospólstwu baranków z trzód, i koziełków, to wszystko na ofiary święta przejścia według tego, ile się znalazło w liczbie, trzydzieści tysięcy, a wołów trzy tysiące; to wszystko z majętności królewskiej. 8 też jego dobrowolnie ludowi, kapłanom, i Lewitom dawali na ofiarę; Helkijasz, i Zacharyjasz, i Jehijel, książęta domu Bożego, oddali kapłanom na ofiary święta przejścia dwa tysiące i sześć set drobnego bydła, i wołów trzysta. 9 Kienanijasz, i Semejasz, i Natanael, bracia jego, i Chasabijasz, i Jehijel, i Josabad, z Lewitów, oddali innym Lewitom na ofiary święta przejścia pięć tysięcy drobnego bydła, i wołów pięć set. 10 A tak wszystko zgotowawszy ku służbie, stanęli kapłani na miejscach swych, i Lewitowie w porządkach swych według królewskiego. 11 I bili baranki wielkanocne, a kapłani kropili krwią ich, a Lewitowie odzierali ze skór. 12 I podzielili z nich na , aby to dali pospólstwu według podziałów domów ojcowskich na ofiarę Panu, jako napisane w księgach Mojżeszowych; także też uczynili z strony wołów. 13 I piekli baranki wielkanocne ogniem według zwyczaju; a inne rzeczy poświęcone warzyli w garncach, i w kotłach, i w panwiach, i rozdawali spieszno wszystkiemu pospólstwu. 14 Potem też nagotowali sobie i kapłanom. Bo kapłani, synowie Aaronowi, około całopalenia i tłustości zabawieni byli aż do nocy; Lewitowie gotowali sobie i kapłanom, synom Aaronowym. 15 Także i śpiewacy, synowie Asafowi, stali w porządku swym według rozkazania Dawida i Asafa, i Hemmana, i Jedytuna, widzącego królewskiego; odźwierni też stali u każdej bramy, bo się im nie godziło odchodzić od posług ich; przetoż bracia ich Lewito wie gotowali dla nich. 16 A tak zgotowana jest wszystka służba Pańska dnia dla obchodzenia święta przejścia, i dla ofiarowania całopalenia na ołtarzu Pańskim według rozkazania króla Jozyjasza. 17 I obchodzili synowie Izraelscy, ile się ich znalazło, święto przejścia onegoż czasu, i święto uroczyste przaśników przez dni. 18 A nie było obchodzone święto przejścia temu podobne w Izraelu ode dni Samuela proroka; ani żaden z królów Izraelskich obchodził takiego święta przejścia, jakie obchodził Jozyjasz i kapłani, i Lewitowie, i wszystek lud Judzki, i Izraelski, ile się go znalazło, i obywatele Jeruzalemscy. 19 Ośmnastego roku królowania Jozyjaszowego to święto przejścia obchodzono. 20 Po tem wszystkiem, gdy naprawił Jozyjasz dom Boży, wyciągnął Necho, król Egipski, aby walczył przeciw Karchemis nad rzeką Eufrates; a Jozyjasz też wyjechał przeciwko niemu. 21 Ale on posłał do niego posłów swych, mówiąc: ja mam z tobą, królu Judzki? Nie przeciwkoć tobie dziś ciągnę, ale przeciwko domowi, który ze mną walczy; i rozkazał mi Bóg, abym się pospieszył. Przestań walczyć z Bogiem, który jest ze mną, aby cię nie zabił. 22 Ale nie odwrócił Jozyjasz twarzy swej od niego; odmienił szaty swe, aby z nim walczył; a nie przestał na słowach Necha, które wyszły z ust Bożych. A tak przyciągnął, aby się z nim potykał na polu Magieddo. 23 I postrzelili strzelcy króla Jozyjasza. Tedy rzekł król do sług swoich: Wyprowadźcie mię z bitwy, bom jest bardzo zraniony. 24 I przenieśli go słudzy jego z onego wozu, a włożyli go na drugi wóz, który miał, i odwieżli go do Jeruzalemu. Tamże umarł, i pochowano go w grobach ojców jego; a wszystek lud Judzki i Jeruzalemski płakał nad Jozyjaszem. 25 Uczynił też i narzekanie nad Jozyjaszem, które przypominają wszyscy śpiewacy, i śpiewaczki w lamentach swych o Jozyjaszu aż po dziś dzień, i wprowadzili to w zwyczaj w Izraelu; a zapisano te rzeczy w lamentach Jeremijaszowych. 26 A inne sprawy Jozyjaszowe i dobroczynności jego według tego, jako napisane w Pańskim, 27 I uczynki jego pierwsze i poślednie zapisane są w księgach królów Izraelskich i Judzkich.
2 Krn 36
1 wziął lud ziemi Joachaza, syna Jozyjaszowego, a postanowił go za króla na miejscu ojca jego w . 2 Dwadzieścia i trzy lata było Joachazowi, gdy począł królować, a trzy miesiące królował w Jeruzalemie. 3 Bo go złożył król Egipski w Jeruzalemie, i nałożył winę na onę ziemię sto talentów srebra, i talent złota. 4 I postanowił królem król Egipski Elijakima, brata jego, nad Judą i nad Jeruzalemem, i odmienił imię jego, a nazwał go Joakim; a Joachaza, brata jego, wziąwszy Necho, zawiódł go do Egiptu. 5 Dwadzieścia i pięć lat miał Joakim, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalemie; i czynił złe przed oczyma Pana Boga swego. 6 Przeciw któremu wyciągnął Nabuchodonozor, król Babiloński, i związał go dwoma łańcuchami miedzianemi, aby go zawiódł do Babilonu. 7 Naczynia też domu Pańskiego zniósł Nabuchodonozor do Babilonu, i oddał je do swego w Babilonie. 8 A spraw Joakimowych, i obrzydłości jego, które czynił, i cokolwiek się znajdowało przy nim, to zapisane w księgach królów Izraelskich i Judzkich. A królował Joachyn, syn jego, miasto niego. 9 Ośm lat miał Joachyn, gdy królować począł, a trzy miesiące i dziesięć dni królował w Jeruzalemie; i czynił złe przed oczyma Pańskimi; 10 Potem po roku posłał król Nabuchodonozor, i kazał go przywieść do Babilonu, i z naczyniem kosztownem domu Pańskiego, a postanowił królem Sedekijasza, brata jego, nad Judą i nad Jeruzalemem. 11 Dwadzieścia i jeden lat miał Sedekijasz, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalemie. 12 I czynił złe przed oczyma Pana, Boga swego, a nie upokorzył się przed Jeremijaszem prorokiem, który mówił z ust Pańskich. 13 i przeciwko królowi Nabuchodonozorowi powstał, który go był przysięgą zawiązał przez Boga; a zatwardziwszy kark swój uparł się w sercu swojem, aby się nie nawrócił do Pana, Boga Izraelskiego. 14 Wszyscy też kapłani, i lud, wielce rozmnożyli według wszystkich pogańskich; i splugawili dom Pański, który był poświęcił w Jeruzalemie. 15 A Pan, Bóg ojców ich, posyłał do nich posłów swoich, a posyłał rano wstawając; bo folgował ludowi swemu, i mieszkaniu swemu. 16 Ale oni szydzili z posłów Bożych, i lekce sobie poważyli słów jego, a naśmiewali się z proroków jego, aż przyszła Pańska na lud jego, tak, żadnego uleczenia nie było. 17 Bo na nich króla Chaldejskiego, który pomordował młodzieńców ich mieczem w domu ich, a nie przepuścił ani młodzieńcowi ani pannie, starcowi i zgrzybiałemu; wszystkich podał w ręce jego. 18 wszystkie naczynia domu Bożego, wielkie i małe, i skarby domu Pańskiego, i skarby królewskie i jego, przeniósł do Babilonu. 19 I spalili dom Boży, a zburzyli mury Jeruzalemskie, i wszystkie pałace jego popalili ogniem, i wszystkie jego naczynia kosztowne popsuli. 20 A tych, którzy uszli miecza, przeniósł do Babilonu; i byli niewolnikami jego i synów jego aż do królowania króla Perskiego; 21 Aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez usta Jeremijaszowe, ażby odprawiła ziemia sabaty swoje; bo po wszystkie dni spustoszenia swego odpoczywała, aż się wypełniło siedmdziesiąt lat. 22 Potem roku pierwszego Cyrusa, króla Perskiego, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez usta Jeremijaszowe, wzbudził Pan ducha Cyrusa, króla Perskiego, że kazał obwołać i rozpisać po wszystkiem królestwie swojem, mówiąc: 23 Tak mówi Cyrus, król Perski: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebieski; i ten mi , abym mu zbudował dom w Jeruzalemie, które jest w Judztwie. Kto tedy jest między wami ze wszystkiego ludu jego, który budować chce, z tym niech będzie Pan, Bóg jego, a ten niechaj idzie.
2 Tes 2
1 A prosimy was, bracia! przez przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa i nasze zgromadzenie do niego, 2 Abyście się nie zaraz dali zrażać z zmysłu waszego, ani sobą trwożyć, lub przez ducha lub przez , lub przez list, od nas pisany, jakoby nadchodził dzień Chrystusowy. 3 Niech was nikt nie zwodzi żadnym sposobem; nie przyjdzie on dzień, ażby przyszło odstąpienie i byłby objawiony człowiek on grzechu, on syn zatracenia. 4 Który się sprzeciwia i wynosi nad to , co się zowie Bogiem, albo co ma Boską cześć, tak on w kościele Bożym jako Bóg usiądzie, udawając się za Boga. 5 nie pamiętacie, iż jeszcze z wami będąc, o temem wam powiadał? 6 A teraz wiecie, co przeszkadza, aby był objawiony czasu swego. 7 Albowiem się już sprawuje tajemnica , tylko że ten, który teraz przeszkadza, przeszkadzać będzie, ażby był z pośrodku odjęty. 8 A objawiony będzie on niezbożnik, którego Pan zabije duchem ust swoich i zniesie objawieniem przyjścia swego. 9 Którego niezbożnika przyjście jest podług skutku szatańskiego, ze wszelką mocą i znakami, i cudami kłamliwemi, 10 I ze wszystkiem oszukaniem nieprawości w tych, którzy giną, iż miłości prawdy nie przyjęli, aby byli zbawieni. 11 A przetoż pośle im Bóg skutek błędów, aby wierzyli kłamstwu, 12 Aby byli osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, ale sobie upodobali niesprawiedliwość. 13 Lecz my powinniśmy Bogu dziękować zawsze za was, bracia umiłowani od Pana! iż was Bóg od początku wybrał ku zbawieniu w poświęceniu Ducha i w wierze prawdy, 14 Do czego was powołał przez naszę ku dostąpieniu chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa. 15 Przetoż, bracia! stójcie, a trzymajcie się nauki podanej, którejście się nauczyli lub przez mowę, lub przez list nasz. 16 A sam Pan nasz, Jezus Chrystus i Bóg a Ojciec nasz, który nas umiłował i dał pociechę wieczną, i nadzieję dobrą przez łaskę, 17 Niech cieszy serca wasze i utwierdza was w każdej mowie i w uczynku dobrym.
Ps 39
1 śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy. 2 Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną. 3 Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała. 4 Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim: 5 Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę. 6 Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela. 7 Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze. 8 A teraz na oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem. 9 od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię. 10 Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił. 11 Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał. 12 Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla , niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela. 13 Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi. Sfolguj mi, abym się posilił, niżeli odejdę, a nie będzie mię.
Słowniczek archaizmów (32)
- jeruzalemie, jeruzalemu
- Jerozolima
- lewitów, lewitom, lewitowie
- członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
- wszystek, wszystka, wszystko, wszystkiem, wszystkiego
- cały, każdy
- skrzynię
- skrzynia przymierza, Arka
- świątnicy
- świątynia
- tedy
- wtedy, zatem
- książęta, książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- nadto
- ponadto
- przedniejsi, przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- rozkazał, rozkazania
- polecić, nakazać; polecenie
- całopalenie, całopalenia
- ofiara spalana w całości na ołtarzu
- przeto, przetoż
- dlatego
- onego, onegoż
- ten, tamten
- siedm
- siedem
- cóż
- co
- owszem
- przeciwnie; owszem
- jeremijasz
- Jeremiasz
- zakonie
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- kościoła
- zbór; wspólnota wierzących
- ostatek
- reszta
- nieprawości
- bezprawie, grzech
- obrzydliwości
- coś odrażającego w oczach Boga
- popędliwość
- gniew, porywczość
- iż
- że
- przywiódł
- przyprowadzę, przyprowadził
- mowę
- słowo, wypowiedź; także: język
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- albowiem
- ponieważ, bo
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- ewangieliję
- ewangelia, Dobra Nowina
- wnet
- zaraz
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Bóg porusza Cyrusa
2 Krn 36
Ostatni rozdział Kronik opisuje upadek Jerozolimy i niewolę babilońską. Wydaje się, że to koniec. Jednak książka kończy się nadzieją: Pan wzbudził ducha Cyrusa, króla perskiego, który ogłosił, że Bóg niebios polecił mu zbudować świątynię w Jerozolimie, i zaprosił Żydów do powrotu. Bóg potrafi użyć nawet obcego władcy, aby wypełnić swoje obietnice. Nic nie jest zbyt trudne dla Jego planu. Jeśli czujesz się dziś jak na wygnaniu, pamiętaj, że historia nie zakończyła się w ciemności. Zapisz dzisiaj jedno miejsce w swoim życiu, w którym czekasz na nowy początek, i oddaj je Panu. Gdy kończy się ludzka nadzieja, Boża dopiero się zaczyna, i często używa do tego ludzi, których nikt by o to nie podejrzewał.
Modlitwa: Panie, Ty prowadzisz historię do dobrego końca. Daj mi cierpliwie czekać na Twój czas.
Log in to mark days as done.