Wyjść, nie wiedząc dokąd
Bóg mówi do Abrama: wyjdź z ziemi swojej, do ziemi, którą ci ukażę. Nie podaje adresu ani szczegółowego planu, daje obietnicę i polecenie. Abram, mający już swoje lata, rusza w drogę. Wiara zaczyna się tu bardzo prosto: od kroku wykonanego mimo niepewności. Wiele z nas czeka z posłuszeństwem, aż zobaczy cały plan, tymczasem Bóg zwykle pokazuje następny odcinek drogi, a resztę zostawia na później. Zastanów się, czy jest sprawa, w której wiesz już, co masz zrobić, ale czekasz na więcej pewności. Dziś zrób jeden konkretny krok: zadzwoń, napisz, odłóż pieniądze, przeproś. Resztę drogi zostaw Temu, który obiecuje. Pierwszy krok bywa najmniejszy, ale to on zmienia kierunek.
Modlitwa: Panie, daj mi odwagę do kroku, który już znam, nawet jeśli nie widzę całej drogi. Ufam, że Ty idziesz przede mną.
Licencja: own · Źródło: Rdz 11–12 · tekst do weryfikacji