Biblia · Księga Koheleta
Księga Koheleta 11
1 Puszczaj chleb twój po wodzie; bo po wielu dniach znajdziesz go. 2 Daj cząstkę siedmiom albo ośmiom; bo nie wiesz, co złego będzie na ziemi. 3 Gdy się napełniają obłoki, deszcz na ziemię wypuszcają; a gdy upada drzewo na południe, albo na północy, na któremkolwiek miejscu upadnie to drzewo, tam zostanie. 4 Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął. 5 Jako ty nie wiesz, która jest droga wiatru, i jako się zrastają kości w brzemiennej: tak nie wiesz sprawy Bożej, który czyni. 6 Poranu siej twoje, a w wieczór nie dawaj odpoczynku ręce twojej, gdyż ty nie wiesz, co jest lepszego, toli, czy owo, czyli też oboje jednako dobre. 7 Zaprawdę wdzięczna jest światłość, i miła rzecz oczom widzieć słońce. 8 A , choćby przez wiele lat żyw był człowiek, a przez te wszystkie weseliłby się, przywiódłszy sobie na pamięć dni ciemności, jako ich wiele będzie, cokolwiek przeszło, uzna być marnością. 9 wesel się, młodzieńcze! w młodości twojej, a niech używa dobrej myśli serce twoje za dni młodości twojej, a chodź drogami serca twego, i według zdania oczu twoich; ale wiedz, że cię dla tego wszystkiego Bóg na sąd przywiedzie. 10 A tak oddal gniew od serca twego, i odrzuć złość od ciała twego, gdyż dzieciństwo i młodość są marnością.
Słowniczek archaizmów (6)
- żywocie
- życie; także: łono, brzuch
- wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- nasienie
- potomstwo
- wszakże
- jednak, przecież
- tedy
- wtedy, zatem
- przetoż
- dlatego
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna