Biblia · Księga Psalmów
Księga Psalmów 147
1 Chwalcie Pana; dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała. 2 Pan buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza. 3 Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich. 4 Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa. 5 Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego liczby. 6 Pan pokornych podnosi; ale aż ku ziemi uniża. 7 Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie; 8 Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach; 9 Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego. 10 Nie kocha się w mocy końskiej, ani się kocha w goleniach męskich. 11 Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego. 12 Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże, ! Boga twego. 13 Albowiem on umacnia zawory bram twoich, a błogosławi synów twoich w pośrodku ciebie. 14 On czyni pokój w granicach twoich, a najwyborniejszą pszenicą nasyca cię. 15 On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego. 16 On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje. 17 Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi? 18 Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody. 19 Oznajmuje słowo swe , ustawy swe i swe Izraelowi. 20 Nie uczynił tak żadnemu narodowi; nie poznali sądów jego. Halleluja.
Słowniczek archaizmów (8)
- albowiem
- ponieważ, bo
- jeruzalem, jeruzalemie
- Jerozolima
- niemasz
- nie ma
- niepobożnych
- bezbożni
- syonie
- Syjon (Jerozolima)
- jakóbowi
- Jakub
- sądy, sądów
- wyroki Boże, przepisy
- przetoż
- dlatego
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna