Biblia · Księga Hioba
Księga Hioba 37
1 Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego. 2 Pod niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi. 3 Za nią huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego. 4 Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy. 5 Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego. 6 Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej. 7 zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje. 8 Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych. 9 Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak się szerokość wód ściska. 10 Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem. 11 A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na okręgu ziemskiego. 12 A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności. 13 Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże. 14 wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego? 15 Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej ? 16 Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa? 17 Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne? 18 Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności. 19 Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I , gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty. 20 Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je. 21 Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała. 22 Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi. 23 boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.
Słowniczek archaizmów (10)
- wszystko, wszystkiem
- cały, każdy
- wnet
- zaraz
- tedy
- wtedy, zatem
- iż
- że
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- umiejętności
- wiedza, poznanie
- owszem
- przeciwnie; owszem
- wszakże
- jednak, przecież
- przetoż
- dlatego
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna