Pamiętać o ubogim

Psalm 41 rozpoczyna się słowami: błogosławiony, kto pamięta o ubogim i słabym. To nie jest uwaga o filantropii, tylko opis życia, które patrzy na ludzi tak, jak patrzy Bóg. Dawid sam jest chory, otoczony ludźmi, którzy czekają na jego upadek, a nawet bliski przyjaciel okazał się zdrajcą. W takiej sytuacji powraca do pewności, że Pan go podtrzymuje. Ten, kto doświadczył bycia słabym, lepiej rozumie cudzą słabość. Dziś pomyśl o kimś, kto jest chory, samotny lub w potrzebie, a o kim dawno nie myślałeś. Zadzwoń do niego, wyślij wiadomość lub odwiedź go. Nie trzeba wielu słów, wystarczy powiedzieć: pamiętam o tobie. Modlitwa: Panie, Ty pamiętasz o słabych. Pomóż mi zauważać tych, których inni zapominają.