Biblia · Księga Psalmów
Księga Psalmów 138
1 Psalm Dawidowy. Wysławiać cię będę, Panie! ze serca mego; przed bogami śpiewać ci będę. 2 Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wysławiał imię twoje dla miłosierdzia twego, i dla prawdy twojej; boś nade wszystko uwielbił imię twoje i wyroki twoje. 3 W dzień, któregom cię wzywał, wysłuchałeś mię, a posiliłeś mocą moję. 4 Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich. 5 I będą śpiewali o drogach Pańskich, a wielka jest chwała Pańska. 6 A choć wywyższony jest Pan, na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje. 7 Jeźlibym chodził w pośród utrapienia, ożywisz mię; przeciw popędliwości nieprzyjaciół moich wyciągniesz rękę twoję, a prawica twoja wyswobodzi mię. 8 Pan wszystko za mię wykona. O Panie! miłosierdzie twoje trwa na wieki; sprawy rąk twoich nie opuścisz.
Słowniczek archaizmów (4)
- wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- iż
- że
- wszakże
- jednak, przecież
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna