Biblia · Księga Jeremiasza
Księga Jeremiasza 13
1 Tak rzekł Pan do mnie: Idź, a kup sobie pas lniany, a opasz nim biodra swoje; ale do wody nie kładź go. 2 Kupiłem pas według Pańskiego, i opasałem biodra moje. 3 Potem stało się słowo Pańskie do mnie powtóre, mówiąc: 4 Weźmij ten pas, któryś kupił, który jest na biodrach twoich, a wstawszy idź do Eufratesa, a skryj go tam w dziurę skalną. 5 I szedłem a skryłem go u Eufratesa, jako mi był Pan rozkazał. 6 A po wyjściu wielu dni rzekł Pan do mnie: Wstań, idź do Eufratesa, a weźmij stamtąd on pas, którym ci tam rozkazał skryć. 7 Szedłem tedy do Eufratesa, a wykopawszy wziąłem on pas z miejsca , gdziem go był skrył, a oto skażony był on pas, tak, się niczemu nie godził. 8 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: 9 Tak mówi Pan: Tak skażę pychę Judzką i wielką pychę Jeruzalemską, 10 Ludu tego bardzo złego, który się zbrania słuchać słów moich, który chodzi w uporze serca swego, i chodzi za bogami obcymi, służąc im i kłaniając się im; i będzie podobien temu pasowi, który się niczemu nie godzi. 11 Bo jako pas przylega do biódr męża, takiem Ja był przypoił do siebie dom Izraelski, i wszystek dom Judzki, mówi Pan, aby byli ludem moim, a to ku sławie i ku chwale, i ku ozdobie; ale nie byli posłuszni. 12 rzecz im to słowo. Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Wszelkie naczynie winne bywa napełnione winem; a gdy rzeką: Wiemyć to dobrze, że wszelkie naczynie winne bywa napełnione winem, 13 Tedy im rzeczesz: Tak mówi Pan: Oto Ja napełnię wszystkich obywateli tej ziemi, i królów, którzy siedzą miasto Dawida na jego, i kapłanów i proroków, także i wszystkich obywateli pijaństwem; 14 I rozrażę jednego o drugiego, jako ojców tak i synów, mówi Pan; nie przepuszczę, nie sfolguję, ani się zmiłuję, abym ich skazić nie miał. 15 Słuchajcież, a pojmujcie uszyma, nie podnoście się; boć Pan mówi. 16 Dajcie Panu, Bogu swemu, chwałę, niżby ciemności ,a pierwej niżby się obraziły nogi wasze o góry ciemne; i czekalibyście światłości, ale Bóg obróciłby je w cień śmierci i przemieniłby je w zaćmienie. 17 A tego słuchać nie będziecie, w skrytościach płakać będzie moja dla pychy waszej, a płacząc płakać będzie, i wyleje oko moje łzy, bo pojmana będzie Pańska. 18 Mów królowi i królowej: Upokorzcie się, usiądźcie na ziemi; bo spadła z głowy waszej korona chwały waszej. 19 Miasta na południe zawarte będą, tak, że nie będzie, ktoby je otworzył; przeniesiony będzie wszystek Juda, przeniesiony będzie do szczętu. 20 Podnieście oczy wasze, a tych, którzy idą z północy. Gdzie jest ta trzoda, którejć się zwierzono? gdzie jest stado chwały twojej? 21 rzeczesz, gdy cię (nieprzyjaciel) nawiedzi? Boś ich ty nauczyła, aby byli nad tobą książętami przednimi; cię boleści nie ogarną, jako rodzącą? 22 Mówiszli w sercu swojem: Przeczżeby to przypaść miało na mię? Dla mnóstwa twojej odkryte będą podołki twoje, gwałtem obnażone będą pięty twoje. 23 Azaż może murzyn odmienić skórę swoję, albo lampart pstrociny swoje? także i wy, azaż będziecie mogli dobrze czynić, nauczywszy się źle czynić? 24 Przetoż rozproszę ich jako źdźbło, które się rozlatuje od wiatru z pustyni. 25 Tenci będzie los twój, i dział odmierzony tobie odemnie, mówi Pan, przeto, żeś mię zapomniała, a ufałaś w kłamstwie. 26 A tak i Ja odkryję podołek twój aż na twarz twoję, aby się okazała twoja. 27 Widziałem cudzołóstwa twoje i poryzanie twoje, sprosność twego na pagórkach, i na polu; widziałem, mówię, twoje. Biada tobie, Jeruzalemie! i pókiż się nie oczyścisz? kiedyż to będzie?
Słowniczek archaizmów (22)
- tedy
- wtedy, zatem
- rozkazał, rozkazania
- polecić, nakazać; polecenie
- onego
- ten, tamten
- iż
- że
- wszystek
- cały, każdy
- przeto, przetoż
- dlatego
- stolicy
- tron (także: stolica)
- jeruzalemie, jeruzalemskich
- Jerozolima
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- przywiódł
- przyprowadzę, przyprowadził
- jeźliż
- jeśli
- dusza
- życie, osoba, człowiek
- trzoda
- stado
- obaczcie
- zobaczyć, spojrzeć
- cóż
- co
- azaż, izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- niewiastę
- kobieta
- nieprawości
- bezprawie, grzech
- sromota
- hańba, wstyd
- wszeteczeństwa
- rozpusta, niemoralność
- obrzydliwości
- coś odrażającego w oczach Boga
- wżdy
- jednak, mimo to
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna