Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 164 of 365

Dzień 164

1 Krn 10–12; Ga 2; Ps 14

Dzień 164 z 365

Stary Testament

1 Krn 10–12

Nowy Testament

Ga 2

Psalm

Ps 14

1 Krn 10

1 A gdy Filistynowie walczyli z Izraelem, uciekli mężowie Izraelscy przed Filistynami a polegli, będąc porażeni na górze Gielboe. 2 I gonili Filistynowie Saula i synów jego; i zabili Filistynowie Jonatana, i Abinadaba, i Melchisuego, synów Saulowych. 3 A gdy się zmocniła bitwa przeciw Saulowi, trafili na niego strzelcy, i z łuku zraniony jest od strzelców. 4 Rzekł Saul do sługi swego, co za nim broń nosił: Dobądź miecza twego, a przebij mię nim, by nie przyszli ci nieobrzezańcy, a nie pośmiewali się ze mnie. Ale nie chciał sługa, który nosił broń jego; bo się bardzo bał. porwawszy Saul miech, padł nań. 5 A widząc sługa, co nosił broń jego, że umarł Saul, padłszy też i sam na miecz umarł. 6 A tak umarł Saul, i trzej synowie jego, i dom jego z nim zginął. 7 Co gdy ujrzeli wszyscy mężowie Izraelscy, którzy mieszkali na dolinie, uciekli Izraelczycy, a iż pomarli Saul i synowie jego, opuściwszy miasta swe także uciekli. I przyszli Filistynowie, i mieszkali w nich. 8 A gdy przyszli Filistynowie brać łupy z pobitych, znaleźli Saula, i synów jego, leżących na górze Gielboe; 9 A złupiwszy go wzięli głowę jego, i zbroję jego, i posłali po ziemi Filistyńskiej w około, aby to ogłoszone było przed ich, i przed ludem. 10 I położyli zbroję jego w domu boga swego, a głowę jego zawiesili w domu Dagonowym. 11 Usłyszawszy tedy wszyscy mężowie Jabes Galaad wszystko, co uczynili Filistynowie Saulowi, 12 Powstali wszyscy mężowie mocni, i wzięli ciało Saulowe, i ciało synów jego, a przyniósłszy do Jabes pogrzebli kości ich pod dębem w Jabes, i pościli przez dni. 13 A tak umarł Saul dla przestępstwa swego, którem był wystąpił przeciwko Panu, i przeciwko słowu Pańskiemu, któego nie przestrzegał, iż się radził ducha wieszczego, pytając się go; 14 A iż się nie radził Pana, zabił go, a przeniósł królestwo na Dawida, syna Isajego.

1 Krn 11

1 Zebrał się Izrael do Dawida do Hebronu, mówiąc: Otośmy kość twoja i ciało twoje! 2 Jako i przedtem, gdy jeszcze był Saul królem, też wywodził i wwodził Izraela. Tak Pan, Bóg twój, rzekł tobie: Ty będziesz pasł lud mój Izraelski, a ty będziesz wodzem nad ludem moim Izraelskim. 3 A tak przyszli wszyscy starsi Izraelscy do króla do Hebronu, i uczynił Dawid z nimi przymierze w Hebronie przed Panem, i pomazali Dawida za króla nad Izraelem według słowa Pańskiego, które powiedział przez Samuela. 4 Jechał tedy Dawid ze wszystkim Izraelem do , które jest Jebus, gdzie byli Jebuzejczycy obywatelami ziemi. 5 I rzekli obywatele Jebuzejscy do Dawida: Nie sam. Ale Dawid wziął zamek Syoński, który jest miastem Dawidowem. 6 Bo był rzekł Dawid: Ktobykolwiek poraził Jebuzejczzyka najpierwej, ten będzie skiążęciem i . wstąpił najpierw Joab, syn Sarwii, i został hetmanem. 7 I mieszkał Dawid na zamku; dla tego nazwano go miastem Dawidowem. 8 I zbudował miasto w około, od Mello aż w okrąg; a Joab pobudował miasta. 9 A tak Dawid im dalej, tem więcej rozmnażał się, i rosł; Pan zastępów był z nim. 10 A cić są najorzedniejsi rycerze, których miał Dawid, którzy się mężnie starali z nim o królestwo jego ze wszystkim Izraelem, aby go królem uczynili według słowa Pańskiego nad Izraelem. 11 A tenci jest poczet rycerzy, których miał Dawid: Jasobam, syn Chachmonowy, między trzydziestoma; ten podniósłszy oszczep swój na trzystu, jednym razem ich zabił. 12 A po nim Elezar, syn Dodonowy, Achochytczyk; ten był jednym między trzema mocarzami. 13 Ten był z Dawidem w Pasdamim, gdzie się zebrali byli Filistynowie ku bitwie; a była ona część pola pełna jęczmienia, a lud był uciekł przed Filistynami. 14 I stanęli w pośród onego pola, i obronili go, a porazili Filistynów: i wybawił Pan lud wybawieniem wielkiem. 15 Ci także trzej ze trzydziestu przedniejszych wstąpili na skałę do Dawida do jaskini Odollam, gdyż wojsko Filistyńskie leżało obozem w dolinie Rafaim; 16 Albowiem Dawid natenczas mieszkał na zamku, a stanowisko Filistyńskie było natenczas w . 17 Pragnęł tedy Dawid: Oby mi się kto dał napić wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy! 18 Przetoż przebiwszy się ci trzej przez wojsko Filistyńskie, naczerpali wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy, a wziąwszy przynieśli do Dawida. Lecz jej nie chciał Dawid pić, ale ją wylał na ofiarę Panu. 19 I rzekł: Nie daj mi tego, Boże mój, abym to uczynić miał! krew tych mężów pić będą, którzy odważyli swój? albowiem z odwagą żywota swego przynieśli ją; i nie chciał jej pić. Toć uczynili trzej oni mocarze. 20 A Abisaj, brat Joabowy, był przedniejszy z onych trzech; tenże podniósł włócznię swą na trzysta ludu, które pobił, i otrzymał sławę między onymi trzema. 21 Z tych trzech nad innych dwóch był sławniejszy, a był ich ; jednak onych trzech pierwszych nie doszedł. 22 Banajas też, syn Jojady, syn męża dużego, wielkich spraw, z Kabseela, ten zabił dwóch mocarzów Moabskich; ten też zszedłszy zabił lwa w pośród jamy, gdy był śnieg. 23 Ten też zabił męża Egipczanina, męża, którego wzrost był na pięć . A chociaż Egipczanin miał w ręku oszczep jako nawój tkacki, wszkże przyszedł do niego z kijem, i wydarł oszczep z ręki Egipczanina, i zabił go oszczepem jego. 24 To uczynił Banajas, syn Jojady, który także sławnym został między onymi trzema mocarzami. 25 A choć był między onymi trzydziestoma sławnym, nie doszedł onych trzech. I postanowił go Dawid nad drabantami swymi. 26 A w wojsku co mocniejsi byli: Asael, brat Joabowy, Elkanan, syn Dodonowy z Betlehem; 27 Sammot Harodczyk, Heles Felonitczyk; 28 Hyra, syn Ikkiesowy, Tekuitczyk, Abiezer Anatotczyk; 29 Sybbechaj Husatczyk, Ilaj Ahohytczyk; 30 Maharaj Netofatczyk, Heled, syn Baamy, Netofatczyk; 31 Itaj, syna Rybajego, z Gabaat synów Benjaminowych, Banajas Faratończyk; 32 Hutaj od potoku Gaas; Abiel Arbatczyk; 33 Asmawet Bacharomczyk; Elijachba Salabończyk. 34 Synowie Asema Gisończyka: Jonatan, syn Sagii, Hororczyk; 35 Ahijam, syn Zacharowy, Ararytczyk, Elifal, syn Urowy; 36 Hefer Mecheratczyk, Achijas Felonitczyk; 37 Hesro Karmelczyk, Naaraj, syn Ezbajowy; 38 Joel, brat Natanowy,Michbar, syn Gierego. 39 Selek Ammonitczyk, Nacharaj Berotczyk, który nosił broń Koaba, syna Sarwii; 40 Hyra Itrejczyk, Gareb Itrejczyk; 41 Uryjasz Hetejczyk, Zabad, syn Achalajego. 42 Adyna, syn Sysy, Rubenitczyk, książę Rubenitów, a z nim trzydzieści mężów. 43 Hanan, syn Maachy, i Jozafat Mitnitczyk. 44 Uzyjasz Asteratczyk, Sama i Jehijel, synowie Hotamy Aroerytczyka. 45 Jedinael, syn Symry, i Jocha, brat jego, Tysytczyk. 46 Eliel Machawimczyk, i Jerybaj, i Josawijasz, synowie Elnaamowi, i Itma Moabczyk. 47 Eliel, i Obed, i Jaasyjel z Mezobaj.

1 Krn 12

1 A cić są, co byli przyszli do Dawida do Sycelegu, gdy się jeszcze krył przed Saulem, synem Cysowym; a ci byli między mocarzami posiłek dawający w bitwie, 2 Noszący łuk, a prawą i lewą ręką ciskający kamieńmi, i strzelający z łuku, a byli z braci Saulowych z pokolenia Benjaminowego: 3 Książe Achyjezer, i Joaz, synowie Semmai Gabatczyka, i Jezyjel, i Falet, synowie Azmawetowi, i Baracha, i Jehu Anatotczyk; 4 Ismajasz też Gabaończyk, mężny między trzydziestoma, a był przełożony nad trzydziestoma; i , i Jahazyjel, Johanan, i Jozabad Gliederatczyk; 5 Eluzaj, i Jerymot, i Bealijasz, i Semaryjasz, i Sefatyjasz Harufitszyk; 6 Elkana, i Jesyjasz, i Asareel i Joezer, i Jasobam Korchytczyk; 7 I Joela, i Zebadyjasz, synowie Jerohamowi z Giedor. 8 A z pokolenia Gadowego zbiegli byli do Dawida na miejsce obronne na puszczę mężowie duży, mężowie sposobni do boju, noszący tarcz i kopiję, których twarze były jako lwie tarze, a jako sarny po górach prędcy; 9 Eser , Obadyjasz wtóry, Elijab trzeci, 10 Mismanna czwarty, Jeremijasz piąty, 11 Ataj szósty, Eliel siódmy, 12 Jochanan ósmy, Elzebad dziewiąty, 13 Jeremijasz dziesiąty, Machbanajasz jedenasty. 14 Cić byli z synów Gadowych, wojska, jeden nad stem mniejszy, a większy nad tysiącem. 15 Cić są, którzy przeszli Jordan miesiąca pierwszego, który był wylał ze wszystkich brzegów swoich; i wygnali wszystkich mieszkających w dolinach na wschód i na zachód słońca. 16 Przyszli także niektórzy z synów Benjaminowych i z Judowych, do miejsca obronnego, do Dawida. 17 I wyszedł Dawid przeciwko nim a odpowiadając, rzekł im: Jeźliście spokojnie przyszli do mnie, abyście mię ratowali, serce też moje złączy się z wami; ale jeźliście przyszli, abyście mię wydali nieprzyjaciołom moim, (choć nie masz przy mnie) niech w to wejrzy Bóg ojców naszych, a niech sądzi. 18 Duch przyoblekł Amazyjasza, przedniejszego między hetmanami, i rzekł: Twoiśmy, o Dawidzie! a z tobą przestajemy, synu Isajego. Pokój, pokój tobie, i pokój pomocnikom twoim! gdyż ci pomaga Bóg twój. A tak przyjął ich Dawid, i postanowił ich hetmanami wojska. 19 A z pokolenia Manasesowego odpadli niektórzy do Dawida, gdy ciągnął z Filistynami przeciwko Saulowi na wojnę; ale im nie byli na pomocy, gdyż naradziwszy się Filistyńscy odesłali go, mówiąc: Ten z niebezpieczeństwem głów naszych odpadnie do Saula, pana swego. 20 Gdy tedy szedł do Syceleu, uciekli do niego niektórzy z pokolenia Manasesowego: Adnach i Josabad, i Jediael, i Michael, i Jozabad i Elihu, i Sylletaj, i hetmani nad tysiącami w pokoleniu Manasesowem. 21 A ci posiłkowali Dawida przeciw hufowi; bo mężni byli wszyscy, byli hetmanami w wojsku jego. 22 Nawet na każdy dzień ściągali się do Dawida na pomoc jemu, aż było wojsko wielkie jako wojsko Boże. 23 A tać jest liczba przedniejszych gotowych do boju, którzy przyszli do Dawida do Hebronu, aby przenieśli królestwo Saulowe do niego według słowa Pańskiego. 24 Z synów Judowych, noszących tarcz i włócznię, sześć tysięcy i ośm set gotowych do boju. 25 Z synów Symeonowych, mężnych do boju, tysięcy i sto. 26 Z synów Lewiego cztery tysiące i sześć set. 27 Jojada także przedniejszy z synów Aaronowych, a z nim trzy tysiące i siedm set. 28 A Sadok młodzieniec, rycerz mężny, i z domu ojca jego książąt dwadzieścia i dwóch. 29 A z synów Benjaminowych, braci Saulowych, trzy tysiące; bo jeszcze wielka część ich przestawała z domem Saulowym. 30 A z synów Efraimowych dwadzieścia tysięcy i ośm set, ludzi mężnych, mężów sławnych w domach ojców ich. 31 A z połowy pokolenia Manasesowego ośmnaście tysięcy, którzy byli mianowani według imion, aby przyszli i postanowili Dawida królem. 32 A z synów Isascharowych, umiejących rozeznawać czasy, tak wiedzieli, co kiedy czynić miał Izrael, książąt ich dwieście; a wszyscy bracia ich przestawali na radzie ich. 33 Z pokolenia Zabulonowego, którzy wychodzili na wojnę, gotowych do boju z każdym orężem wojennym, pięćdziesiąt tysięcy, stawających w szyku jednostajnem sercem. 34 A z pokolenia Neftalimowego książąt tysiąc, a z nimi z tarczami i z kopijami trzydzieści i siedm tysięcy. 35 A z pokolenia Danowego, gotowych do boju, dwadzieścia i ośm tysięcy i sześć set. 36 A z pokolenia Aserowego, którzy wychodzili na wojnę, i umieli się szykować do bitwy, czterdzieści tysięcy. 37 A z Za-Jordania z pokolenia Rubenowego i Gadowego, i z połowy pokolenia Manasesowego ze wszystkim orężemwojennym sto i dwadzieścia tysięcy. 38 Ci wszyscy mężowie waleczni sprawni ku bitwie, sercem uprzejmem przyszl do Hebronu, aby postanowili Dawida królem nad wszystkim Izraelem. i wszyscy inni z Izraela jednego serca byli, aby postanowili królem Dawida. 39 I byli tam z Dawidem przez trzy dni jedząc i pijąc: bo im byli nagotowali bracia ich. 40 Także i którzy blisko ich byli aż do Isaschar i Zabulon i Neftalim, przynosili chleby na osłach, i na wielbłądach, i na mułach, i na wołach, potrawy, mąki, figi, rodzynki, i wino, i oliwę, i wołów, i owiec wielkim dostatkiem; bo była radość w Izraelu.

Ga 2

1 Potem po czternastu latach wstąpiłem do z Barnabaszem, wziąwszy z sobą i Tytusa. 2 A wstąpiłem według objawienia i przełożyłem im , którą każę między poganami, a zwłaszcza zacniejszym, bym nadaremno nie bieżał, albo przedtem nie biegał. 3 Ale ani Tytus, który ze mną był, będąc Grekiem, nie był przymuszony obrzezać się, 4 A to dla wprowadzonych fałszywych braci, którzy się wkradli, aby wyszpiegowali wolność naszę, którą mamy w Chrystusie Jezusie, aby nas w niewolę podbili. 5 Którymeśmy i na chwilkę nie ustąpili, i nie poddali się, aby u was prawda Ewangielii została. 6 A od tych, którzy się zdadzą być czemś, ( jakimi niekiedy byli, nic mi na tem; bo osoby człowieczej Bóg nie przyjmuje), ci mówię, którzy się zdali być czemś, nic mi nie przydali. 7 , przeciwnym obyczajem, widząc, mi jest zwierzona Ewangielija między nieobrzezanymi, jako Piotrowi między obrzezanymi, 8 ( ten, który był skuteczny przez Piotra w apostolstwie między obrzezanymi, skuteczny był i we mnie między poganami.) 9 I poznawszy łaskę mnie daną, i Kiefas, i Jan, którzy się zdadzą być filarami, podali prawicę mnie i Barnabaszowi na towarzystwo, abyśmy my między poganami, a oni między obrzezanymi kazali. 10 Tylko upomnieli, abyśmy na ubogich pamiętali, o com się też pilnie starał, abym to uczynił. 11 A gdy przyszedł Piotr do Antyjochii, sprzeciwiłem się mu w twarz; i był godzien nagany. 12 Albowiem przedtem, niż przyszli niektórzy od Jakóba, z poganami jadał; a gdy ci przyszli, schraniał się i odłączał, bojąc się tych, którzy byli z obrzezania. 13 A wespół z nim obłudnie się obchodzili i drudzy Żydzi, tak że i Barnabasz uwiedziony był tą ich obłudą. 14 Ale gdym , iż nie prosto chodzą w prawdzie Ewangielii, rzekłem Piotrowi przed wszystkimi: Ponieważ ty, będąc Żydem, po pogańsku żyjesz a nie po żydowsku, pogan przymuszasz po żydowsku żyć? 15 My, którzyśmy z przyrodzenia a nie z pogan grzesznicy, 16 Wiedząc, iż nie bywa usprawiedliwiony człowiek z uczynków , ale przez wiarę w Jezusa Chrystusa, i myśmy w Jezusa Chrystusa uwierzyli, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusowej, a nie z uczynków zakonu, że nie będzie usprawiedliwione z uczynków zakonu żadne ciało. 17 A my szukając, abyśmy byli usprawiedliwieni w Chrystusie, znajdujemy się też grzesznikami, tedyć Chrystus jest sługą grzechu? Nie daj tego Boże! 18 Albowiem jeźli to, com zburzył, znowu zasię buduję, przestępcą samego siebie czynię. 19 Bom ja przez zakon zakonowi umarł, abym żył Bogu. 20 Z Chrystusem jestem ukrzyżowany, a żyję już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus; a to że teraz w ciele żyję, w wierze Syna Bożego żyję, który mię umiłował i wydał samego siebie za mię. 21 Nie odrzucam tej łaski Bożej; bo jeźli przez zakon jest sprawiedliwość, tedyć Chrystus próżno umarł.

Ps 14

1 śpiewakowi psalm Dawidowy. 2 Głupi rzekł w sercu swojem: Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze. 3 Pan z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby , byłliby kto rozumny i szukający Boga. 4 Aleć wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali; niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz i jednego. 5 nie wiedzą wszyscy czyniciele , że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają. 6 Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego. 7 Hańbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się , a Izrael się rozweseli.

Słowniczek archaizmów (36)

tedy: wtedy, zatem
snać: może, być może
przeto, przetoż: dlatego
wszystek, wszystko: cały, każdy
pospołu, wespół: razem
iż: że
nazajutrz: następnego dnia
bałwany: bożek, posąg bałwochwalczy
siedm: siedem
jeruzalemu: Jerozolima
wnijdziesz: wejdzie, wejść
hetmani, hetmanem: dowódca wojska
onego, onych, onemu, onym: ten, tamten
ostatek: reszta
albowiem: ponieważ, bo
przedniejszy, przedniejszych, przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
betlehem: Betlejem
azaż, izali: czyż? (pytanie retoryczne)
żywot, żywota: życie; także: łono, brzuch
książę, książęta, książąt, książąt, książęciem: przywódca, władca, wódz
łokci: miara długości, ok. 45 cm
wszakże: jednak, przecież
jeremijasz: Jeremiasz
nieprawości: bezprawie, grzech
nadto: ponadto
zasię: zaś, natomiast
ewangielii, ewangieliję: ewangelia, Dobra Nowina
acz: chociaż
owszem: przeciwnie; owszem
jakób, jakóba: Jakub
obaczył: zobaczyć, spojrzeć
czemuż: dlaczego
żydowie: Żydzi
zakon, zakonu: Prawo Mojżeszowe (Tora)
jeźli: jeśli
niemasz: nie ma

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Czasy i ich rozumienie

1 Krn 12

Na liście ludzi, którzy przyszli do Dawida do Hebronu, kronikarz zapisuje także synów Issachara. Nie wyróżnia ich siła ani broń, lecz to, że rozumieli czasy i wiedzieli, co Izrael ma czynić. Bóg potrzebuje nie tylko odważnych, ale też rozeznających. Rozeznanie rodzi się z modlitwy, znajomości Słowa i uważnego patrzenia na to, co dzieje się wokół. Wielu z nas działa na oślep albo wcale. Dziś zatrzymaj się na pięć minut i zapytaj: co Bóg robi teraz w moim życiu i w moim zborze? Zapisz jedną rzecz, którą masz zrobić w odpowiedzi. Bóg szuka nie tylko tych, którzy mają siłę, ale także tych, którzy potrafią patrzeć uważnie i działać we właściwym czasie.

Modlitwa: Panie, daj mi rozeznanie, abym rozumiał czas, w którym żyję, i wiedział, jak Ci w nim służyć.