Biblia · Księga Zachariasza
Księga Zachariasza 5
1 Potemem się obrócił, a podniósłszy oczu swych ujrzałem, a oto księga leciała. 2 I rzekł do mnie: widzisz? I rzekłem: Widzę księgę lecącą, której długość na dwadzieścia , a szerokość na dziesięć łokci. 3 I rzekł do mnie: Toć jest przeklęstwo, które wyjdzie na ziemi: bo każdy złodziej według tego przeklęstwa, jako i ta ziemia, wygładzony, i każdy fałszywie przysięgający według niego, jako i ona, wygładzony będzie. 4 Wywiodę je, mówi Pan zastępów, aby przyszło na dom złodzieja, i na dom kłamliwie przez imię moje przysięgającego; , mieszkać będzie w pośrodku domu jego, i zniszczy go, i drzewo jego i kamienie jego. 5 Wyszedł Anioł on, który zemną mówił, i rzekł mi: Podnieśże teraz oczu swych, a , co to jest, co wychodzi. 6 I rzekłem: Cóż jest? A on odpowiedział: To jest efa wychodzące. Potem rzekł: Toć jest oko ich przypatrujące się wszystkiej ziemi. 7 A oto sztukę ołowiu niesiono, a przytem była jedna, która siedziała w pośrodku efa. 8 Tedy rzekł Anioł: Toć jest ona niezbożność; i wrzucił ją w pośród efa, wrzucił i onę sztukę ołowiu na wierzch efy. 9 A podniósłszy oczu swych ujrzałem, a oto dwie niewiasty wychodziły, mające wiatr w skrzydłach swych, a miały skrzydła, jako skrzydła bocianie, i podniosły ono efa między ziemię i między niebo. 10 Tedym rzekł do Anioła, który mówił zemną: Dokądże niosą to efa? 11 I rzekł do mnie: Aby mu zbudowano dom w ziemi Senaar, gdzieby umocnione było i postawione na podstawku swoim.
Słowniczek archaizmów (9)
- cóż
- co
- łokci
- miara długości, ok. 45 cm
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- wszystkiej
- cały, każdy
- owszem
- przeciwnie; owszem
- tedy, tedym
- wtedy, zatem
- obacz
- zobaczyć, spojrzeć
- niewiasta, niewiasty
- kobieta
- onego
- ten, tamten
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna