Biblia · Księga Ezdrasza
Księga Ezdrasza 3
1 A gdy nastał miesiąc siódmy, a synowie Izraelscy byli w miastach, zgromadził się lud jednomyślnie do . 2 wstawszy Jesua, syn Jozedeka, i bracia jego kapłani, i Zorobabel, syn Salatyjela, i bracia jego, zbudowali ołtarz Boga Izraelskiego, aby na nim sprawowali , jako napisane w Mojżesza, męża Bożego. 3 A gdy postawili on ołtarz na fundamencie swym, choć się bali narodów postronnych, jednak ofiarowali na nim całopalenia Panu, całopalenia rano i w wieczór. 4 Obchodzili też święto uroczyste kuczek, jako napisane, sprawując całopalenia na każdy dzień według liczby i według zwyczaju każdą rzecz dnia swego; 5 Potem całopalenie ustawiczne, i na nowiu miesiąca, i na każde uroczyste święto Panu poświęcone, i od każdego dobrowolnie ofiarującego dobrowolną ofiarę Panu. 6 Ode dnia pierwszego miesiąca siódmego poczęli sprawować całopalenia Panu, choć jeszcze Pański nie był założony. 7 I oddali pieniądze kamiennikom, i rzemieślnikom, także strawę i napój, i oliwę Sydończykom, i Tyryjczykom, aby przywozili drzewo cedrowe z Libanu do morza Joppy, jako im pozwolił Cyrus, król Perski. 8 Potem roku wtórego po ich nawróceniu do domu Bożego w Jeruzalemie, miesiąca wtórego, zaczęli Zorobabel, syn Salatyjela, i Jesua, syn Jozedeka, i inni bracia ich kapłani, i , i wszyscy, którzy byli przyszli z niewoli do Jeruzalemu, a postanowili Lewitów od dwudziestu lat i wyżej, aby byli dozorcami nad robotą domu Pańskiego. 9 I stanął Jesua, synowie jego, i bracia jego; Kadmiel też i synowie jego, synowie Judy społu, aby przynaglali tym, którzy robili około domu Bożego; synowie Chenadadowi, synowie ich, i bracia ich Lewitowie. 10 A gdy zakładali budownicy grunty kościoła Pańskiego, postawili kapłanów ubranych z trąbami, i Lewitów, synrw Asafowych z cymbałami, aby chwalili Pana według postanowienia Dawida, króla Izraelskiego. 11 I śpiewali jedni po drugich chwaląc a wysławiając Pana, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego nad Izraelem. także lud krzyczał krzykiem wielkim, chwaląc Pana, , był założony dom Pański. 12 A wiele starców, z kapłanów, i z Lewitów, i z domów ojcowskich, którzy widzieli dom pierwszy, gdy zakładano ten dom przed oczyma ich, płakali głosem wielkim, a wiele ich krzyczało, z radością wynosząc głosy; 13 Tak, iż lud nie mógł rozeznać głosu krzyku wesołego od głosu płaczącego ludu; lud on krzyczał głosem wielkim, tak że głos było daleka słyszeć.
Słowniczek archaizmów (13)
- jeruzalemie, jeruzalemu
- Jerozolima
- tedy
- wtedy, zatem
- całopalenie, całopalenia
- ofiara spalana w całości na ołtarzu
- zakonie
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- kościół, kościoła
- zbór; wspólnota wierzących
- lewitów, lewitowie
- członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
- onej
- ten, tamten
- wszystek
- cały, każdy
- przeto
- dlatego
- iż
- że
- przedniejszych
- najznamienitszy, naczelny
- zasię
- zaś, natomiast
- albowiem
- ponieważ, bo
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna