Dzbanek, który się nie opróżnił

Eliasz w czasie suszy dostaje od Boga polecenie, by udać się do wdowy w Sarepcie. Kobieta ma garść mąki i odrobinę oliwy i szykuje ostatni posiłek dla siebie i syna. Prorok prosi, żeby najpierw upiekła placek dla niego, i obiecuje, że mąka z dzbana nie ubędzie. Ona wierzy i robi to, co powiedział. Bóg karmi ją, dom i proroka każdego dnia, ale tylko na dzień. Bóg często daje tyle, ile potrzeba na dziś, abyśmy uczyli się codziennej ufności. Dziś zatrzymaj się nad swoją sytuacją materialną i podziękuj za dzisiejszy chleb. Jeśli możesz, podziel się nim z kimś, kto go potrzebuje. Modlitwa: Ojcze, dziękuję za chleb powszedni. Naucz mnie ufać Ci dzień po dniu i dzielić się z potrzebującymi.