Biblia · 2 Księga Kronik
2 Księga Kronik 8
1 A po wyjściu dwudziestu lat, w których budował Salomon dom Pański i dom swój, 2 Pobudował też miasta, które był wrócił Hiram Salomonowi, a dał tam mieszkanie synom Izraelskim. 3 Potem ciągnął Salomon do Emat Soby, i wziął ją. 4 Pobudował też Tadmor na puszczy, i wszystkie miasta, w których miał składy, pobudował w Emat. 5 zbudował Betoron wyższe i Betoron niższe, miasta obronne w murach, z bramami i z zaworami; 6 Także Baalat, i wszystkie miasta, w których miał składy Salomon; i wszystkie miasta dla wozów, i miasta dla jezdnych: owa według upodobania swego, cokolwiek zamyślił budować w i na Libanie, i po wszystkiej ziemi panowania sweg o. 7 Wszystek też lud, który był pozostał z Hetejczyków, i Amorejczyków, i Ferezejczyków, i Hewejczyków, i Jebuzejczyków, którzy nie byli z Izraela: 8 Idący z synów ich, którzy byli zostali po nich w ziemi, których byli nie wygubili synowie Izraelscy, poczynił Salomon hołdownikami aż do dnia tego. 9 Ale z synów Izraelskich, których nie poczynił Salomon niewolnikami do robót swoich, (bo oni byli mężowie waleczni, i jego, i przełożeni nad wozami jego i nad jezdnymi jego.) 10 Z tych było przedniejszych przełożonych, których miał król Salomon, dwieście i pięćdziesiąt panujących nad ludem. 11 Lecz córkę Faraonową przeniósł Salomon z miasta Dawidowego do domu, który jej był zbudował; mówił: Nie będzie mieszkała żona moja w domu Dawida, króla Izraelskiego, bo święty jest: weszła do niego Pańska. 12 Salomon ofiarował Panu na ołtarzu Pańskim, który był zbudował przed przysionkiem. 13 Cokolwiek zwyczajnie na każdy dzień ofiarować miano według Mojżeszowego w sabaty, na nowiu miesiąca, i w święta uroczyste, trzy do roku, w święto przaśników, i w święto tygodni, i w święto kuczek. 14 I postanowił według rozrządzenia Dawida, ojca swego, rozdziały kapłanów w posługiwaniu ich, i w powinnościach ich, aby chwalili Boga, i służyli przy kapłanach według zwyczaju każdego dnia; odźwiernych też w rzędach ich przy każdej bramie; albowiem tak było rozkazanie Dawida, męża Bożego. 15 I nie ustąpili od rozkazania królewskiego o kapłanach i o Lewitach, około wszystkich rzeczy i około skarbów. 16 A tak dogotowano wszystkiego dzieła Salomonowego, od onego dnia, którego założony był dom Pański, aż do wystawienia jego; i tak dokończony był dom Pański. 17 Tedy jechał Salomon do Asyjongaber i do Elot, które jest nad brzegiem morskim w ziemi Edomskiej. 18 I posłał mu Hiram przez rękę sług swoich okręty i żeglarzy świadomych morza, którzy jechali z sługami Salomonowymi do Ofir, a wziąwszy stamtąd czterysta i pięćdziesiąt talentów złota, przynieśli je do króla Salomona.
Słowniczek archaizmów (15)
- nadto
- ponadto
- wszystek, wszystko, wszystkiej, wszystkiego
- cały, każdy
- jeruzalemie
- Jerozolima
- onego, onej
- ten, tamten
- przedniejsi, przedniejszych
- najznamienitszy, naczelny
- hetmani
- dowódca wojska
- albowiem
- ponieważ, bo
- przeto
- dlatego
- iż
- że
- skrzynia
- skrzynia przymierza, Arka
- tedy
- wtedy, zatem
- całopalenia
- ofiara spalana w całości na ołtarzu
- rozkazanie, rozkazania
- polecić, nakazać; polecenie
- kroć
- razy („siedm kroć” = siedem razy)
- lewitów
- członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna