Biblia · Księga Jeremiasza
Księga Jeremiasza 16
1 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: 2 Nie pojmuj sobie żony, ani miej synów ani córek na tem miejscu. 3 tak mówi Pan o synach i o córkach spłodzonych na tem miejscu, i o matkach ich, które ich zrodziły, i o ojcach ich, którzy ich spłodzili w tej ziemi: 4 Śmierciami ciężkiemi pomrą; nie będą ich płakać, ani ich pochowają, ale miasto gnoju na wierzchu ziemi będą; a mieczem i głodem wytraceni będą; i będą trupy ich pokarmem ptastwu niebieskiemu i i zwierzowi ziemskiemu. 5 Bo tak mówi Pan: Nie wchodź do domu żałoby, ani chodź na płacz, ani ich żałuj; bom odjął pokój mój od ludu tego, miłosierdzie i litość, mówi Pan. 6 Gdy pomrą wielcy i mali w tej ziemi, nie będą pogrzebieni, ani ich płakać będą; i nie będą się rzezać, ani sobie łysiny czynić dla nich; 7 Ani im dadzą jeść, aby ich w smutku cieszyli nad umarłym; ani im dadzą pić z kubka pocieszenia po ojcu ich i po matce ich; 8 Także do domu uczty nie wchodź, abyś zasiadał z nimi, i jadł, i pił. 9 Albowiem tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: Oto Ja sprawię, ustanie na tem miejscu przed oczyma waszemi, i za dni waszych głos wesela, i głos radości, głos oblubieńca, i głos oblubienicy. 10 A gdy opowiesz ludowi temu wszystkie te słowa, a rzekliby do ciebie: Pan wyrzekł przeciwko nam to wielkie złe? I jest za nasza, i co za grzech nasz, którymeśmy zgrzeszyli przeciwko Panu, Bogu naszemu? 11 rzeczesz do nich: , iż mię opuścili ojcowie wasi, (mówi Pan) a chodzili za bogami cudzymi, i służyli im, i kłaniali się im, lecz mnie opuścili, i mego nie przestrzegali. 12 A wy dalekoście gorzej czynili, niż ojcowie wasi; albowiem oto każdy chodzi za uporem złego serca swego, nie słuchając mię; 13 Dlatego wyrzucę was z tej ziemi do ziemi, którejście nie znali, wy i ojcowie wasi, a tam służyć będziecie bogom cudzym we dnie i w nocy, dokąd wam nie okażę miłosierdzia. 14 Przetoż oto dni idą, mówi Pan, że nie rzeką więcej: Jako żyje Pan, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi Egipskiej. 15 Ale: Jako żyje Pan, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi północnej, i ze wszystkich ziem, do których ich był wygnał, gdy ich do ziemi ich, którąm dał ojcom ich. 16 Oto Ja poślę do wielu rybitwów, (mówi Pan) aby ich łowili; potem poślę do wielu łowców, aby ich łapali na wszelkiej górze i na wszelkim pagórku, i w dziurach skalnych. 17 Oczy moje patrzą na wszystkie drogi ich; nie są utajone przed mojem, ani jest zakryta nieprawość ich przed oczyma mojemi. 18 I oddam im w dwójnasób za nieprawości ich, i za grzechy ich, przeto, że ziemię moję splugawili trupami swojej, i sprosnościami swemi napełnili moje. 19 Panie, mocy moja i siło moja, i ucieczko moja w dzień utrapienia! do ciebie przyjdą narody od kończyn ziemi, i rzekną: się fałszu trzymali ojcowie nasi, i marności, w których żadnego pożytku nie było. 20 sobie człowiek uczynić może bogów? ponieważ sami nie są bogami. 21 Dlatego oto Ja sprawię, aby poznali tym razem; sprawię, mówię, aby poznali rękę moję i moc moję, i dowiedzieli się, że imię moje jest Pan.
Słowniczek archaizmów (17)
- albowiem
- ponieważ, bo
- iż
- że
- przecz
- dlaczego
- wszystko
- cały, każdy
- cóż
- co
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- tedy
- wtedy, zatem
- przeto, przetoż
- dlatego
- zakonu
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- zasię
- zaś, natomiast
- przywiodę
- przyprowadzę, przyprowadził
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- obrzydliwości
- coś odrażającego w oczach Boga
- dziedzictwo
- spadek, własność
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna