Biblia · 2 Księga Kronik
2 Księga Kronik 10
1 jechał Roboam do Sychem; bo w Sychem zebrał się był Izrael, aby go postanowił królem. 2 A gdy to usłyszał Jeroboam, syn Nabatowy, który był w Egipcie, gdzie był uciekł przed królem Salomonem, wrócił się Jeroboam z Egiptu; 3 Bo posłali i wezwali go. Tedy przyszedł Jeroboam i wszystek Izrael, i rzekli do Roboama, mówiąc: 4 Ojciec twój włożył na nas jarzmo ciężkie; ale ty teraz ulżyj nam niewoli srogiej ojca twego, i jarzma ciężkiego, które włożył na nas, a będziemyć służyli. 5 Który im rzekł: Po trzech dniach wróćcie się do mnie. I odszedł lud. 6 Międzytem wszedł król Roboam w radę z starszymi, którzy stawali przed Salomonem, ojcem jego, za jego, mówiąc: Co wy radzicie? Jakąbym miał dać odpowiedź ludowi temu? 7 Którzy mu odpowiedzieli, mówiąc: dziś powolny będziesz ludowi temu, a uczynisz im kwoli, i będziesz mówił do nich słowa łagodne, będą sługami twymi po wszystkie dni. 8 Ale on opuściwszy radę starszych, którą mu podali, wszedł w radę z młodzieńcami, którzy z nim wzrośli i stawali przed nim. 9 I rzekł do nich: wy radzicie, abyśmy odpowiedzieli ludowi temu, którzy rzekli do mnie, mówiąc: Ulżyj tego jarzma, które włożył ojciec twój na nas? 10 Tedy mu odpowiedzieli oni młodzieńcy, którzy z nim wzrośli, mówiąc: Tak odpowiesz temu ludowi, którzy do ciebie rzekli, mówiąc: Ojciec twój włożył na nas ciężkie jarzmo, ale ty ulżyj go nam. Tak rzeczesz do nich: Najmniejszy palec mój mięższy niż biodra ojca mego. 11 teraz, ojciec mój kładł na was jarzmo ciężkie, ale ja przydam do jarzma waszego; ojciec mój karał was biczykami, a ja was będę karał korbaczami. 12 Przyszedł tedy Jeroboam i wszystek lud do Roboama dnia trzeciego, jako był im król, mówiąc: Wróćcie się do mnie dnia trzeciego. 13 I odpowiedział im król surowie, bo opuścił król Roboam radę starców. 14 A rzekł do nich według rady młodzieńców, mówiąc: Ojciec mój obciążył was jarzmem ciężkiem, ale ja przydam do niego; ojciec mój karał was biczykami, ale ja was będę karał korbaczami. 15 I nie usłuchał król ludu: (bo była przyczyna od Boga, aby dosyć uczynił Pan słowu swemu, które był powiedział przez Achyjasza Sylonitczyka do Jeroboama, syna Nabatowego.) 16 Przetoż widząc wszystek Izrael, że ich król nie usłuchał, odpowiedział lud królowi, mówiąc: Cóż mamy za dział w Dawidzie? a co za w synu Isajowym? Każdy idź do namiotów swych, o Izraelu! a ty Dawidzie! opatrz teraz dom swój. I rozeszli się wszyscy Izraelczycy do namiotów swoich. 17 A tak tylko nad synami Izraelskimi, którzy mieszkali w miastach Judzkich, królował Roboam. 18 I posłał król Roboam Adorama, który był poborcą, i ukamionowali go synowie Izraelscy, że umarł; przetoż król Roboam wsiadłszy co rychlej na wóz, uciekł do . 19 A tak odstąpili Izraelczycy od domu Dawidowego, aż do dnia tego.
Słowniczek archaizmów (9)
- tedy
- wtedy, zatem
- wszystek
- cały, każdy
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- jeźli
- jeśli
- cóż
- co
- przetoż
- dlatego
- rozkazał
- polecić, nakazać; polecenie
- dziedzictwo
- spadek, własność
- jeruzalemu
- Jerozolima
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna