Biec do mety

Paweł miał powody do chluby: pochodzenie, wykształcenie, gorliwość. Uznał to wszystko za stratę dla poznania Chrystusa. Nie twierdzi, że już doszedł do celu. Zapomina o tym, co za nim, i dąży do tego, co przed nim, ku nagrodzie wysokiego powołania. Tu mieszczą się dwie postawy: nie rozpamiętuj dawnych porażek ani dawnych sukcesów. Jedno i drugie może zatrzymać w drodze. Dziś zapisz jedną rzecz z przeszłości, którą trzeba zostawić, na przykład żal, urazę albo dawną chwałę, i zrób dziś krok w stronę poznania Chrystusa lepiej. Cel nie jest oderwany od drogi, bo każdy dzień spędzony z Chrystusem przybliża nas do mety i nagrody, którą On przygotował. Modlitwa: Panie, pomóż mi zostawić to, co za mną, i dążyć do Ciebie. Chcę Cię poznawać coraz głębiej.