1 A tak Dawid będąc stary i pełen dni, postanowił królem Salomona, syna swego nad Izraelem.2 I zgromadził wszystkich Izraelskich, i kapłanów, i ;3 A policzono Lewitów od trzydziestu lat i wyżej; i był poczet ich według głów ich osób trzydzieści i ośm tysięcy.4 Z których postanowiono na posługę domu Pańskiego dwadzieścia i cztery tysiące, a przełożonych i sędziów sześć tysięcy.5 cztery tysiące odźwiernych, i cztery tysiące chwalących Pana na instrumentach, których nasprawiał Dawid ku chwaleniu Boga.6 I rozdzielił ich Dawid na pewne hufy według synów Lewiego, to jest, Giersona, Kaata, i Merarego.7 Z Giersona byli Laadam, i Semej.8 Synowie Laadanowi: Jachijel, i Zetam, i Joel, ci trzej.9 Synowie Semejowi: Salomit, i Hazyjel, i Haran, ci trzej. Cić byli przedniejsi domów ojcowskich z Laadana.10 A synowie Semejowi: Jachat, Zyna, i Jehus, i Baryjasz; cić synowie Semejowi czterej.11 A Jachat był pierwszym, a Zyza wtóry; ale Jehus i Baryjasz nie mieli wiele synów; byli w domu ojcowskim policzeni za jednę familiję.12 Synowie Kaatowi: Amram, Izaar, Hebron, i Husyjel, czterej.13 Synowie Amramowi: Aaron i Mojżesz. Lecz Aaron był odłączony, aby służył w najświętszej, sam i synowie jego aż na wieki, i aby kadzili przed Panem, a służyli mu, i błogosławili w imieniu jego aż na wieki.14 Ale synowie Mojżesza, męża Bożego, policzeni są w pokoleniu Lewiego.15 Synowie Mojżeszowi: Gierson i Eliezer.16 Synowie Giersonowi: Sebujel pierwszy.17 A synowie Eliezerowi byli Rechabijasz pierwszy. I nie miał Eliezer synów innych; ale synowie Rechabijaszowi rozmnożyli się bardzo.18 Synowie Izaarowi: Salomit pierwszy.19 Synowie Hebronowi: Jeryjasz pierwszy, Amaryjasz wtóry, Jehazyjel trzeci, a Jekmaan czwarty.20 Synowie Husyjelowi: Micha pierwszy, a Jesyjasz wtóry.21 Synowie Merarego: Mahelin i Musy; a synowie Mahelego: Eleazar i Cys.22 I umarł Eleazar, a nie miał synów, tylko córki, które pojmowali synowie Cysowi, bracia ich.23 Synowie Musy: Maheli, i Eder, i Jerymot, trzej.24 Cić są synowie Lewiego według domów ojców swych, przedniejsi domów ojcowskich, którzy policzeni byli według pocztu imion i osób swych z osobna, którzy odprawowali prace usługiwania w domu Pańskim od dwudziestu lat i wyżej.25 rzekł Dawid: Dał Pan, Bóg Izraelski, ludowi swemu, i będzie mieszkał w aż na wieki.26 Do tego i Lewitowie nie będą więcej nosić i naczynia jego ku posługiwaniu jego;27 Ale według postanowienia Dawidowego ostatniego, byli policzeni synowie Lewiego od dwudziestu lat i wyżej;28 Aby zostawali pod ręką synów Aaronowych ku usłudze domu Pańskiego w przysionkach i w gmachach, i ku oczyszczaniu wszelkich rzeczy poświęconych, i ku pracy około usługi domu Bożego;29 I około chleba pokładnego, i około mąki na ofiarę, i około placków niekwaszonych, i około panewek, i około rzeczy smażonych, i około wszelkiej miary i odmierzania;30 A stali na każdy poranek ku wysławianiu, i ku chwaleniu Pana, także i w wieczór;31 Nadto, przy każdem ofiarowaniu Panu w sabaty, na nowiu miesiąca, i w uroczyste święta, według liczby i porządku ich przed Panem;32 A tak aby pilnowali straży namiotu zgromadzenia, i straży świątnicy, i straży synów Aaronowych, braci swych, w usłudze domu Pańskiego.
1 A synowie Aaronowi tym sposobem rozdzieleni byli: Synowie Aaronowi byli Nedab i Abiju, Eleazar i Itamar;2 Ale Nadab i Abiju umarli przed ojca swego, a synów nie mieli: odprawowali urząd kapłański Eleazar i Itamar.3 I podzielił ich Dawid, to jest Sadoka z synów Eleazarowych, i Achimelecha z synów Itamarrowych, według urzędu ich w usługach ich.4 I znalazło się synów Eleazarowych więcej mężów, niż synów Itamarowych, gdy ich podzielił. Z synów Eleazarowych było przedniejszych według domów ojcowskich szesnaście; ale synów Itamarowych według domów ojcowskich ośm.5 A rozdzieleni są losem jedni od drugich; bo byli przełożonymi nad świątnicą, i przedniejszymi przed Bogiem, tak z synów Eleazarowych, jako i z synów Itamarowych.6 A popisał ich Senejasz, syn Natanaelowy, pisarz, z pokolenia Lewiego, przed królem i psiążętami, i przed Sadokiem kapłanem, i Achimelechem, synem Abijatarowym, i przedniejszymi z domów ojcowskich, kapłanów i ; a naznaczono jeden dom ojcowsk i Eleazarowi, a drugi naznaczono Itamarowi.7 I padł los pierwszy na Jehojaryba, na Jedajasza wtóry;8 Na Haryma trzeci, na Seoryma czwarty;9 Na Malchyjasza piąty, na Mijamana szósty;10 Na Akkosa siódmy, na Abijasza ósmy;11 Na Jesuego dziewiąty, na Sechenijasza dziesiąty;12 Na Eliasyba jedenasty, na Jakima dwunasty;13 Na Huppa trzynasty, na Jesebaba czternasty;14 Na Bilgę piętnasty, na Immera szesnasty;15 Na Chezyra siedmnasty, na Happisesa ośmnasty;16 Na Petachyjasza dziewiętnasty, na Ezechyjela dwudziesty;17 Na Jachyna dwudziesty i pierwszy, na Gamuela dwudziesty i wtóry;18 Na Delajasza dwudziesty i trzeci, na Maazyjasza dwudziesty i czwarty.19 Cić są sporządzeni w posługiwaniu swojem, aby wchodzili do domu Pańskiego w przemianach swych, jako zwykli pod rządem Aarona, ojca ich, jako mu był Pan, Bóg Izraelski.20 A z synów Lewiego, którzy byli pozostali z synów Amramowych, Subajel; z synów Subajelowych Jechdejasz.21 Z Rechabijasza, z synów Rechabijaszowych był przednjiejszy Jesyjasz.22 Z Isaary Salomit, z synów Salomitowych Jachat.23 A synowie Jeryjaszowi: Amaryjasz wtóry, Jehazylej trzeci, Jekmaan czwarty.24 Synowie Husyjelowi Micha; z synów Michy Samir.25 Brat Michasowy Jesyjasz; z synów Jesyjaszowych Zacharyjasz.26 Synowie Merarego: Maheli i Musy: synowie Jahasyjaszowi Beno.27 Sunowie Merarego z Jahasyjasza: Beno, i Soam, i Zachur, i Hybry.28 Z Mahalego Eleazar, który nie miał synów.29 Z Cysa, synowie Cysowi Jerahmeel.30 A synowie Musy: Maheli i Eder, i Jerymot. Cić byli synowie Lewitów według domów ojców ich.31 I ci też miotali losy naprzeciwko braci swoich, synom Aaronowym, przed Dawidem królem, i Sadokiem, i Achimelechem, i przedniejszymi domów ojcowskich, z kapłanów i Lewitów, z domów ojcowskich, każdy przedniejszy przeciwko bratu swemu młodszemu.
1 I was ożywił, którzyście byli umarli w upadkach i w grzechach.2 W którycheście niekiedy chodzili według zwyczaju świata tego i według książęcia, który ma władzę na powietrzu, ducha tego, który teraz jest skuteczny w synach niedowiarstwa.3 Między którymi i my wszyscy obcowaliśmy niekiedy w pożądliwościach ciała naszego, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z przyrodzenia dziećmi gniewu, jako i drudzy.4 Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdziu, dla wielkiej miłości swojej, którą nas umiłował.5 I gdyśmy byli umarłymi w grzechach, ożywił nas z Chrystusem, (gdyż łaską zbawieni jesteście)6 I pospołu z nim wzbudził, i pospołu z nim posadził na niebiesiech w Chrystusie Jezusie,7 Aby okazał w przyszłych wiekach ono nader obfite bogactwo łaski swojej, z dobrotliwości swojej przeciwko nam w Chrystusie Jezusie.8 łaską jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, dar to Boży jest;9 Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.10 Albowiem czynem jego jesteśmy stworzeni w Chrystusie Jezusie ku uczynkom dobrym, które przedtem Bóg zgotował, abyśmy w nich chodzili.11 pamiętajcie, że wy niekiedy będąc poganami w ciele, którzyście byli zwani nieobrzezką od , których zwano obrzezką w ciele, która się ręką dzieje;12 Iżeście byli naonczas bez Chrystusa, oddaleni od społeczności Izraelskiej i obcymi od umów obietnicy, nadziei nie mający i bez Boga na świecie.13 Ale teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzyście niekiedy byli dalekimi, staliście się bliskimi przez krew Chrystusową,14 Albowiem on jest pokojem naszym, który oboje jednem uczynił i średnią ścianę, która była przegrodą, rozwalił;15 Nieprzyjaźń, to jest przykazań, który zależał w ustawach, skaziwszy przez ciało swoje, aby dwóch stworzył w samym sobie w jednego nowego człowieka, czyniąc pokój;16 I pojednał obydwóch w jednem ciele z Bogiem przez krzyż, zgładziwszy nieprzyjaźń przezeń.17 I przyszedłszy opowiedział pokój wam, którzyście dalekimi i którzyście bliskimi.18 Albowiem przezeń mamy przystęp obie strony w jednym Duchu do Ojca.19 A przetoż już więcej nie jesteście gośćmi i przychodniami, ale spółmieszczaninami świętych i domownikami Bożymi.20 Zbudowani na fundamencie Apostołów i proroków, którego jest gruntownym węgielnym kamieniem sam Jezus Chrystus,21 Na którym budowanie wespół spojone rośnie w święty w Panu;22 Na którym też i wy się wespół budujecie, abyście byli mieszkaniem Bożem w Duchu Świętym.
1 śpiewakowi psalm Dawidowy.2 Niech cię Pan wysłucha w dzień utrapienia; niech cię wywyższy imię Boga Jakóbowego.3 Niech ci ześle ratunek z , a z Syonu niech cię podeprze.4 Niech wspomni na wszystkie ofiary twoje, a twoje niech w popiół obróci. Sela.5 Niech ci da według serca twego, a wszelką radę twoję niech wypełni.6 Rozweselimy się w wybawieniu twojem, a w imieniu Boga naszego chorągiew podniesiemy; niech wypełni Pan wszystkie prośby twoje.7 Teraześmy poznali, Pan wybawił pomazańca swego, a iż go wysłuchał z nieba swego świętego przez zbawienną moc prawicy swojej.8 Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.9 Onić polegli i upadli, a myśmy powstali, i ostoimy się. Panie! ty nas zachowaj, a król nas niech wysłucha w dzień wołania naszego.
namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
wszystko, wszystkiego
cały, każdy
iż, iżby
że
całopalenia
ofiara spalana w całości na ołtarzu
ustawicznie
ciągle
obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
rozkazał
polecić, nakazać; polecenie
pospołu, wespół
razem
onych
ten, tamten
zakon
Prawo Mojżeszowe (Tora)
kościół
zbór; wspólnota wierzących
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Dar, który kosztuje
1 Krn 21
Dawid zgrzeszył, gdy policzył lud, i Pan dopuścił karę. Gdy ma wybrać skutki, wybiera wpaść w ręce Boga, bo Jego miłosierdzie jest wielkie. Potem król chce wznieść ołtarz na klepisku Ornana. Ornan oferuje je za darmo, ale Dawid odpowiada, że nie złoży Panu tego, co nic go nie kosztuje, i płaci pełną cenę. Pokuta i dziękczynienie mają swoją cenę. Dziś zapytaj siebie, co jest ofiarą z twojej strony, a nie tylko gestem. Zrób coś dla Boga, co naprawdę coś cię kosztuje: czas, pieniądze albo wygodę. Prawdziwa wdzięczność nie liczy kosztów, a Dawid wiedział, że Boże miłosierdzie jest warte więcej niż jakakolwiek cena.
Modlitwa: Panie, nie chcę Ci dawać tylko resztek. Naucz mnie składać Ci dary z radością i ze szczerego serca.