Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 160 of 365

Dzień 160

1 Krn 2–3; 2 Kor 11; Ps 10

Dzień 160 z 365

Stary Testament

1 Krn 2–3

Nowy Testament

2 Kor 11

Psalm

Ps 10

1 Krn 2

1 Cić są synowie Izraelowi: Ruben, Symeon, Lewi, i Juda, Isaschar i Zabulon, 2 Dan, Józef, i Benjamin, Neftali, Gad i Aser. 3 Synowie Judy: Her, i Onan, i Sela. Ci trzej urodzili mu się z córki Sui Chananejskiej. Ale Her, pierworodny Judy, był złym przed oczyma Pańskiemi; go zabił. 4 Tamar , niewiastka jego, urodziła mu Faresa i Zarę. Wszystkich synów Judowych pięć. 5 Synowie Faresowi: Hesron i Hamuel. 6 Synowie zaś Zary: Zamry, i Etan, i Heman, i Chalkol, i Darda; wszystkich tych było pięć. 7 Asynowie Zamrego: Charmi, wnuk Acharowy, który zamięszanie uczynił w Izraelu, zgrzeszywszy kradzieżą rzeczy przeklętych. 8 Asynowie Etanowi: Azaryjasz. 9 A synowie Esronowi, którzy mu się urodzili: Jerameel, i Ram, i Chalubaj. 10 Ale Ram Aminadaba, a Aminadab spłodził Naasona, książęcia synów Judzkich. 11 A Naason spłodził Salmona, a Salmon spłodził Booza. 12 A Booz spłodził Obeda, a Obed spłodził Isajego. 13 A Isaj spłodził pierworodnego swego Elijaba, i Abinadaba wtórego, i Samma trzeciego. 14 Natanaela czwartego, Raddaja piątego. 15 Ozema szóstego, Dawida siódmego. 16 A siostry ich: Sareija, i Abigail; a synowie Sarwii: Abisaj, i Joab, i Asael, trzej. 17 A Abigail urodziła Amazę, a ojciec Amazy był Jeter Ismaelczyk. 18 A Kaleb, syn Hesronowy, spłodził z Azubą, małżonką swoją, i z Jeryjotą synów. A ci byli synowie jego: Jeser, i Sobab, i Ardon. 19 A gdy umarła Azuba, pojął sobie Kaleb Esratę, która mu urodziła Hura. 20 A Hur spłodził Ury, a Ury spłodził Besaleela. 21 Potem wszedł Hesron do córki Machyra, ojca Galaadowego, a pojął ją, będąc w sześćdizesiąt lat; która mu urodziła Seguba. 22 A Segub spłodził Jaira, który miał dwadzieścia trzy miast w ziemi Galaadskiej. 23 Bo wziął Giessurytom, i Assyryjczykom wsi Jairowe, i Kanat z miasteczkami jego, sześćdziesiąt miast. To pobrali synowie Machyra, ojca Galaadowego. 24 A gdy umarł Hesron w Kaleb Efrata, żona Hesronowa Abija porodziła mu Assura, ojca Tekui. 25 Byli też synowie Jerameelowi, pierworodnego Hesronowego: Pierworodny Ram, po nim Buana, i Oren, i Osem z Abii. 26 Miał także drugą żonę Jerameel, imieniem Atara; ta jest matka Onamowa. 27 Ale synowie Ramowi, pierworodnego Jerameelowego, byli: Maas, i Jamin, i Achar. 28 Byli też synowie Onamowi: Semaj, i Jada, a synowie Semejego: Nadad i Abisur; 29 A imię żony Abisurowej Abihail, która mu urodziła Achobbana i Molida. 30 Synowie Nadabowi: Saled i Affaim; lecz Saled umarł bez potomstwa. 31 A synowie Affaimowi Jesy; a synowie Jesy Sesan, a córka Sesana Achialaj. 32 A synowie Jady, brata Semejego, Jeter i Jonatan; ale Jeter umarł bez potomstwa. 33 A synowie Jonatanowi: Falet i Zyza. Cić byli synowie Jerameelowi. 34 Lecz nie miał Sesan synów, córki; miał też Sesan sługę Egipczanina, imieniem Jeracha. 35 I dał Sesan córkę Jerachowi, słudze swemu, za żonę, która mu urodziła Etaja. 36 Etaj spłodził Natana, a Natan spłodził Zabada. 37 A Zabad spłodził Efijala, a Efijal spłodził Obeda. 38 A obed spłodził Jehu, a Jehu spłodził Azaryjasza. 39 A Azaryjasz spłodził Helesa, a Heles spłodził Elasa. 40 A Elas spłodził Sysmaja, a Sysmaj spłodził Selluma. 41 A Sellum spłodził Ikamijasza, a Ikamijasz spłodził Elisama. 42 A synowie Kaleba, brata Jerameelowego: Mesa pierworodny jego, który był ojcem Zyfejczyków i synów Maresy, ojca Hebrowowego. 43 A synowie Hebronowi: Kore i Tafua, i Rechem, i Semma. 44 A Semma spłodził Rahama, syna Jerkaamowego, a Rechem spłodził Sammajego. 45 A Sammaj był synem Maonowym, a Maon był ojcem Betsurczyków. 46 Efa też, założnica Kalebowa, urodziła Harana, i Moze, i Giezeza; a Haran spłodził Giezeza. 47 A synowie Jachdajowi: Regiem, i Jotam, i Giesan, i Falet, i Efa, i Saaf, 48 Założnica zaś druga Kalebowa Maacha urodziła Sabera, i Tyrchana. 49 A żona Saafowa urodziła ojca Madmeńczyków, i Sewa, ojca Machbeńczyków, i ojca Gabaończyków; a córka Kalebowa była Achsa. 50 Cić byli synowie Kaleba, syna Hurowego, pierworodnego Efraty: Sobal, ojciec Karyjatyjarymczyków. 51 Salma, ojciec Betlehemczyków, Charef, ojciec Betgaderczyków. 52 Miał też synów Sobal, ojciec Karyjatyjarymczyków, który doglądał połowy Menuchoty. 53 A domy Karyjatyjarymskie były Jetrejczycy, i Futejczycy, i Sematejczycy, i Maserejczycy, z których też poszli Saraitowie, o Estaolitowie. 54 A synowie Salmy: Betlehemczycy, i Netofatczycy, ozdoby domu Joabowego, i połowa Manachaty, ojca Sorygo. 55 A domy pisarzów mieszkających w Jabez: Tyryjatejczycy, Symatejczycy, Suchatejczycy. Cić są Cynejczycy, którzy poszli z Hemata, ojca domu Rechabowego.

1 Krn 3

1 Cić są synowie Dawidowi, którzy mu się urodzili w Hebronie: Pierworodny Ammon z Achynoamy Jezreelitki; wtóry z Abigaili Karmelitki; 2 Trzeci Absalom, syn Maachy, córki Tolmaja, króla Giessur; czwarty Adonijasz, syn Haggity; 3 Piąty Sefatyjasz z Abitaili; szósty Jetraam z Egli, żony jego. 4 Tych sześć urodziło mu się w Hebronie, królował przez lat, i przez sześć miesięcy; a trzydzieści i trzy lata królował w . 5 A ci urodzili mu się w Jeruzalemie; Samna, i Sobab, i Natan, i Salomon, cztery synowie z Betsui, córki Ammielowej; 6 I Ibchar, i Elisama, i Elifet; 7 I Noge, i Nefeg, i Jafija; 8 I Elizama, i Elijada, i Elifelet, dziewięć synów. 9 A cić wszyscy są synowie Dawidowi, oprócz synów z założnic; a Tamar była siostra ich. 10 Syn Salomonowy Roboam; Abiam syn jego, syn jego, Jozafat syn jego. 11 Joram syn jego, Ochozyjasz syn jego, Joaz syn jego; 12 Amazyjasz syn jego, Azaryjasz syn jego, Joatam syn jego; 13 Achaz syn jego, syn jego, Manases syn jego; 14 Amon syn jego, Jozyjasz syn jego; 15 A synowie Jozyjaszowi: Pierworodny Johanan, wtóry Joakim, trzeci Sedekijasz, czwarty Sellum. 16 A synowie Joakimowi: Jechonijasz syn jego, Sedekijasz syn jego. 17 A synowie Jechonijasza więźnia: Salatyjel syn jego. 18 A salatyjelowi: Malchiram, i Fadajasz, i Seneser, Jekiemija, Hosama, i Nadabija. 19 A synowie Fadajaszowi: Zorobabel, i Semej; a syn Zorobabelowy Mesollam, i Hananijasz, i Selomit, siostra ich. 20 A Mesollamowi: Hasuba, i Ohol, i Barachyjasz, i Hazadyjasz Josabchesed, pięć synów. 21 A syn Hananijaszowy: Faltyjasz, i Jesajasz; synowie Rafajaszowi, synowie Arnanaszowi, synowie Obadyjaszowi, synowie Sechenijaszowi. 22 A synowie Sechenijaszowi: Semejasz; a synowie Semejaszowi: Chattus, i Igal, i Baryja, i Naaryjasz, i Safat; sześć synów. 23 A synowie Naaryjaszowi: Elijenaj, i Ezechyjasz, i Esrykam, trzej synowie. 24 A synowie Elijenajego: Hodawijasz i Elijasub, i Felejasz, i Akkub, i Jochanan, i Dalajasz, i Anani, siedm synów.

2 Kor 11

1 Obyście chcieli na chwilę znosić głupstwo moje! ale i znaszajcie mię. 2 gorliwym jestem ku wam gorliwością Bożą; bom was przygotował, abym was stawił czystą panną jednemu mężowi Chrystusowi. 3 Lecz boję się, by jako wąż oszukał Ewę chytrością swoją, tak też skażone myśli wasze nie odpadły od prostoty , która jest w Chrystusie. 4 Bo gdyby kto przyszedł, co by inszego Jezusa opowiadał, któregośmy nie opowiadali; albo gdybyście innego ducha wzięli, któregoście nie wzięli, albo inszą , którejście nie przyjęli, dobrze byście go znosili. 5 Boć mam za to, żem nie był w niczem podlejszy, niżeli oni bardzo wielcy Apostołowie. 6 Bo chociażem też i prostakiem w mowie, nie w ; ale zgoła jawnymiśmy się stali we wszystkich rzeczach u was. 7 Izalim się grzechu dopuścił, żem samego siebie uniżył, abyście wy byli wywyższeni, a żem wam darmo Ewangieliję Bożą opowiadał? 8 Złupiłem inne zbory, biorąc od nich żołd, abym wam służył; a będąc u was i cierpiąc niedostatek, nie obciążyłem próżnując nikogo. 9 Albowiem niedostatek mój dopełnili bracia, którzy przyszli z Macedonii, i we wszystkim strzegłem się, abym wam ciężkim nie był, i na potem strzec się będę. 10 Jestci prawda Chrystusowa we mnie, ta chluba nie będzie zatłumiona we mnie w krainach Achajskich. 11 Dlategoż? czy że was nie miłuję? Bógci wie, 12 Ale co czynię, czynić jeszcze będę dlatego, abym odciął przyczynę tym, którzy przyczyny szukają, aby w tem, z czego się chlubią, byli znalezieni tacy, jako i my. 13 Albowiem takowi fałszywi Apostołowie są robotnicy zdradliwi, którzy się przemieniają w Apostoły Chrystusowe. 14 A nie dziw: bo i szatan sam przemienia się w Anioła światłości. 15 Nie wielka , też słudzy jego przemieniają się, byli sługami sprawiedliwości, których koniec będzie podług uczynków ich. 16 Znowu powiadam, żeby mię kto nie miał za głupiego; jeźliż inaczej, więc jako głupiego przyjmijcie mię, abym się ja też nieco maluczko przechwalał. 17 Co mówię, nie mówięć jako od Pana, ale jako w głupstwie z strony tej bezpiecznej chluby. 18 Ponieważ się ich wiele chlubi według ciała, i ja się chlubić będę. 19 Bo radzi znosicie głupich, będąc sami mądrymi. 20 Bo znosicie, choć was kto zniewala, choć kto pożera, choć kto bierze, choć się kto wynosi, choć was kto policzkuje. 21 Mówiąc według zelżywości, jakobyśmy byli słabymi; lecz w czem kto śmiałym jest, (w głupstwie mówię) i jam śmiały. 22 są, jestem i ja. Izraelczycy są, jestem i ja. Nasieniem Abrahamowem są, jestem i ja. 23 Sługami Chrystusowymi są, (głupio mówię), więcej ja; w pracach obficiej, w razach nad miarę, w więzieniach obficiej, w śmierciach częstokroć. 24 Od Żydów wziąłem pięciokroć po czterdzieści plag bez jednej. 25 Trzykrociem był bity rózgami; razem był kamionowany; trzykroć się ze mną okręt rozbił, dzień i noc byłem w głębokości morskiej; 26 W drogach częstokroć, w niebezpieczeństwach na rzekach, w niebezpieczeństwach od zbójców, w niebezpieczeństwach od swego narodu, w niebezpieczeństwach od pogan, w niebezpieczeństwach w mieście, w niebezpieczeństwach na puszczy, w niebezpieczeństwach na morzu, w niebezpieczeństwach między fałszywymi braćmi; 27 W pracy i w utrapieniu, w niedosypianiu często, w głodzie, i w pragnieniu, w postach często, i w zimnie, i w nagości; 28 Oprócz tego, co skądinąd przyda, ono naleganie na mię na każdy dzień i ono staranie o wszystkie zbory. 29 Któż choruje, a ja nie choruję? Któż się gorszy, a ja nie palę? 30 Jeźli się mam chlubić, z krewkości moich chlubić się będę. 31 Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który jest błogosławiony na wieki, wie, iż nie kłamię. 32 W Damaszku ludu króla Arety osadził był strażą miasto Damaszek, chcąc mię pojmać; alem oknem po powrozie w koszyku przez mur był spuszczony i uszedłem rąk jego.

Ps 10

1 Panie! stoisz z daleka? przeczże się ukrywasz czasu ucisku? 2 Złośnik z hardości prześladuje ubogiego; niechajże będą uchwyceni w chytrych zamysłach, które zamyślają. 3 Bo się chlubi niezbożnik w pożądliwościach swojej, a łakomy błogosławi sobie a draźni Pana. 4 Niepobożny dla pychy, którą po sobie pokazuje, nie pyta się o Boga; myśl jego, że Boga. 5 Darzą mu się drogi jego na każdy czas; dalekie są twoje od niego; sapa przeciwko wszystkim nieprzyjaciołom swym. 6 Mówi w sercu swem: Nie będę wzruszony od narodu do narodu; bo się nie boję złego. 7 Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i . 8 Siedzi, czyhając we wsiach, w skrytościach zabija niewinnego; oczy jego upatrują ubogiego. 9 Czyha w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojej; dybie uchwycił ubogiego, ułapiwszy go ciągnie do sieci swojej. 10 Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich. 11 Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył swoje, nie ujrzy na wieki. 12 Powstańże, Panie Boże! podnieś rękę twoję; nie zapominajże ubogich. 13 Przeczże niezbożnik draźni Boga, mówiąc w sercu swem: Nie będziesz się o tem pytał? 14 Ale ty widzisz ucisk, i krzywdę upatrujesz, abyś im odpłacił ręką twą; na ciebieć się spuścił ubogi, tyś jest pomocnikiem sierocie. 15 Potrzyj ramię niepobożnego i złośnika, dowiaduj się o jego niezbożności, aż go nie stanie. 16 Pan jest królem na wieki wieczne; ale narody zginą z ziemi jego. 17 Żądości pokornych wysłuchiwasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twojego. 18 Abyś sąd uczynił sierocie i chudzinie, aby go więcej nie trapił człowiek śmiertelny na ziemi.

Słowniczek archaizmów (29)

przetoż: dlatego
zasię: zaś, natomiast
spłodził: został ojcem (w rodowodach)
wszystka, wszystko: cały, każdy
tedy: wtedy, zatem
jedno: tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
danijel: Daniel
kędy: gdzie
siedm: siedem
jeruzalemie: Jerozolima
aza: czyż? (pytanie retoryczne)
ezechyjasz: Ezechiasz
albowiem: ponieważ, bo
snać: może, być może
onej: ten, tamten
ewangieliję: ewangelia, Dobra Nowina
wszakże: jednak, przecież
umiejętności: wiedza, poznanie
iż: że
jeźli, jeźliż: jeśli
jakoby: jak gdyby; żeby
żydowie: Żydzi
hetman: dowódca wojska
przeczże: dlaczego
duszy: życie, osoba, człowiek
niemasz: nie ma
sądy: wyroki Boże, przepisy
nieprawość: bezprawie, grzech
oblicze: twarz; „przed obliczem” = w obecności

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Pan widzi uciśnionych

Ps 10

Psalmista pyta bez ogródek: dlaczego, Panie, stoisz z daleka i ukrywasz się w czasach ucisku? Opisuje bezkarność pysznych, którzy uciskają biednych. Pismo pozwala tak mówić do Boga. Szczere pytania nie są brakiem wiary. Psalm nie kończy się jednak w rozpaczy: Pan słyszy pragnienie pokornych, umacnia ich serce, nadstawia ucha, by wymierzyć sprawiedliwość słabym. Bóg widzi to, co dla innych pozostaje ukryte. Dziś nazwij przed Nim jedną niesprawiedliwość, która cię boli, i zrób jeden konkretny gest wobec kogoś słabszego: pomóż, zadzwoń albo przekaż datek. Skarga szczerze wypowiedziana przed Bogiem zazwyczaj prowadzi do ufności, bo w modlitwie przypominamy sobie, kim On jest.

Modlitwa: Panie, słyszę, jak wołasz do Ciebie uciśnieni. Usłysz także mnie i uczyń mnie narzędziem Twojej sprawiedliwości.