Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia w rok · Day 139 of 365

Dzień 139

1 Krl 4–5; 1 Kor 6; Ps 139

Dzień 139 z 365

Stary Testament

1 Krl 4–5

Nowy Testament

1 Kor 6

Psalm

Ps 139

1 Krl 4

1 A tak król Salomon był królem nad wszystkim Izraelem. 2 A teć są , które miał: Azaryjasz, syn Sadoka kapłana. 3 Elichoref i Achija, synowie Sysy, byli pisarzami; Jozafat, syn Ahiluda, kanclerzem; 4 A Banajas, syn Jojady, był ; Sadok zaś i Abijatar kapłanami. 5 A Azaryjasz, syn Natana, nad urzędnikami, a Zabud, syn Natana, był książęciem, przyjacielem królewskim. 6 Ahisar zaś był przełożony nad domem, a Adoniram, syn Abdy, nad wybranym ludem. 7 Miał też Salomon dwanaście przełożonych nad wszystkim Izraelem, którzy dodawali żywności królowi i domowi jego. Każdy z nich przez jeden miesiąc w roku królowi żywności dodawał. 8 A teć są imiona ich: Syn Hura na górze Efraim; 9 Syn Dekara w Makas, i w Salbim, i w Betsames, i w Elon i Bethanan; 10 Syn Heseda w Arubot, który trzymał Socho i ziemię Chefer; 11 Syn Abinadaba, który trzymał wszystkie granice Dor, a Tafet, córkę Salomonową, miał za żonę. 12 Baana, syn Ahiluda, który trzymał Tanach i Magieddo, i wszystko Betsan, które jest podle Sartany pod Jezreelem, od Betsan aż do Abelmehola, aż za Jekmaam. 13 Syn Gaber w Ramot Galaadskiem, który trzymał wsi Jaira, syna Manasesowego, które leżą w Galaad. Jemu też należała kraina Argob, która jest w Basan, sześćdziesiąt miast wielkich murowanych z zaworami miedzianemi. 14 Achinadab, syn Iddona, w Mahanaim. 15 Achimaas w Neftalim, który też pojął Basematę, córkę Salomonową, za żonę. 16 Baana, syn Husai, w Aser i w Alot. 17 Jozafat, syn Paruacha, w Isaschar. 18 Semej, syn Eli, w Benjamin. 19 Gaber, syn Ury, w ziemi Galaad i w ziemi Sehona króla Amorejskiego, i Oga króla Basańskiego; a ten sam był rządcą ziemi. 20 Juda i Izrael będąc niezliczeni jako piasek, który jest nad morzem w mnóstwie, jedli, i pili, i weselili się. 21 A Salomon panował nad wszystkiemi królestwy od rzeki aż do ziemi Filistyńskiej, i aż do granicy Egipskiej. I przynosili dary, a służyli Salomonowi po wszystkie dni jego. 22 A tenci był rozchód Salomona na każdy dzień, trzydzieści korcy mąki białej, i sześćdziesiąt korcy innej mąki. 23 Dziesięć wołów karmnych, i dwadzieścia wołów pastewnych, i sto owiec, oprócz jeleni i sarn, i bawołów, i ptastwa karmnego. 24 on panował wszędy z tej strony rzeki od Tasfa aż do Gazy nad wszystkimi królmi, którzy byli przed rzeką, a miał pokój ze wszystkich stron w około. 25 I mieszkał Juda i Izrael bezpiecznie, każdy pod winną macicą swoją, i pod figą swoją, od Dan aż do Beerseba, po wszystkie dni Salomonowe. 26 Miał też Salomon czterdzieści tysięcy koni na staniu do wozów swoich, a dwanaście tysięcy jezdnych. 27 A tak podejmowali oni przełożeni króla Salomona, i wszystkie, którzy przychodzili do stołu króla Salomona, każdy miesiąca swego, nie dopuszczając, aby na czem schodzić miało. 28 Jęczmień także, i plewy dla koni i mułów, zwozili na to miejsce, gdzie był król, każdy według tego, jako mu postanowiono. 29 dał Bóg Salomonowi mądrość i roztropność bardzo wielką, a przestronność serca, jako piasek, który jest na brzegu morskim. 30 Albowiem większa była mądrość Salomonowa, niżli mądrość wszystkich narodów wschodnich, i niżli wszelka mądrość Egipczanów. 31 mędrszym był nad wszystkie ludzie, aż i nad Etana Ezrahytę, i nad Hemana, i Chalkola, i Darda, syny Maholowe; a był sławny u wszystkich narodów okolicznych. 32 Nadto złożył trzy tysiące przypowieści, a pieśni jego było tysiąc i pięć. 33 Rozprawiał też o drzewach, począwszy od cedru, który jest na Libanie, aż do hizopu, który wyrasta z ściany. Mówił też o zwierzętach i o ptakach, i o gadzinach, i o rybach. 34 przychodzili ze wszystkich narodów słuchać mądrości Salomonowej, i od wszystkich królów ziemi, którzy słyszeli o mądrości jego.

1 Krl 5

1 I posłał Hiram, król Tyrski, sługi swe do Salomona, bo usłyszał, że go pomazano za króla miasto ojca jego; miłował Hiram Dawida po wszystkie dni. 2 Salomon też zaś posłał do Hirama, mówiąc: 3 Ty wiesz, że Dawid, ojciec mój, nie mógł budować domu imieniowi Pana, Boga swego, dla wojen, które go były ogarnęły, aż nieprzyjacioły podał Pan pod stopy nóg jego; 4 Ale teraz Pan, Bóg mój, dał mi odpoczynienie zewsząd, i niemam żadnego przeciwnika, ani zabiegu złego. 5 A otom umyślił budować dom imieniowi Pana, Boga mego, jako powiedział Pan do Dawida, ojca mego, mówiąc: Syn twój, któremu dam miasto ciebie osiąść twoję, ten zbuduje dom ten imieniowi memu. 6 teraz rozkaż, aby mi narąbano ceder na Libanie, a słudzy moi będą z sługami twoimi, a zapłatę sług twoich dam tobie tak, jako rzeczesz; albowiem ty wiesz, że między nami męża, któryby umiał tak rąbać drzewo, jako Sydończycy. 7 A gdy usłyszał Hiram słowa Salomonowe, uradował się bardzo i rzekł: Błogosławiony Pan dzisiaj, który dał Dawidowi syna mądrego nad tym ludem wielkim. 8 I posłał Hiram do Salomona, mówiąc: Słyszałem z czemeś posłał do mnie. Uczynię wolą twoję około drzewa cedrowego, i około drzewa jodłowego. 9 Słudzy moi zwiozą je z Libanu do morza, a ja je każę złożyć w tratwy, i spuścić morzem aż do miejsca, o którem mi dasz znać, i tam je rozwiążę, a ty je pobierzesz. Ty też uczynisz wolą moję, a dasz obrok czeladzi mojej. 10 A tak Hiram dodawał Salomonowi drzewa cedrowego, i drzewa jodłowego, jako wiele chciał. 11 Salomon także dawał Hiramowi dwadzieścia tysięcy miar pszenicy na czeladzi jego, i dwadzieścia tysięcy miar oliwy wybijanej; to dawał Salomon Hiramowi na każdy rok. 12 A Pan dał mądrość Salomonowi, jako mu był obiecał, i był pokój między Hiramem i między Salomonem, a uczynili przymierze między sobą. 13 kazał wybierać król Salomon robotniki ze wszystkiego Izraela, a było wybranych trzydzieści tysięcy mężów. 14 Które słał do Libanu po dziesięć tysięcy na każdy miesiąc, na przemiany; po miesiącu mieszkali na Libanie, a po dwa miesiące w domu swym; a Adoniram był przełożony nad tymi wybranymi. 15 Miał też Salomon siedmdziesiąt tysięcy tych, którzy nosili ciężary, a ośmdziesiąt tysięcy tych, którzy rąbali na górze; 16 Oprócz urzędników Salomonowych, których było nad robotą trzy tysiące i trzy sta, którzy byli przełożeni nad ludem odprawującym robotę. 17 też król, aby wożono kamienie wielkie, kamienie drogie, i kamienie ciosane, na założenie gruntów domu. 18 Ciosali tedy rzemieślnicy Salomonowi, i rzemieślnicy Hiramowi, i Gimblimczycy. A tak gotowali drzewo i kamienie na budowanie domu.

1 Kor 6

1 Śmież kto z was, mając sprawę z drugim, sądzić się przed niesprawiedliwymi, a nie przed świętymi? 2 nie wiecie, święci będą sądzili świat? A świat od was będzie sądzony, czyliście niegodni, abyście mniejsze odprawiali? 3 Azaż nie wiecie, iż Anioły sądzić będziemy? A tych doczesnych rzeczy? 4 jeźlibyście mieli sądy o rzeczy doczesne, tych, którzy są najpodlejsi we zborze, na sąd wysadzajcie. 5 Ku zawstydzeniu waszemu to mówię. Nie maszże między wami mądrego i jednego, który by mógł rozsądzić między braćmi swoimi? 6 Ale się brat z bratem prawuje, i to przed niewiernymi? 7 Już zapewne jest między wami niedostatek, że się z sobą prawujecie. raczej krzywdy nie cierpicie? Czemuż raczej szkody nie podejmujecie? 8 wy krzywdzicie i do szkody przywodzicie, a to braci. 9 Azaż nie wiecie, iż niesprawiedliwi królestwa Bożego nie odziedziczą? Nie mylcie się: ani wszetecznicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani pieszczotliwi, ani samcołożnicy, 10 Ani złodzieje, ani łakomcy, ani pijanicy, ani złorzeczący, ani ździercy królestwa Bożego nie odziedziczą. 11 A takimiście niektórzy byli; aleście omyci, aleście poświęceni, aleście usprawiedliwieni w imieniu Pana Jezusa i przez Ducha Boga naszego. 12 mi wolno, ale nie wszystko pożyteczno; wszystko mi wolno, ale ja się nie dam zniewolić żadnej rzeczy. 13 Pokarmy brzuchowi należą, a brzuch pokarmom; ale Bóg i brzuch i pokarmy skazi; lecz ciało nie należy wszeteczeństwu ale Panu, a Pan ciału. 14 Bo Bóg i Pana wzbudził, i nas wzbudzi mocą swoją. 15 Azaż nie wiecie, iż ciała wasze są członkami Chrystusowymi? Wziąwszy tedy członki Chrystusowe, czyli je uczynię członkami wszetecznicy? Nie daj tego Boże! 16 Azaż nie wiecie, iż ten, co się złącza z wszetecznicą, jednem ciałem z nią jest? mówi: Będą dwoje jednem ciałem. 17 A kto się złącza z Panem, jednym duchem jest z nim. 18 Uciekajcie przed wszeteczeństwem. Wszelki grzech, który by człowiek popełnił, oprócz ciała jest; lecz kto płodzi, przeciwko swemu własnemu ciału grzeszy. 19 Azaż nie wiecie, iż ciało wasze jest kościołem Ducha Świętego, który w was jest, którego macie od Boga? a nie jesteście sami swoi; 20 Albowiemeście drogo kupieni. Wysławiajcież tedy Boga w ciele waszym i w duchu waszym, które są Boże.

Ps 139

1 śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię. 2 znasz siedzenie moje, i powstanie moje, wyrozumiewasz myśli moje z daleka. 3 Tyś chodzenie moje i leżenie moje ogarnął, świadomeś wszystkich dróg moich. 4 Nim przyjdzie słowo na język mój, oto Panie! ty to wiesz. 5 Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję. 6 Dziwniejsza twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć. 7 Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed twojem uciekę? 8 Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny. 9 Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza, 10 I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja. 11 Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie, 12 Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość. 13 Ty w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w matki mojej. 14 Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a moja zna je wybornie. 15 Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi. 16 Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było. 17 o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba. 18 Jeźlibym je chciał zliczyć, nad piasek rozmnożyły się; ocucęli się, jeszczem ci ja z tobą. 19 Zabiłlibyś, o Boże! niezbożnika, tedyćby mężowie krwawi odstąpili odemnie; 20 Którzy mówią przeciwko tobie obrzydłości, którzy próżno wynoszą nieprzyjaciół twoich. 21 tych, którzy cię w nienawiści mają, o Panie! niemam w nienawiści? a ci, którzy przeciwko tobie powstawają, izaż mi nie omierzli? 22 Główną nienawiścią nienawidzę ich, a mam ich za nieprzyjaciół. 23 Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje, 24 I , droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.

Słowniczek archaizmów (27)

książęta, książęciem: przywódca, władca, wódz
hetmanem: dowódca wojska
wszystko, wszystkę, wszystkiego: cały, każdy
onej: ten, tamten
tedy: wtedy, zatem
żywota, żywocie: życie; także: łono, brzuch
albowiem: ponieważ, bo
nadto: ponadto
owszem: przeciwnie; owszem
przeto, przetoż: dlatego
stolicę: tron (także: stolica)
niemasz: nie ma
żywność: pożywienie
przedniejszych, przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
rozkazał: polecić, nakazać; polecenie
azaż, izali, izaż: czyż? (pytanie retoryczne)
iż: że
jeźli: jeśli
sądy: wyroki Boże, przepisy
cóż: co
czemuż: dlaczego
wszeteczeństwo: rozpusta, niemoralność
umiejętność: wiedza, poznanie
obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
zaiste: naprawdę, zaprawdę
dusza: życie, osoba, człowiek
obacz: zobaczyć, spojrzeć

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Zbadaj mnie

Ps 139

Dawid zaczyna od wyznania: Panie, przenikasz mnie i znasz. Bóg wie, kiedy siadam i wstaję, zna moje myśli i słowa, zanim je wypowiem. Dokąd uciec przed Jego obecnością? Nawet w ciemności On jest. Nie jest to opis oka, które śledzi, lecz ręki, która prowadzi i podtrzymuje. Dawid cieszy się, że został stworzony cudownie, jak mówi, w łonie matki. Na końcu prosi o rzecz odważną: zbadaj mnie, Boże, i poznaj moje serce, zobacz, czy jestem na drodze zgubnej, a prowadź mnie drogą wieczną. Dziś odmów tę modlitwę i poproś Boga, aby wskazał ci to, co w tobie wymaga uzdrowienia. Bóg, który tak dobrze cię zna, wciąż cię miłuje, więc możesz bez lęku pozwolić Mu dotknąć najsłabszych miejsc.

Modlitwa: Przenikaj mnie, Panie, i poznaj moje serce. Prowadź mnie drogą wieczną.