Some content is only available in Polish for now. English texts are in preparation.

Biblia · 1 Księga Samuela

1 Księga Samuela 24

1 A tak wyciągnął stamtąd Dawid, i mieszkał na miejscach obronnych Engaddy. 2 I stało się, gdy się wrócił Saul z pogoni za Filistynami, powiedziano mu, mówiąc: Oto, Dawid jest na puszczy Engaddy. 3 Wziąwszy Saul trzy tysiące mężów przebranych z Izraela, poszedł szukać Dawida i mężów jego, po wierzchu skał kóz dzikich. 4 I przyszedł ku oborom owczym, które były podle drogi, była jaskinia; do której wszedł Saul na potrzebę przyrodzoną, a Dawid i mężowie jego siedzieli po stronach jaskini. 5 I rzekli mężowie Dawidowi do niego: Oto dzień, o którym ci powiedział Pan: Oto Ja dawam nieprzyjaciela twego w ręce twoje, a uczynisz mu, jako się będzie podobało w oczach twoich. Wstał tedy Dawid, i urznął po cichu kraj płaszcza Saulowego. 6 I stało się, że uderzyło Dawida serce jego, że urznął kraj płaszcza Saulowego. 7 I rzekł do mężów swoich: Uchowaj mię tego Panie, żebym to uczynić miał panu memu, pomazańcowi Pańskiemu, żebym miał ściągnąć nań rękę moję, ponieważ jest pomazańcem Pańskim. 8 I przełomił Dawid męże swe słowy, a nie dopuścił im powstać przeciwko Saulowi; zatem Saul wstawszy z jaskini, poszedł w drogę. 9 Potem też Dawid wstał, i wyszedł z jaskini, a zawołał za Saulem, mówiąc: Królu, Panie mój! Tedy się obejrzał Saul nazad, a Dawid schyliwszy się twarzą ku ziemi, pokłonił się. 10 I rzekł Dawid do Saula: słuchasz powieści ludzi mówiących: Otóż Dawid szuka twego złego: 11 Oto, dnia tego widzą oczy twoje, że cię był podał Pan w ręce moje w jaskini, i mówiono mi, abym cię zabił; alem ci sfolgował, i rzekłem: Nie ściągnę ręki mojej na pana mego; bo jest pomazańcem Pańskim. 12 Oto, ojcze mój, a oglądaj kraj płaszcza twego w ręce mojej, że gdym urzynał kraj płaszcza twego, nie zabiłem cię. Poznaj a obacz, że w ręce mojej złości i , anim zgrzeszył przeciwko tobie: a ty godzisz na moję, abyś mi ją odjął. 13 Niech rozsądzi Pan między mną i między tobą, a niech się zemści Pan krzywdy mojej nad tobą; lecz ręka moja nie będzie na tobie. 14 Jako mówi przypowieść starodawna: Od niezbożnych niezbożność; przetoż ręka moja nie będzie na tobie. 15 Za kimże wyszedł król Izraelski? kogóż gonisz? psa zdechłego? pchłę jednę? 16 Niechże będzie Pan sędzią, a niech rozsądzi między mną i między tobą, a niech obaczy i rozejmie przą moję, a niech mię wyswobodzi z ręki twojej. 17 A gdy przestał Dawid mówić słów tych do Saula, rzekł Saul: A twójże to głos, synu mój Dawidzie? I podniósłszy Saul głos swój, płakał. 18 I rzekł do Dawida: Sprawiedliwszyś ty niźli ja: bo tyś mnie oddał dobrem, a jam tobie oddał złem. 19 Tyś okazał dzisiaj, żeś mi uczynił dobre; bo choć mię podał Pan w rękę twoję, przecięś mię nie zabił. 20 znalazłszy kto nieprzyjaciela swego, wypuści go na drogę dobrą? niechajżeć Pan dobrem odda za to, coś mi dziś uczynił. 21 A teraz oto wiem, że zapewne będziesz królował, a ostoi się w ręce twojej królestwo Izraelskie. 22 Przetoż proszę, przysiąż mi przez Pana, że nie wygubisz nasienia mego po mnie, i nie wytracisz imienia mego z domu ojca mego. A tak przysiągł Dawid Saulowi. I odszedł Saul do domu swego, a Dawid i mężowie jego poszli na miejsca obronne.
Słowniczek archaizmów (13)
tedy
wtedy, zatem
wszystkiego
cały, każdy
kędy
gdzie
przeto, przetoż
dlatego
czemuż
dlaczego
obacz
zobaczyć, spojrzeć
niemasz
nie ma
nieprawości
bezprawie, grzech
duszę
życie, osoba, człowiek
wynijdzie
wyjdzie
wżdy
jednak, mimo to
zaiste
naprawdę, zaprawdę
izaż
czyż? (pytanie retoryczne)

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna